3. BÖLÜM

(Pazar, 19.00)
Ceylan: Tamam Burak kızmayacağım da ne olduğunu söylersen...
Burak: Şey... Bilgisayarına TLauncher yükleyecektim.
Ceylan: O ne Burak?
Burak: Hileli ve modlu Minecraft demek.
Ceylan: Umarım düşündüğüm şey değildir.
Burak: Bilgisayara virüs bulaştı ve sende antivirüs programı yok yani bu çok işimiz var demek.
Ceylan: Bilgisayarı istemeden önce söyleseydin keşke ne yapacağını.
Burak: Sen de vermezdin, değil mi?
Ceylan: Ya verirdim de, en azından önce antivirüs programı yüklerdik. Ya sen onu boş ver de, nasıl düzelir?
Burak: İki ihtimal var. Ya format attıracaksın ve içindeki hiçbir şeyi kurtaramayacaksın. İkinci ihtimal ise, *kendini işaret eder* işi babasına bırakacaksın.
Ceylan: Ya yanlış bir şey yaparsan?
Burak: Yapsam da zaten bilgisayar gitmiş kızım.
Ceylan: Senin yüzünden! Bana bilgisayar borçlusun!
*Gülerler.*
Ceylan: Neyse sen şu bilgisayarı hallet. Ben de oynayacak oyun bulayım.
Burak: Galiba düzelecek. Yeni gibi yapacağım bilgisayarını!
*Gülerler. Ceylan kitaplığındaki dolabı açar ve kutu oyunlarını çıkarıp seçer. Burak da antivirüs yüklemeyi başarır ve yavaş yavaş bilgisayar temizlenir.*
Burak: Sonunda! Hayırlı olsun Ceylan, yepyeni bir bilgisayarın var artık!
Ceylan: Senin şunun başından kalkıp oynaman için yeni gibi oyunlarım da var Burak! Hadi, gel şuraya!
*Gülerler ve oyun oynamaya başlarlar. Zamanın nasıl geçtiğini anlamazlar. Tek tek neredeyse tüm oyunları denerler. Sürekli gülüp eğlenirler ve asla sıkılmazlar.(...) Saat 8 olur.*
Ceyda H.: Ceylan! Burak! Haydi yemeğe gelin!
*Oyunu toplayıp mutfağa giderler. Masa hazırdır ve Ceyda Hanımla Miraç Bey çocukları bekliyorlardır.*
Burak: Ceyda abla ellerine sağlık valla çok güzel kokuyor.
Ceyda: Sen otur bir de tadına bak! *Güler*
*Ceylan ve Burak masaya oturup yemeğe başlarlar. Beraber sohbet ederler ve sohbetten dolayı yemeğin süresi iyice uzar. 30 dakika geçer ve herkes yemeğini bitirir.*
Ceyda: Şimdi size harika bir şey getireceğim! *Dolaptan koca paket baklava çıkarır.* Seversin, değil mi Burak?
Burak: Baklavaya hayır diyemem valla.
*Gülerler ve beraber yemeye başlarlar. Bir süre geçer ve herkes tıka basa doyar.*
Ceylan: Ben benim odaya geçiyorum. Sen daha yiyecek gibisin Burak.
Burak: Bu sefer daha fazla yiyemeyeceğim galiba. Ben de geliyorum! Bu arada ellerine sağlık abla yemek şahane olmuş!
Ceyda H.: Afiyet olsun oğlum. Sen gel ben sana hep yaparım.
*Burak, Ceylan'ın odasına gider.*
Ceylan: Burak saat 20.55! Aşağı inmemiz lazım!
Burak: Ya biz onu unuttuk! Sen böyle mi ineceksin?
Ceylan: Evet. Sen?
Burak: Benim evden bir şey almam lazım ya. Sen de gelsene, beraber alırız.
Ceylan: Tamam. gelirim. Çabuk çıkalım, hadi! Anne, biz indik!
*Evden hızlıca çıkarlar. Tam ayakkabılarını giymişken merdivenden gelen Doğa'yı fark ederler. Ceylan evin kapısını kapatıp Burak ve Doğa'ya döner.*
Burak: Aa, Doğa, burada ne yapıyorsun? Seni çağırmadılar mı?
Doğa: *Önce Ceylan'a, sonra Burak'a döner.* Yo, çağırmadı, ben de size geliyordum.
Burak: *Ceylan'a döner.* Ceylan? Doğa'yı neden çağırmadın?
Ceylan: Çağırdım ya! Hatta oradan size geçeriz diye anlaştık ya Doğa!
Burak: Doğa, Ceylan, ne oluyor? Ya Doğa çağırmış ya işte!?
Doğa: Ne yani 8 yıllık arkadaşına değil de 2 hafta önce taşınan o kıza mı inanacaksın? Onun evinden çıkmandan belliydi zaten. Neyse, ben anlayacağımı anladım. Aşağı gelmeseniz de olur. Ceylan sana söylemiştir zaten.
*Doğa göz devirir ve merdivenlerden aşağı iner. Burak Doğa'ya seslense de ona yetişemez. Doğa da duymamazlıktan gelir. Burak, Ceylan'a bakar ve sonra da dönüp evine gider. Ceylan ne yapacağını bilemez ve Burak'ın kapısını çalar. 4 kez çalmasına rağmen cevap alamayınca aşağı, diğerlerinin yanına iner.
Ceylan: Ya Doğa ne yapmaya çalışıyorsun?
Doğa: Onun senin evinde ne işi vardı?
Ceylan: Ne yani sırf köpek gibi kıskandığın için aramızı mı bozmaya çalışıyorsun? İyi, al Burak'ın senin olsun.
Kayra: Ne oluyor ya?
Ceylan: Ben eve çıkıyorum. Rüzgar sen söyleyebilirsin. Burak inmiyor, sonra söylersiniz ona da. Ben çıkıyorum.
*Ceylan evine çıkar. Aşağıdakiler konuşmaya devam eder.*
Rüzgar: Doğa yine ne yaptın?
Kayra: Cidden yani Ceylan'ı evine gönderebiliyorsan basit bir şey değildir.
Doğa: Siz de mi 2 haftalık kızı 6 yıllık arkadaşınıza tercik ediyorsunuz?
Rüzgar: Ne yaptığını söylersen anlayacağız kimi tercik etmemiz gerektiğini.
Doğa: Yukarı Burak'ı çağırmaya gidiyordum. Burak ve Ceylan, Ceylanların evinden çıktılar. Ben de gıcıklığına Burak'a, Ceylan'ın beni çağırmadığını, sadece Buraklara gittiğimi söyledim. Sonra d-
Kayra: Of neyse boş ver anlatma. Yapacağını yapmışsın zaten. Neyse, Rüzgar sen ne diyeceksin de çağırdın hepimizi?