CEVAPSIZ SORULAR

Eren neyi takip edeceğine karar vermek zorundaydı. Kaçan kişiyimi yoksa, geri sayımın neden başladığını mı? Bir saniyelik yanlış karar, her şeyi değiştirebilirdi. Eren bir kaç saniye olduğu yerde kaldı. Koridorun sonuna baktı. Kaçan kişinin ayak sesleri artık duyulmuyordu. Arkasındaki bilgisayara baktı.
00.00.57
Eren bir kaç adım bilgisayara doğru yaklaştı. Geri sayımdan başka hiç bir şey görünmüyordu.
00.00.55
Eren etrafını incelemeye başladı. Masaların altına, rafların arasına, yerdeki eşyalara tek tek göz gezdirdi. Burada bir şey vardı, bundan emindi.
00.00.51
Bir süre sonra el fenerinin ışığı yerdeki küçük bir metale takıldı. Eren eğildi. Eski paslanmış bir anahtar buldu. Anahtarı eline alıp ışığa doğru tuttu.
Üzerinede küçük bir numara kazılıydı.
17
Eren kaşlarını çattı. Anahtarı birkaç saniye inceledi ama neye ait olduğunu anlayamadı. Etrafındaki dolaplara, kapılara baktı. Hiçbirinde 17 numarası yazmıyordu. Anahtarı cebine koydu.
00.00.38
Geri sayım devam ediyordu. Eren tekrar bilgisayara döndü. Ekranın değişmesini bekledi ama hiç bir şey olmadı.
00.00.27
Eren telsizini eline aldı.
"Merkez beni duyuyor musunuz?"
Cızırtıdan başka hiç bir ses gelmedi.
"Merkez"
Bu sefer kısa bir ses duyuldu ama yine cevap gelmedi.
00.00.19
Eren ekrana baktı. Ne olacağını bilmiyordu ama beklemekten başka yapabileceği bir şey de yoktu.
00.00.10
Sayaç son saniyelerine girmişti. Eren istemsizce nefesini tuttu.
00.00.07
00.00.06
00.00.05
00.00.04
00.00.03
00.00.02
00.00.01
00.00.00
Sayaç durdu. Eren birkaç saniye bekledi. Hiç birşey olmadı. Ne bir ses geldi ne de başka bir hareket oldu. Sadece bilgisayarın ekranı bir kaç kez titredi ve tamamen kapandı. Eren derin bir nefes aldı. Cebindeki anahtarı çıkardı. Üzerindeki 17 numarasına tekrar baktı. Bu numaranın burada ne işi olduğunu anlamıyordu. Ama bunu öğrenmenin bir yolu vardı. Eren anahtarı tekrer cebine koydu ve depodan çıkmak için kapıya yöneldi. Dışarı çıkmadan önce son kez arkasına dönüp baktı. Az önce yaşananların hiçbirinin tesadüf olduğuna artık inanmıyordu. Ama asıl sorunun henüz ne olduğunu bilmiyordu.
17 numaralı anahtar neyin anahtarıydı?
Ve daha önemlisi...
Bu anahtar neden onun karşısına çıkmıştı?
Eren kapıyı arkasından kapattı.
Cevapları bulmak için önce polis merkezine dönmesi gerekiyordu. Yağmur hâlâ yağıyordu. Bir kaç adım attıktan sonra durup arkasına baktı. Depo karanlığın içinde daha da görünmez hale geliyordu. Az önce yaşananların gerçekten olup olmadığını anlamakta zorluk çekiyor ama tesadüf olmadığını biliyordu. Eli istemsizce cebine gitti. Anahtar hâlâ oradaydı. Eren parmaklarının arasında anahtarın soğuk metalini hissetti. Üzerindeki numaraya tekrar bakmak istemiyordu. Çünkü bazı cevapların, beraberinde daha fazla soru getirdiğini artık iyi biliyordu. Bu his artık onun için yapancı değildi. Çocukluğundan beri bazı soruların peşine gitmişti.
Daha dokuz yaşındayken yağmurlu bir gecede hayatının bir anda değiştiğini anlıyordu. Evinin önünde, tam olarak ne olduğunu anlayamadığı kalabalığın içinde durmuştu. İnsanların yüzlerindeki ifadeyi anlamaya çalışıyor, annesiyle babasının neden artık yanında olmadığını soruyordu. O gece ona söylenenleri yıllar geçse de unutmamıştı. Anne ve babasının öldüğünü o gece öğrenmişti. Eren o zamanlar ölümün bile tam olarak ne olduğunu bile bilmiyordu. Sadece ertesi gün evinin eskisi gibi olmayacağını anlamıştı. Bir daha annesinin sesini duyamayacagını, babasının kapıdan girip ona seslenemiyceğini yavaş yavaş kavramişti. Ama en çok da bir şey aklında kalmıştı. Cevapsız kalan sorular. Ne olmuştu? neden olmuştu? Ve neden kimse ona tam olarak gerçeği anlatmiyordu? Yıllar sonra polis olduğunda bile bu soruların bazılarının peşini bırakmamıştı. Belki de bu yüzden olayların üzerini kapatmak yerine, en küçük ayrıntının bile peşine düşüyördü. Eren başını kaldırıp yağmurun yüzüne düşmesine izin verdi. Bazı geceler insanın çocukluğunda kalmazdı. Bazı geceler, insan büyüse bile onunla birlikte yaşamaya devam ederdi. Eren tekrar yürümeye başladı. Bu gecede onlardan biriydi.
İkinci bölüm biraz kısa oldu ama kusura bakmayın bununla idare edin. Okul açıldığı için bölüm atamadım. Umarım beğenmişsinizdir bana destek olan herkesi çok seviyorum.