2. BÖLÜM

(Pazar, 18.20)
Ceylan: Rüzgar sana bir şey söyleyeceğim ama sakin ol tamam mı?
Rüzgar: Ne oldu Ceylan konuş artık.
Ceylan: Annem beni sizin oku-
Rüzgar: NE! CİDDİ MİSİN SEN? GERÇEKTEN Mİ?
Ceylan: Ciddiyim, gerçekten de lafımı bit-
Rüzgar: OHA ŞAKA YAPMIYORSUN, DEĞİL Mİ?
Ceylan: Sen beni dinlemeyeceksin, belli.
Rüzgar. ŞAKA GİBİ! *Ceylan'ın 'Ne yapıyor bu?' dercesine baktığını fark eder.* Tamam, tamam, sakinim. EE, sonra?
Ceylan: İşte annem beni sizin okula yazdırd-
Rüzgar: HANGİ SINIFTASIN?
Ceylan: * İç çeker* Sakin olursan söyleyeceğim. *Kısa bir sessizlik olur.* Aynı sınıftayız.
Rüzgar: İNANAMIYORUM! EFE VE ÖYKÜ SÜREKLİ SENİ TANIMAK İSTİYORDU! Akşam 9'da site parkı, çıkarken herkese haber ver. Ama okul işini kimseye söyleme. Ben söylemek istiyorum!
Ceylan: *Hafif kıkırdar.* Tamam, sen söyle. Ben çıktım, görüşürüz!
Rüzgar: Görüşürüz!
*Ceylan içeri girer ve asansöre biner. 2. kata çıkar.(...) Daire 6'nın kapısını tıklatır.*
Bayan: *Kapıyı açar.* Aa, merhaba Ceylan, nasılsın? Bir şey mi oldu?
Ceylan: İyiyim abla, ben Kayra'ya bir şey soracaktım da, çağırabilir misin evdeyse?
Bayan: Tabi, hemen çağırayım.*İçeri girer* Kayra! Ceylan seni soruyor!
*(...) Kayra kapıya gelir.*
Kayra: Ceylan, bir şey mi oldu?
Ceylan: Akşam 9'da site parkı. Bir şey söylemem gerek. Okey misin?
Kayra: Şimdi söyle? Hatta içeri gelsene, konuşuruz.
Ceylan: Rüzgar söylemek istiyormuş. Akşam hep beraberken söyleyecekmiş.
Kayra: Tamam. Akşam inerim o zaman.
Ceylan: Tamam. Benim işim var biraz. Ben kaçtım. görüşürüz!
Kayra: Görüşürüz! *Kapıyı kapatıp içeri geçer.*
*Ceylan asansöre biner ve 4. kata çıkıp Doğa'ya da aynı şeyleri söyler.(...) En son 8. kata çıkar ve daire 36'yı tıklatır. Kapıyı Burak açar.*
Burak: Aa, merhaba Ceylan! İçeri gelsene!
Ceylan: Ben gelmeyeyim, işim var biraz. Başka zaman artık. Şey diyecektim, akşam 9'da site parkına ineceğiz. Sen de gel, bir şey söylemem gerek.
Burak: Ee, şimdi söylesene, neden akşam toplanıyoruz ki?
Ceylan: Rüzgar herkese toplu söylemek istiyormuş. Akşam buluşalım, çıkarken herkese haber ver, dedi. Bence de ayaküstü söylesem daha iyiydi.
Burak: Rüzgar öyle dediyse kesin önemli bir şeydir. Neden öyle diyorsun? Çok ayıp, seni Rüzgar'a söyleyeceğim.
*Gülmeye başlarlar.*
Burak: İçeri gelsene, oyun falan oynarız? *İçeriyi işaret eder.*
Ceylan: Benim bir- Aa, sen bize gel. olmaz mı? Bir-iki eşya yerleştireceğim sadece. Sohbet ederiz, oyun oynarız.
Burak: Valla böyle deyince hiç hayır diyesim gelmedi. *Kafasını içeri uzatır.* Anne! Ben Ceylanlardayım!*Kapıyı kapatır. Ceylanlara beraber Ceylan'ın evine yönelirler. Ceylan zili çalar. Annesi kapıyı açar.*
Ceyda H.: Ne y- Aa, Burak! Hoş geldin oğlum. Gelsene içeri!
Ceylan: Bize geliyor zaten. Biz odamdayız.
*Ceylan içeri girdi ve Burak'a döndü. O da içeri geliyordu. Beraber Ceylan'ın odasına geçtiler.
Burak: Ne büyük odan varmış! Evin en büyük odasını sana verdiler herhalde. Senin odada toplanırız artık.
*Gülmeye başlarlar.*
Burak: Ya bu arada, Rüzgar ne söyleyecek? Çatlayacağım meraktan!
Ceylan: Söylersem muhtemelen Rüzgar ömrü boyunca benimle konuşmaz.
Burak: Eğer söylemezsen ben seninle ömrüm boyunca konuşmam!
Ceylan: Seçimini yap diyorsun yani.
*Gülmeye başlarlar.*
Ceylan: Sen şuradaki tekli koltuğa geç istersen. Bir kaç şey yerleştirmem lazım benim.
Burak: Bilgisayarın var mı?
Ceylan: Var. Neden ki?
Burak: İki dakika versene.
*Ceylan bilgisayarı verir. Burak bilgisayarı açıp bir şeyler yapmaya başlar. Ceylan ise iki koli getirir ve içindeki küçük eşyalarını masasına yerleştirmeye başlar.10-15 dakika geçer.*
Ceylan: Eşyalar sonunda bitti. Sen ne yaptın Burak?
*Burak endişeyle bilgisayara bakıyordur.*
Ceylan: Burak, cevap versene, ne oluyor?
Burak: Kızmayacaksın ama...