7.BÖLÜM: AİLE YALANDIR

Merhaba arkadaşlar yeni bölüm burada hiç aktif olamıyorum kusura bakmayınn
Sizi seviyorumm💙💙

BUYRUN EFENİM✨✨

'Aile yalandır, gerçek olsaydı ben bu kişi olmazdım ve bu halde olmazdım.’

Ölecektim. Ölmeliydim. Hatta hiç var olmamalıydım. Benim varlığım… hayata zarardı.

Benim ailem bile beni sevmemişti.

Sevmemişti…

Kendimden, hayattan herşeyden nefret ediyordum.

Tam düşecekken belimde bir kol hissettim. Bu da kimdi?

İntihar bile edemedim!

Kafamı çevirdiğim gibi şimşek çakan kahve gözlerle karşılaştım. Evet, bu Atlas’tı. Çok korkunç bakıyordu. İlk defa Atlas’tan korkmuştum.

Beni kurtarın. Beni ona vermeyin, beni onla göndermeyin.

Atlas bir hışımla konuşmaya başladı. Yandım!

“ Sen… sen intihar mı ediyodun? Larin! Söylesene oradan o karanlığa mı atlayacaktın? Nr yapacaktım ben hiç düşündün mü? Larin! Söyle ne yapacaktım ben!?”

İçimdeki acıyla cevap verdim.

“Ne bekliyorsun Atla!? Söylesene ailem bile beni sevmi-”

“Sakın Larin Sasha sakın! Evet, onlar seni sevmiyor.”
Devam etti konuşmasına.

“Ama ben… seni o karanlığa atlasan peşinden atlayacak kadar çok seviyorum. Biliyorum daha birkaç gün oldu tanışalı ama…”

Elini kalbine koydu. Ve konuştu.

“Ben seni kalbime kazıdım ikizim. Sen benim kardeşimsin. Ondan öte ikizimsin sen benim ruhumun, bedenimin ve kalbimim yarısısın be kızım!”

Kalbim ağrıdı. Ben salaktım. Ben çok salaktım. Evet, kimse beni sevmiyordu. Fakat benim bir ikizim ruhumun yarısı vardı. Ben onu düşünmeden atlayacaktım. İyiki tutmuş beni yoksa o da benimle olup atlayacaktı. Benim için ölmeye hazır bir ikizim vardı. Madem o beni ölüme drk kardeşi görüyordu. Ruhu ve kalbi görüyordu. Bende onu bedenimin ve canımın yarısı olarak görecektim.

“Atlas… sen beni seviyormuşsun, ben kör olmuşum aslında biri bile olsa beni seviyormuşsun. Beni zaten ikizim seviyordu. Atlas ikizim canımın yarısı seni bırakmayacağım. Ölene dek yanındayım.”

“Larin be, canım be ruhumsun sen benim.”

Sarıldık. İkizimle tekrar ve yine omuz omuzaydık. Benim de yanımda biri vardı. Vay be!

Canımın yarısı…
*****

Off… bu Atlas başımda konuşuyordu. Neymiş bu olayı evdekilere anlatıcakmışız. Asla anlatmam yine o abi takımının ağzına laf vermek istemiyorum. Onları sevmiyordum.

“Larin bu olayı bilmeliler. Onlar suçlular anlamıyorsun. Bunu onlara söyleyeceğim. Her ne olursa olsun!”

Telaşla konuştum.

“Hayır Atlas olmaz söylemeyelim. Bak valla bir daha yapmam. O abilerin susmazlar.”

Atlas geri kalmadan konuştu.

“Konuşamazlar Larin ben izin vermem! Ayrıca ailemizin bunu bilmesi gerek. Bu olay boş ver denilecek bir olay değil!”

Haklıydı. Ama söyleyemezdim ki istemiyordum. Eve gidince onu oyalayacaktım. Bir şekilde bunu yapacaktım. Aklımda bir plan vardı. İnşallah, evdekiler hala yatıyorlardır. Amin!

Eve varmak üzereydik. Evet hadi bakalım eve gelmiştik. Şimdi napacaktım? Hiçbir şey, tabiki odama kaçacaktım. Yakalanmamlıydım.

“Larin, kaçma gel buraya kaçışın yok.”

Vardı ve kaçacaktım.

Kaçabilmiş miydim? Hayır, Atlas yakalamıştı.

Bütün aile üyeleri buradaydı. Ateş uykulu bir şekilde konuşmaya başladı.

“Bizi neden buraya toplandık. Hemen açıklayın!”

Atlas bir hışımla konuştu.

“ Larin…”

Aylin Hanım konuştu.

“Noldu Larin. İyi misin kızım?”

“İyiyim birşey yok.”

Atlas birden konuştu. Galiba bağırdı.

“ Larin’i takip ettim. Kız uçurum gidiyordu. Biraz daha geç gitseydim. Şuan burada olmayacaktı!!”

Herkesin yğzü bembeyaz kesilmişti. Hamza Bey anında şoku atlatıp konuştu.

“Ne! Larin iyi misin kızım? Bunu nasıl yaparsın. Ya seni bir daha göremeseydik. Kendini hiç mi düşünmedin?!”
Aylin Hanım ağlıyordu. Hemen o da konuştu.

“Kızım sen ne yapıyordun. Kendi canına mı kıyacaktın?! Nasıl… yoksa biz mi birşey yaptık?”

Anında atladım.

“Asla…sizin bir suçunuz yok Aylin Hanım bu konuyu kapatsak.”

Sarp konuştu. Sinirliydi ve bu çok bariz belli oluyordu.

“Nasıl kapatalım! Nasıl? Sen intihar edecektin ve buna kalkıştın ve biz bu konuyu kapatalım öyle mi? Ne dediğinin farkında mısın?!”

Haklıydı. Ayrıca abi takımı da endişeliydi.

Leyla hüzünlü ve sahte bir ifadeyle gelip elimi tuttu. Yalancı pislik kız!

“Ah… iyi misin Larin? Bizi çok korkuttun?”

‘Sana ne be seni ilgilendirmez sürtük!’ tabiki bunu demeyecektim. Eğer öyle deseydim abi takımıyla kavga çıkacaktı. Ben artık salak değildim. Leyla’nın amacı bariz bir şekilde ortadaydı.

“Teşekkürler Leyla çok iyiyim beni sorduğun için teşekkürler.”

Ters köşe olmuştu. Fakat anında ifadesini gizledi.

“Sevindim.”

Bunu dedikten sonra Atakan denen abinin yanına gitti.

“Larin bunu neden yaptın?!”

Doruk’a cevap vermeden odmaa çıktım.

“Ben uyuyacağım. Merak etmeyin bir daha böyle bir olay yaşanmayacak.”

Odama koştum. Tek ihtiyacım yatağa girip uyumak ve şarkı dinlemekti.

Odaya girdiğim gibi çalışma masanın çekmecesine gittim ve kulak aldım, airpods’umu aldım ve pijamalarımı giydim.

Giyinme odasında çıkıp yatağıma ilerliyordum. Yatağa geldiğimde yatakta bir not vardı.

‘Selam benim Sasha’m nasılsın bakalım? Çok az kaldı seni burafan götürmeme. Sabırla beni bekle!’

Sevgilin Baran

Midem bulanmıştı. Bu Baran benim peşimi bırakmayacaktı.

Başım ağrıyordu. Baran’ın notunu çok takmadım ve yatağa girdim. Artık kimseyi umursamayacaktım. Ne de olsa 18 yaşıma girince gidecektim.

Kulaklığımı taktım ve o beni rahatlatan şarkıyı açtım.

Golden Brown

Bu şarkı bir harikaydı.

Biraz zaman geçti ve ben airpods’u çıkardım. Daha sonra huzurlu bir şekilde uyku çektim.

Uyumak, şarkı dinlemek ve kitap okumak beni başka dertsiz bir dünyaya götürüyordu.

Umarım yarın güzel bir gün olurdu.

Bu umutla uyudum...

Bu bölüm bu şekildeydii.

SİZİ SEVİYORUMMM💙💙💙💙✨✨🤍🤍