Eski bir defterin arasında

Bu bir hatıra defteri değil, bir idam fermanıdır.​Kaan, büyükbabasından kalan tozlu sandığı açtığında sadece eski kağıtlar bulacağını sanıyordu; ancak mürekkebin kanla beslendiği bir lanetin içine düştü. Tavan arasındaki tırmalama sesleriyle başlayan kabus, bahçedeki salkım söğüdün altına gömülü Leş Yüzüğü ile geri dönülemez bir boyuta ulaştı.​Şimdi parmağında çürümüş bir cesedin gücü, ardında ise diz çökmüş gölgeler var. Fakat evin altındaki o karanlık mahzende, mürekkep dolu bir küvette yatan "Asıl Yazar" uyanmak üzere.​Kaan bir karar vermek zorunda: Bu kanlı hikayeyi o mu bitirecek, yoksa kitabın yeni mürekkebi mi olacak?​"Nefesini tut. Çünkü bu evde sadece ölüler doğruyu söyler."