1. BÖLÜM

(Pazar, 17.40)

*Ceylan ailesiyle Aydıner Koleji'nin müdür odasında okula kayıt oluyordur.*

Hakan Müdür(Aydıner K. Müdürü): Kızınızın kaydını yaptık. Yarın pazartesi 11/D'de okuluna başlayabilir. *Gülümser.*

Ceyda Hanım(Ceylan'ın annesi):*Gülümseyerek* Yeniden teşekkür ederiz Hakan Bey. Yani gerçekten çok mutluyuz böyle bir okulda okuduğumuz için. İhtiyaç listesini haftaya ayarlamış oluruz. Tekrardan çok teşekkürler.

*Herkes ayaklanır.*

Miraç Bey(Ceylan'ın babası): Gerçekten elinize emeğinize sağlık müdür bey. Çok güzel bir okulun müdürüsünüz. Teşekkür ederiz her şey için. *Gülümser ve müdür beyin elini sıkar.*

Hakan M.: Böyle başarılı bir öğrenciyi okulumuzda gördüğümüz için biz teşekkür ederiz Miraç Bey. Görünüşe bakılırsa kızınız gayet başarılı.

Ceyda H.:*Başıyla teşekkür eder* Teşekkür ederiz müdür bey. İyi günler, kolay gelsin. *Kapıya yönelir.*

Miraç B.: * Gülümser* Kolay gelsin.

*Odadan çıkarlar. Arabaya binene kadar kimse konuşmaz. (...) Arabaya binerler.*

Ceyda H.: Bay Ceylan; biz seni bu okula kaydettirmek için buraya taşındığımızdan beri uğraşıyoruz. 2 hafta biz seni buraya nakil ettirmeye uğraştık. Lütfen emeklerimizi boşa çıkartma. *Kemerini takar.* O kadar başarılı kızımız var dedik, şöyle dedik, böyle dedik. Çıkarken dediğini sen de duydun zaten. Ne güzel başarılı kızınız var, dedi. Hal hareketlerine, tavırlarına dikkat et, ona göre. Laf falan yeriz, okuldan atarlar. Devlet lisesine devam edersin sonra.

Miraç B.: *Kemerini takar.* Evet Ceylan. Bak, sen de gördün nasıl uğraştığımızı, neler yaptığımızı. Taşındığımızdan beri burada evden daha çok vakit geçirdik. Annen okul aile birliğine girdi bak senin için. Ters bir hareketin olur, bir şey yaparsın. Geldiğin gibi atarlar seni. Öyle devlet okulu gibi değil bu kolej. Bir ton para verdik seni kaydettirmek için. Ona rağmen zar zor aldılar. Ona göre davran; hareketlerine, derslerine dikkat et. O parayı sokakta bulmuyoruz. Ya da gökten yağmıyor. O parayı vereceğiz diye canımız çıktı bizim. Biz sana iyilik yaptıkça sen daha da batıyorsun. Kendine gel artık. *Arabayı çalıştırır.*

Ceylan: *İç çeker.* Ben eski okulumda gayet mutluydum. Neden okul değiştiriyorum ki? Hem benim iyiliğim için yapıyorsanız benim fikrimin de geçmesi ya da benim tercihimin olması gerekmiyor mu?

Miraç B.: *Arkaya uzanır.* Bana bak Ceylan benim canımı sıkma! Biz seni nerelere yazdırıyoruz sen hala benim fikrim diyorsun! Çok istiyorsan git o devlet okulunda oku!

Ceyda H.: Tamam Miraç bırak boş ver. Ne yaparsa yapsın İyilik de yaramıyor zaten, boş ver.

*Miraç B. önüne döner ve arabayı sürmeye başlar. Ceylan iç çeker ve telefonunu çıkarıp 'Overthink' çalma listesini açar. Telefonu cebine atıp kulaklığını takar ve yola odaklanır. Eve gelene kadar kimse konuşmaz.(...) Balkan Apartman'a (Ceylanların apartmanı) varırlar. Ceylan kulaklığı çıkarır ve müziği kapatır. Arabadan inip kapıya yönelirler. Ceylan, Rüzgar'ı (site arkadaşı) farkeder.*

Ceylan: Siz çıkın anne. Ben hemen geliyorum. *Rüzgar'a döner*

*Anne ve babası umursamayıp eve çıkarlar.*

Rüzgar: Ne oldu Ceylan?

Ceylan: Sen Aydıner'de okuyordun, değil mi? Sınıfın neydi senin?

Rüzgar: Ne?

Ceylan: Sınıfını soruyorum, neydi?

Rüzgar: 11/D de, neden ki?