4. bölüm · Gerçek Ailem Morana-Lara

Acı Veren 3 Harf

Nisanur Yılmaz

''Bazen sahtedir gerçek olan, gerçektir sahte olan.''

Nisayxz

Bazen kaybolmak ister insan, yok olmak ister, işte o haldeyim ben. Keşke.. Keşke hiç doğmasam dediğim günleri yaşıyorum. Eskiden babam sayesinde kurardım bu cümleyi. Peki şimdi ne için derseniz, benim olmayan bir ailenin bana olan davranışları. Beni yok saymaları, sevmemeleri, istememeleri gerçekten çok canımı yakıyor. Bana belki sözleriyle söylemiyorlar ama hissetiriyorlar. Abimler bana canavarmışım gibi bakıyor, benden iğrendiklerini belli ediyorlar. Ben ne yaptım ki onlara? Benimle sorunları ne, Ben onlardan sevgi istemiyorum sadece bana çöp muamelesi yapmalarını istemiyorum. Çok mu zor kendi kanından olan birine çöp muamelesi yapmamak.

Sahte ailem gittikten sonra Meltem hanım bana üst kattan bir oda verdi ve hiçbir şey söylemeden uyudum. Şu an sabahtı ve ben çoktan kalkmış, yatakta dünyayı sorgulamaya başlamıştım. Derken alt kattan çok yüksek seste kahkahalar işitim. Çok mutluydular, belki de her sabahları böyle geçiyordu. Ben onların hayatına çöken karabasan gibi olmuştum belki de.

Karnımdan gelen guruldamayla kalktım ve artık yüzleşmem gerektiğini düşünüp, Lavaboya girdim, orada üstümü değiştirdim ve odadan dışarı çıktım. Lavaboda üstümü değiştirmek gibi bir huyum vardı malesef. Merdivenleri yavaş yavaş inip salona geldim. Salonun arka tarafında olan yemek masasında yemek yiyen gerçek ailemi gördüm. Baş köşede oturan Hakan bey, Hemen sağ tarafında karısı Meltem, Sol tarafında Poyraz, Poyrazın yanında oturan ve adını bilmediğim koyu kahve saçlı bir çocuk onun yanında da yine tanımadığım bir çocuk vardı bu diğerine göre saçları o kadarda koyu değildi ve onun yanında da bir çocuk. Gerçekten benim kaç tane Abim var...

Meltem hanımın yanında Levent ve onun yanında da Lara vardı. Bana ayrılan tek yer Lara'nın yanıydı. Sesizce Bana ayrılan yer oturduğumda her kez konuşmayı bıraktı ve keyifsizce yemeklerini yemeye başladılar. '' Günaydın Kızım, İyi aldın mı uykunu.'' dedi Meltem hanım. '' Günaydın ve evet uykumu aldım.'' Yalannnn.

'' Tabi iyi uyur o yatağa 100.000 verdik.'' ( Arkadaşlar yatak kaç lira bilmem, çok para işte anlayın.) dedi Poyraz sesizce, belki sadece mırıldandığını zannet'ti ama masadaki herkes her şeyi duymuştu. Yutkundum, gerçekten o kadar değerlimiydi o yatak. Benim eski hayatım da yatağım bu yatak kadar rahat ve pahalı değildi ama yataktı yani. Bir yatağa bu kadar para verilmemeliydi bence. Belki de aşırı dikkat etmeliyim, eğer o yatağa bir şey olursa o kadar parayı bulmam imkansız olur. Zaten odanın her yeri marka olan şeylerle olduğu için çok dokunmak istemedim.

'' Senin adın ne ?'' diye sordu. Poyraz abimin yanında oturan Koyu kahverengi saçlı çocuk, soruş şeklinde bir merak yoktu, sanki hesap soruyordu. ''Ben Morana '' dedim. '' Anlamını biliyor musun?, tabi ki de bilmesin sen şimdi anlamını falan, sana niye böyle bir şey sorduysam.'' dedi alay edercesine, Meltem hanım '' Cesur sus! '' dedi. Adının Cesur olduğunu öğrendiğim çocuğa dönüp '' Anlamını biliyorum ismimin, Ölüm veya hastalık demek.'' dedim Yalan söyleyemezdim bu konuda, sonuçta bana bu isim verilmişti ve yıllardır bunu taşıyordum. Herkesin yüzü birden bembeyaz oldu. Sanki hiç kötü anlamlı isim görmediler. '' Bizim hayatımıza neden girdin'' dedi tam karşımdaki çocuk '' Neden, neden o insanların Lara'yı almasına izin veriyoruz anne, 17 yıl boyunca bakmışla zaten kendi kızları gibi görmüşler şu kızı, bari öyle kalsaydı, Hiç gelmeseydi.'' Ne dediğini ilk 5 saniye anlamadım sanki ben istedim küçük bir bebekken öz ailemden ayrılıp bambaşka bir ailede uyanmak. Hem ne diyecektim sahte aileme beni bırakmayın falan mı, benim babam yüzüme bakmadan gitti be ben nasıl beni bırakma derdim. benim onların kızı olmadığımı anladıklarında çok mutluydular. Ben hayatımda ilk defa annemin bana güldüğünü görmüştüm. Ne yapabilirdim ki ona ben senin yanında kalmak istiyorum diyemezdim. Gözlerim doldu ama her zaman ki gibi ağlayamadım. Tam o sırada Cebimde ki telefondan bir mesaj geldi. Telefonumu açtım ve kimin yazdığına baktığımda ağlasam mı, gülsem mi bilemedim...

Arda Abimmm💖: Annemden neler olduğunu öğrendim, Hemen yanına geliyorum Prenses.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

evettt çok kısa oldu biliyom ama bence bölüm iyiydi

ben bir şeytan olduğum için kızı birazcık süründürcem...

umarım beğenirsiniz

Kalpe basın gece yatağınızın altındaki canavar olurum ha.

Takip etmeyi unutmayınnn

💜💜💜