12. Bölüm — Hayallerden esinlenmek 2

Yakalanmanın verdiği o ani sıcaklık yine ensemden yukarı tırmanmaya başladı. "Sadece uykusuzum dedim ya..." diye mırıldandım ama sesim servisin motor gürültüsünde bile titrek duyulmuştu.
Tam o sırada servis şoförü ani bir fren yaptı. Öndeki koltuğun arkasına çarpmamak için refleksle tutunurken, koridorun diğer ucundan tanıdık bir ses yükseldi: "Pardon, geçebilir miyim?"
Kalbim, servis durduğunda bile durmadı; aksine daha hızlı çarpmaya başladı. O ses... Binlerce ses arasından tek bir notayla tanıyabileceğim o ses, şimdi tam iki sıra arkamdaydı.Aceleyle çantamdan kulaklıklarımı çıkardım. Maksat müzik dinlemek değil, dışarıdaki tüm sesleri ve arkadaşımın meraklı sorularını susturmaktı. Şarkı başladığında gözlerimi kapattım ama servisin her sarsıntısında, her durakta kapı açıldığında içimden bir parça onun olduğu tarafa doğru çekiliyordu. Camdaki buğunun arkasına saklanmak, o çocukla yüzleşmekten çok daha güvenli geliyordu.