1. BÖLÜM: BAŞLANGIÇ

Herkese merhabaaa ben Ecrin Krdms ilk defa kitap yazıyorum umarım beğenirsiniz ayrıca ilk defa yazıyorum o yüzden kötü olabilir.

Hadi bölüme geçelim.
Geçmeden önce burada "Şiddet,ölüm,taciz içerikli" unsurlar
vardır.Sevmeyenler okumasınlar.

"Gerçek sandıklarım gerçek değilmiş.Nefret ettiklerimin kanından değilmişim, peki ben şimdi ne yapacaktım"

Yine yine ve yine...

Hiçbir zaman bu odadan çıkamayacaktım. Bu kaçıncı deneyişimdi bilmiyorum ama ben bu odadan çıkamayacaktım.Tahmin edin ne oldu.Yine ceza aldım ve baba dediğim o adam beni Aynalı Dolaba koymuştu.Aynalı dolap neydi?Aynalı dolap benim kabusumdu.Ne zaman hata yapsam beni bu aynayla kaplı geniş dolapta koyardı.Belki bir saat belki beş saat bu dolapta kalırdım.Sorun oda değildi. Bu adam sürekli beni böyle yerlere koyunca bende klostrofobi denilen dar alanlarda kırmak gibi bir hastalık başlamıştı.Şuan bu dolaptaydım ve içerisi buz gıbıydı.Birde bu yetmezmiş gibi ben sadece iç çamaşırlarımla buraya koyuyordu. Çıkıncada başımdan aşağıya buzlu su döküyordu. Gerçekten bıkmıştım.

Tam kendi kendime şarkı söylerken dolabın kağıdı açılmıştı ve evet o gelmişti.Elindeki buzlu su ile çıkmamı bekliyordu.Bende çıktım ve birden buzlu suyu başımdan aşağıya döktü.Artık alışmıştım ama hala ürperiyordum.
Daha sonra benimle konuşmaya başladı.
"Benim lekeli kızım çektin mi cezanı, eğer birdaha hata yaparsan olacakları biliyorsun. Bir kez daha lekeleneceksin."
"Ne demek bir kez daha lekeleneceksin, ne diyorsun sen birdaha asla izin vermem!"

Ben bağırmıştım. Üzerime doğru yürüdü. Bu adamın ismi Ivan idi.

Ivan Orvlov

Bu adam benim hayatımın kabusuydu.Birden saçımı çekti.

"Bana mı bağırdın sen, seni Rusya'ya geri göndermemimi istiyorsun.Zevkle yaparım."

Dudaklarındaki pis sırıtış midemi bulandırmıştı.Beni Rusya'ya göndermesini istemiyordum.Çünkü orada hergün babaannem olacak kadın beni aç bırakıp çalıştırıyordu. Bir keresinde sırf gitar çalıyorum diye gitarımı kırmıştı.Rusyada çok kötü şeyler yaşamıştım. Rusya'ya gitmeyecektin.

"Söz veriyorum bir daha bağırmayacağım.Özür dilerim baba."
Yine ona baba derken midem bulanmıştı çünkü o bu kelimeyi haketmiyordu.Gerçi bende bir babanın kızına nasıl davrandığını bilmiyordum.Tek bildiğim şey bu adam asla o iyi babalardan olamayacaktı.

Ben bunu dedikten sonra odadan çıktı. Siza biraz hayatımdan bahsedeyim. Ben rusum ve Rusya'da yaşıyorduk. Baba demek zorunda kaldığım o kahverengi gözlü canavar adamın Türkiye'de işi çıkmıştı. Bence Türkiye Rusyadan daha güzel bir ülke umarım hep burada kalırız.

Gitarını alıp Tuana- Cümlelerim şarkısını çalmaya başladım.

İnsan öyle boş bi eve ait hissedermi
Aklım dolu kalbim...

Şarkı söylemeyi bitirdikten sonra ödevlerimi yaptım. O canavar adam beni sadece okula götürüyordu. Bu hayatta ikinci nefret ettiğim kişi ise annemdi. O da beni sevmiyordu.
Son olarak ise abim Andrey, ondan da nefret ediyordum.

Galiba ben bütün sülalemden nefret ediyordum.Zatrn ben hayattan nefret ediyordum.Ben 17 yaşında geç bir kızdım. Yapmam gereken hiçbişeyi yapmama izin verilmemişti.

Üstümü değiştirip yatağa girdim. Yine belki bi umutla yarın birşey olursa hayatım değişir umuduyla uykuya daldım...

*****

Okuldaydık. Sen teneffüs zilinde arkadaşım olan Aras ile kantinde oturmuş konuşuyorduk.

"Larin iyi misin? Yüzün çok solmuş."

"Aras gerçekten başım çok ağrıyor. Dün o mavi gözlü deniz canavarı yine beni korkutup birşeyler diyip gitti."

Arasla bu şekilde sohbet ederken okuldaki zorba çocuklar içeri girdiler. Bu çocuklar gerçekten sinirimi çok bozuyorlar. Birde bunların ele başı Atlas denilen çocuk vardı. Ondan ayrı bi nefret ediyordum. Çünkü geçen ikizi olacak Ayla denen kızla kavga etmiştik. O kız sırf babası buranın sahibi diye herkese bulaşıyor. Gerçekten o gün eve gittiğimde ağlamıştım.

O Atlas denen çocuk yanımıza geldi. Takımıyla beraber birde pis pis sırıtıyordu.

"Naber seni ezik Larin nazikçiği gerçekten eziksin."
"Atlas git şuradan kavga etmek istemiyorum."

" Aaaa, küçük larincik kavga etmek istemiyormuş"

Bunu dedikten sonra elinde su şişesini üstüne boca etti. Arkadaşlarıda aynı şeyi yaptı.

" Ezik larinciğe bak sırılsıklam olmuş galiba altına etmiş. Çocuklar bakmayında utanmasın ezik larincik, gerçi zaten yeterince utanmış görünüyorsun."

Bunu dedikten sonra kahkaha attı. Bununla birlikte bütün kantin güldü. Sera burda olsaydı, gerçekten bu çocuğu parçalardı.

Aras hemen araya girdi.

"Atlas ne yaptığını sanıyorsun sen kaşınma kalırım bak "

"Ne yapacaksın arascık"

Aras hemen ona yumruğunu geçirdi.
Hemen ardından Atlas ona karşılık verdi. Tam kavgaya başlamışlardı ki ben aralarına geçtim.

"Aras sen geç otur."

Aras tam itiraz edecektik kararlı bakışlarımı görünce yerine geçti. Ardından Atlas döndüm.

" Atlas lütfen buradan git kavga etmek istemiyorum."

"Aaa larincik sen alışık değil misin dövülmeye bir tur bizimkiler dövsün."

O an içimde bişeylerin kırıldığını hissettim.Dolu gözlerle ona baktım.

" Sen gerçekten iğrenç bir insansın Atlas, ilk defa kalbimden birşeylerin kırıldığını hissettim."

Ardından arkama bakmadan kantinden çıktım. Lavaboya gittim. Arkamdan Aras bağırdı ve Arkada seninle işimiz bitmedi gibi şeyler söyleyip bana doğru koştu. Aras gerçekten hayatımda gördüğüm en arkadaşlarım arasındaydı. Zaten bir tek o ve Sera en iyi arkadaş grubundaydılar. Lavabodan çıktıktan sonra direkt sınıfa gittim. Daha sonra bir çocuk geldi yanıma beni müdürün odasına çağırdı.Kesin Atlas yüzünden beni çağırdılar.

İçeriye girdiğimde müdürün sinirli bakışlarıyla karşılaştım. Hemen yanıma geldi ve kolumu soktı.

"Larin sen ne yaptığının farkında mısın? Senin yüzünden BOZKURT ailesi bize neler yapardı senin haberin var mı? Bir babanı arayayımda akıllan biraz."

Müdüre direnmeye çalıştım ama ne çare. Bir gün bu müdüre birşey yapabilme şansım olsaydı gerçekten bu şansı çok iyi kullanırdım...

.....

Okuldan geldiğimde her zamanki gibi beni kırbaçlamıştı. Bu gerçekten çok acıtmıştı. Ama ben zaten alışıktım. Odama gelip yaralarıma merhem sürdüm. Gerçi sürsem ne çare bu izlerim daha kötüsü açılacaktı tenimde.Ama bir yara vardıki o hayatım boyunca kapanmayacaktı. O yarada hiçbir kızın yaşamak istemeyeceği bir yaraydı. Ben o yaradan hem nefret etmiştim hemde onu sevip korumuştum.

Okula gittim yine her zamanki gibi bütün kötü zorbalıkları yaşadım. Okula gitmedim iki nedeni vardı. Şarkıcı olmak için diplomamı almak için gidiyordum. Bir de canım arkadaşım Aras için gidiyordum. Sera da vardı. Ama sera uzun bır süreliğine Antalya'ya gitmişti. Okuldan çıkmış tam eve gidecektikki Arasla, birden telefonum çaldı. Arayan kişi Andrey yani nefret ettiğim abim arıyordu.

"Aptal şey hemen Bozkurtların Hastanesi'ne gel."
Bunu dedikten hemen sonra yüzüme kapattı. Bende dediğini yaptım. Hastaneye girdiğimde herkes bana bakıyordu. Hatta biri bana Atlas neye benziyor dedi Hangi Atlas olduğunu bilmiyordum. Asansöre binmeden merdivenlerle dışarıdaki kızın dediği odaya girdim.

Karşımda benim ailem vardı ve birde başka bir aile oturuyorlardı. Bende ne olduğunu anlamadan bizimkilerin yanına gittim. Babam olacak şerefsiz pis pis sırıtıyordu. Hemde bunu bana bakarak yapıyordu. Odada 20 yaşlarda genç ve yakışıklı bir doktor vardı.Babam hala bana bakarak sırıtıyordu. Benim cidden midem bulanıyordu. Bu adamın gözlerine bile bakamıyorum.

Hemen ardından biri boğazını temizledi bu kişi 50 Lili yaşlarda gösteriyordu. Bunu babama bakarak yaptı. Daha sonra yakışıklı doktor konuştu. Bana bakarken midesi bulanıyormuş gibi davranıyordu. Neden böyle yaptığını anlamamıştım.

Doktor konuştuğunda bembeyaz olmuştum. Neler diyordu. Yani ben şimdi...

BİTTTİİİİİİ
EVET EN HEYECANLI YERDE BİTİRDİM.ÇÜNKÜ HEYECANLANIN DİYE beğendiniz mi BENCE ÇOK GÜZELDİİ.

DİĞER BÖLÜMÜ ÇABUK ATARIM DİYE DÜŞÜNÜYORUM.ÇÜNKÜ BEN BEKLETMEYİ SEVMEM .

ŞİMDİLİK GÖRÜŞÜRÜZ.SİZİ ÇOK SEVİYORUMMN💞💘💕💖💓👋💕💖💓💖💝