-GİRİŞ-

Ne gibi bir kötülük yapmıştım bu hayatta? Ne gibi bir suçum vardı benim?

Ne hata yaptım ben? Neden böyle davranıyorsunuz.

Doğman gayet büyük bir suç.

Annemin ve babamın bu şekilde davranmasına sebep olacak kadar büyük bir suçmuydu doğmam? Peki benim suçum muydu?

Kesinlikle hayır.

Aptal değildim. Beni sevmedikleri anlıyordum. Sevmeleri için bir çaba göstermiyordum. Sevilmeye ihtiyacım yoktu. Alışmıştım.

Mesela ben geceleri saçımın kopana kadar çekilmesine alışıktım.

Annemin; ben hasta olduğumda yanımda olmasına değil, beni kaldırıp ev işi yaptırmadına alışıktım.

Babamın yüzüme karşı nefretini dökmesine alışıktım.

Ben acı çekmeye, sevilmemeye alışıktım. Ve bunlara alışmak dünyanın en zor şeyiydi.

Ben Ayça ve bu benim hikayem.

Belkide gerçekleşen hayallerim...