5. BÖLÜM: OKUL

Buyrun efenim...

Ben bitmiştim. Notu yazan kişi Baran'dı. Eskiden kendisini 2 defa reddetmiştim. Fakat o bana takıntı yapmıştı. Ben ondan uzun bir süre kurtulamamıştır. Gitti sanıyordum. Dönmüş, ne yapacaktım? Evdekiler öğrenirlerse kötü imalar yaparlardı. Hayır, onlara söylemeyecektim. Zaten benden nefret ediyorlardı. Bu işi kendim halledecektim. Onu nasıl yapacaktım?

Off ya!

Neyse yapacaktım.

....

Sabah uyanmıştım. Saat 07.30'du. Hazırlanmalıydım. Okul forması olan kısa eteği ve üstlüğü giydim. Eteke giymeyi seviyordum. Ama diğer evde çok giyemezdim. Gerçi burada birley söylemezlerdi. Sonuçta onlar Leylayı seviyorlardı.

Aşağı inerken Atlas'la karşılaştım. Gülümsedi ve konuştu.

"Günaydın güzellik, acaba bu yalnız şövalye ile aşağıya iner misiniz?"

Elini uzattı. Utanmıştım.

"Ah, tabikide bende şövalyemi arıyordum. Günaydın şövalyem."

Aşağıya indiğimizde herkesin bakışları bana dönmüştü. Kuzey konuştu.

"Baba yine hatalı ürün göndermişler."

"Evet lan bu eteğin yarısını yapmamışlar." Dedi ordan çok bilmiş Kaya Bey.

"Güzelim git çıkar." Dedi doktorcuk. Seviyordum onu ama birazda kıskandınlar değil mi?

"Kim demiş ben böyle gideceğim."

Hamza Bey sert sesiyle konuştu.

"Kızım ne isterse onu giyer denyolar! Her ne kadar o eteği giyinmesini istemesemde."

Oha ama yuh! O da mı yani eteği giymemi istemiyor. Ama ben giyeceğim. Kusura bakmayın.

Sen giy kimseyi takma Larin!

Tamam iç ses kızma. Bu aralar içimde bir ses vardı ve onunla sohbet ediyordum. Gerçek ten şaka gibi!
Kahvaltı ederken Atakan denen bilmiş adamın konuşmasıyla ona baktım.

"Sizi okula ben bırakacağım."

Ateş durdu mu? Hayır!

"Abi sen bu etekle burak zaten kızı"

"Sanane Ateş benim eteğimden seni ilgilendirmez."

"Tamam bişey demedim Lara."

"İsmim Lara değil!"

"Ee yani, banane."

"Off ben çıkıyorum."

Hep beraber çıktık. Arabaya bindik.

*****

Okula gelmiştik. Ama herkes bize bakıyordu. Çıldıracaktım. Ben Atlas'a baktım ve o konuştu.

"Senin sınıfın 12-C benimle aynısın sınıfa git ben şu kayıt işlemlerini hallediyim güzelim."

"Tamam ikiz."

"Srnin ikiz diye ağızlarını yesinler."

Bana gülümsedi ve gitti. Ben sınıfı buldum ve girdim. İki üç kişi bana bakıyorlardı.

"Lan Atlas peruk mu takmış niye böyle herhalde kız olmuş olum."

"Saçmalamayın salaklar."

"Yok bu Atlas olamaz, Atlas'a çok soğuk. Bu kız sıcak birine benziyor. Kim lan bu?"

"Yusuf salak mısın? Bi kız hakkında böyle konuşmamalısın."

"Kızım ben salak değilim. Öyle bir ana ağzımdan çıktı Elif. Ayıca Alper kıza neden hortlak görmüş gibi bakıyorsun?"

"Gayette normal bakıyorum. Dimi Damla?"

"Kesin kesin kız korktu bi susun."

Damla denen kız yaklaştı. Bana elini uzattı.

"Merhaba ben Damla bunlarda arkadaşlarım, kusura bakma bu ikisi biraz mallar o uüzden öyle dediler. Sen yeni mi geldin?"

Taramalı tüfek maşallah. Bende elini turrum ve gülümsedim.

"Sorun yok. Bende yeni geldim."

Bunu dediğimde Atlas geldi ve belimden tuttu. İsminin Alper olduğunu öğrendiğim çocuk gözlerini belertti.

"Lan oğlum sen sevgili mi yaptın, hani yapmıyacaktın. Seni yere bakan yürek yakan. Güzel kızmış sana benziyor."

"Lan oğlum salak mısın srn, bu benim sevgilim değil."

"Bu kim o zaman?" Bunu Yusuf sormuştu.

"Yıllardır kayıp olan ikizim."

Hepsi aynı anda söyledi.

"Ne"
"Ne"
"Ne"
"Ne"

Elif konuştu."Hani senin ikizin Ayla'ydı."

"O değilmiş şükür."

Napmıştı bu kız bunlara anlamıyordum. Zil çaldı ve ders başladı.

.......

Dersler bitmişti. Eve gidiyorduk bende yolu izliyordum.

Bu eve alışmalıydım. Nasıl yapıcaktım bilmiyordum. Ama yapıcağıma inancım vardı...

Bu bölümde böyle bitti. Kısaydı çünkü evde sorunlar okul fln derken uzadı o yüzden beklemeyin diye kusa hatta baya kusa bir bölüm attım.

Özür dilerim.💖💖