5. bölüm · GECE
Bölüm 5 — Bir Kadının Gözünde
“Bir kadını, bir başka kadına anlatmak...Sevdiği kalbi, onu doğuran kalbe emanet etmek gibidir.”
O günü unutamıyorum. İçimde heyecan, ellerimde çiçeklerle geldim yanınıza. Tanışmak sadece bir formalite değildi, kalbimin en derininde hissettiğim bir sorumluluktu sanki. Çünkü bu tanışma, bir başka kalbin yuvama adım atmasıydı.Bir kafede oturuyorduk. Göz göze geldiğimiz anda, annesinin gözlerinde sıcaklıkla karışık bir merak vardı. Ama o merak, saniyeler içinde yerini sevgiye bıraktı. Beni ilk kez görmesine rağmen, yıllardır tanıyormuş gibi sarıldı. O an içimde bir yer yumuşadı. Sevdiğim adamın annesiyle, sanki uzun zamandır ayrı düşmüş iki kadın gibi buluştuk. O beni kızı gibi kucakladı, ben onu annem gibi içime aldım.Sohbet koyuydu. Kahveler, çaylar birbirini izledi. Gülüşlerimiz masada yankılandı. Hayatlarımızı anlattık birbirimize; geçmişlerimizi, umutlarımızı, oğlunu nasıl sevdiğimi, oğlunun bana nasıl iyi geldiğini… Ve o an, ona baktım. Gözleri ışıl ışıldı. O da mutluydu. Bu karşılaşmayı, bu sıcaklığı beklemediğini ama bundan büyük bir huzur duyduğunu görebiliyordum.Belki de o akşam, üç kişi değil bir aile gibi oturduk aynı masada. O gün hissettiğim o kabul, o yumuşaklık, hâlâ içimde bir yerlerde duruyor. Bir annenin kalbinde yer bulmak kolay değildir.Ama o bana kalbini hiç tereddüt etmeden açtı.Ve ben, o anda biliyordum…Sevdiğim adamın hayatına geç gelen bir kadındım,ama onlar beni çoktan evin bir parçası yapmıştı.
