Yanlış oyun

4. Bölüm – Yanlış Oyun

Selin sırasına oturduğunda içi içine sığmıyordu. Herkesin bakışları, fısıldaşmaları, sanki ciğerine saplanan küçük iğneler gibiydi. Utanıyordu. Kerem’in "Selam fıstık" sözü hâlâ kulaklarında çınlıyordu. Ne kadar da rahat, ne kadar da umursamazdı…

*Selin içinden:*
*Bir kez daha göz yumacağım bu saçmalığa. Sadece bir kez…*

Ama Kerem susmadı. Öğle arasında bahçede yanına gelip kolunu tuttu, gülümseyerek:
"Bugün beni öpen kıza benziyon ha, dikkat et bak yine öpmeyesin."
Arkadaşları kahkahalarla güldü.

Selin’in suratı bir anda düştü. Bu kadarı fazlaydı. Sessizce çantasını topladı ve hiçbir şey demeden okuldan ayrıldı. Dönüp arkasına bile bakmadı.

*Gece – Gizli Numaradan Mesaj*
"Selam. Bugün çok yakışıklıydın. Ama biraz fazla ukalaydın :)"

Kerem hemen cevapladı:
"Sen de fazla gizemli olmaya başladın. Bi cesaret göster de kim olduğunu söyle artık."

Selin, telefonu elinde tuttu bir süre. Sonra ekranı kararttı.
Henüz değil… Ama yakında.

Ertesi gün okulda Selin, Kerem’in arkadaşlarının gözleri üzerinde dolaştığını hissediyordu. Her şey kontrolden çıkmış gibiydi. Kerem ise yine rahat ve umursamazdı, sanki hiç olanlar umurunda değil.

Öğleden sonra yine Kerem, Selin’in yanına yaklaştı. Gözlerinde alaycı bir parıltı vardı.
“Bak, bu oyun bizim aramızda değil, anladın mı? Yoksa ben sana farklı şeyler de gösterebilirim.”

Selin sert bir ifadeyle karşılık verdi:
“Bu oyun istemediğim bir oyun, Kerem. Beni kullanmayı bırak.”

Kerem kaşlarını çattı ama hemen sonra koca bir gülümsemeyle:
“Sen bunu seviyorsun, farkındasın değil mi?”

Selin içinden bir kez daha söz verdi:
*Artık bu oyuna gelmeyeceğim. Son kez göz yumuyorum, sonrası senin seçimin Kerem.*

Selin, içindeki fırtınayla baş etmeye çalışıyordu. Artık geri dönüşü olmayan bir yola girmişlerdi. Madem kerem böyle bi oyun oynuyordu bende buna ayak uydurucaktım. Bu sefer yanlış kişiye oynamıştı:)