GİZEMLİ LİSE

BÖLÜM 1: GİZEMLİ LİSE

Merhaba, ben Kumsal ÖZGÜ. Adımdan da anlaşılacağı gibi kendime özgü bir karakterim var. 17 yaşındayım. Babamın ölümü ve annemin beni terk etmesi üzerinden 10 yıl geçti. Bu acımasız ve zor hayatta, ayakta kalmayı başarırken, lise 3'ü zorbalık görerek tamamladım. Her şeyi geride bırakıp, yeni bir başlangıç yapmak amacıyla başka bir okula gitmeye karar verdim. Benimle birlikte yaşayan halamın yardımıyla “Gizemli Lise” adında garip bir okula yazıldım. Fakat hayatımın en kötü günlerini yaşayacağımı bilmiyordum...

***

Zır zır zır... Kulağımın dibinde çalan saatin sesiyle uyandım. Her zamanki gibi, bunun halamın bir huyu olduğunu hemen anladım. Hemen çalar saati kapatmaya çalıştım; fakat yorganımın gazabına uğrayarak yere düştüm. Yerden kalkarken, içimden yorgana söylendim ve hayatı bir anlığına sorgulamaya başladım. Sinirli bir şekilde tekrar ayağa kalkıp çalar saati kapattım. Saate baktığımda okula çok az zamanımın kaldığını fark ettim. Arkamı döndüm, aynaya baktım ve kendime tiksindirici bir ifadeyle yüzümü buruşturdum. Birbirine karışmış kumral dalgalı saçlarımın, yeşil gözlerimin altında morarmış göz kapaklarımın ve susuzluktan çatlamış pembe dudaklarımın hâlini inceledim. Çok berbat bir haldeydim; okulumun ilk günüydü ve ben bırakın evden çıkmayı, hazırlanamamıștım bile. Zamanın çok az olduğunu görünce, saçımı ve yüzümü düzeltmeyi bırakıp siyah okul eteğimi, beyaz okul tişörtümü ve en sevdiğim converse ayakkabılarımı giydim. Ardından evden çıkmak için kapıyı açmaya çalıştım, ancak kapının kilitli olduğunu fark ettim. Anahtarımı aradım; yine her zamanki gibi koyduğum yeri unutmuş olduğumu fark ettim. İçimden “Bu gidişle Alzheimer olacağım herhalde” diye geçirdim. Halam da benden önce işe gittiği için ondan da anahtarı alamıyordum. Tek çare, camdan atlamak olduğunu düşündüm; yoksa bu gidișle okula geç kalacaktım.

***

Odamın camını açıp dışarı atladım; evimiz zemin kattaydı. Ancak talihsizliğimin bir sonucu olarak, ayağım takıldı ve dün gece yağan yağmur nedeniyle ıslak çimlere düştüm. Canım yanarken, ne kadar şanssız ve sakar bir gün geçirdiğimi düşündüm. Yavaş yavaş ayağa kalktım. Okulda insanlar beni böyle görünce ne kadar güleceklerini hayal ederken, kendi halime bile güler gibi oldum. Tişörtüm delik deşik olmuş, eteğim çomurlanmıştı. İçimden söylene söylene telefonumu çıkardım. Acı içinde kıvranırken taksi çağırdım ve 5 dakika boyunca taksinin gelmesini bekledim. Taksici geldiği anda, bu halimle arka koltuğa oturup okula doğru yola çıktım. İçimden acaba yeni arkadaşlar edinebilecek miyim diye düşündüm.