Eksik Cümleler kitap kapağı

5. bölüm / 9

5. Bölüm: Sırlar ve İtiraf

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: 5. Bölüm: Sırlar ve İtiraf

5. Bölüm: Sırlar ve İtiraf
​Sahafın arkasındaki o küçük sobanın yaydığı kuru sıcaklık, dışarıdaki ayazı bir nebze olsun kesiyordu. Kaan, elindeki çay bardağından yükselen ince buğuya bakarken, günlerdir boğazına düğümlenen o kelimeleri daha fazla tutamayacağını hissetti. Agah Bey, karşısındaki ahşap tabureye oturmuş, gencin konuşmasını bekleyen bilge bir sessizlikle onu izliyordu.
​— "Babam her akşam eve yorgun argın dönüyor Agah Bey," diye başladı Kaan, sesi neredeyse fısıltı halindeydi. "Gözlerindeki o ferin sönüşünü izlemek bana her seferinde kendi suçluluğumu hatırlatıyor. O, benim için çalışıyor, geleceğimi güvence altına almak istiyor. Ama ben... Ben onun çizdiği o güvenli hayatın içinde boğuluyorum. Kendi yazdığım tek bir satırın bile arkasında duramayacak kadar korkağım. İnsan, sevdiği insanları hayal kırıklığına uğratmadan kendi yolunu nasıl bulabilir?"
​Kaan’ın cümlelerindeki o saf çaresizlik, dükkânın loş havasında ağır bir yankı buldu. Agah Bey, uzun bir süre sessiz kaldı. Yüzündeki o sert çizgiler derinleşti; sanki otuz yıl öncesinin kapıları zihninde yeniden aralanıyordu. Çay bardağını masaya bırakırken çıkardığı hafif ses, odayı dolduran tek sestir.
​— "Sevdiklerini hayal kırıklığına uğratma korkusu, insanı hayata bağlayan en güçlü zincirdir Kaan," dedi Agah Bey, sesi bu kez her zamankinden daha kırılgan çıkıyordu. "Ama o zincir bir süre sonra kollarına dolanır, seni hareket edemez hale getirir. Ben de senin gibi korkmuştum. Otuz yıl önce, bu mahallede bir matbaa odam vardı. Gece gündüz kelimeler yazar, dünyayı değiştireceğimize inanırıdık. Babam bana tam olarak senin babanın söylediklerini söylemişti: 'Ekmek getirmeyen kelimenin ömrü yarına çıkmaz, Agah.' Ben o gün korktum. Kalemimi bıraktım, o matbaanın kapısına kendi ellerimle kilit vurdum."
​Agah Bey ceketinin iç cebinden çıkardığı, derisi yıpranmış o eski defteri masanın üzerine, Kaan’ın önüne doğru yavaşça itti.
​— "İşte bu, o korkunun defteridir," diye devam etti yaşlı adam, gözlerinin içindeki o derin hüzünle. "Yıllardır bu sahafın köşesinde, o gün yazdığım ama asla yayımlayamadığım tek bir romanın taslağıyla yaşıyorum. Hayatımı başkalarının istediği gibi yaşasım ama ruhumu o matbaa odasında unuttum. Gerçek acı, Kaan; başkalarının seni reddetmesi değil, senin kendi kendini terk etmendir."
​Kaan, masanın üzerindeki o eski, sararmış deftere dokundu. Defterin kapağındaki tozlu doku, sanki geçmişin tüm ağırlığını ellerine taşıyordu. Agah Bey’in anlattıkları, kendi geleceğinin bir aynası gibi önünde duruyordu. Aralarındaki kuşak farkı, bu ortak acıda tamamen ortadan kalkmıştı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…