Eksik Cümleler kitap kapağı

4. bölüm / 9

4. Bölüm: Beklenmedik Kesişme

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: 4. Bölüm: Beklenmedik Kesişme

​Şehir, sabaha karşı başlayan kar yağışının altında beyaz ve sessiz bir örtüye bürünmüştü. Kaan, günün ilk ışıklarıyla birlikte evden çıkmış, omuzlarındaki o görünmez yükü hafifletmek ister gibi mahallenin ara sokaklarında amaçsızca yürüyordu. Adımları onu, şehrin merkezindeki o kalabalık ve gürültülü caddelerden uzaklaştırıp, unutulmuş ikinci el kitapların, sararmış dergilerin ve tozlu rafların kokusunun sindiği eski pasajın önüne getirmişti.
​Burası, Agah Bey’in yıllardır uğradığı, zamanın akışına direnen küçük ve kuytu bir sahaftı. Tabelası rüzgârdan hafifçe sallanan dükkânın camı içerideki sobanın sıcaklığıyla tamamen buğulanmıştı. Kaan, içeri girip girmemekte tereddüt ederek bir süre kapının önünde durdu. Tam arkasını dönüp uzaklaşacakken, içeriden gelen hafif bir kitap yaprağı hışırtısı ve öksürük sesi onu durdurdu. Kapının demir halkasını itip içeri girdi.
​Dükkânın loş ve sarı ışıklı atmosferinde, rafların arasında dalgın dalgın kitap inceleyen biri vardı. Agah Bey, elindeki cildi yıpranmış ince bir şiir kitabını karıştırıyordu. Kaan’ın içeri girdiğini duyduğu halde başını hemen kaldırmadı; sayfayı dikkatle çevirdikten sonra yavaşça arkasına döndü. Göz göze geldikleri o an, aralarında dünden kalan yarım kalmış cümleler sessizce tamamlandı sanki.
​— "Demek yollarımız yine aynı cümlenin ortasında kesişti delikanlı," dedi Agah Bey, yüzünde hafif, yorgun ama samimi bir tebessümle. Sesindeki o pürüzlü tını, dükkânın ahşap kokusuna karışıyordu.
​Kaan, ceketinin fermuarını yarıya kadar indirip utangaç bir adımla içeri doğru ilerledi. Tezgâhın kenarına yaslanırken, dün gece evde yazdığı o buruşturup fırlattığı ama aklından bir türlü çıkaramadığı düşünceyi hatırladı.
​— "Tesadüf mü sanıyorsunuz Agah Bey?" diye sordu Kaan, sesindeki o isyankâr ton yerini derin bir merak ve arayışa bırakmıştı. "Yoksa insan, kaçtığı ne kadar şey varsa sonunda dönüp dolaşıp aynı yere mi çarpar?"
​Agah Bey elindeki kitabı rafa geri koydu, parmaklarıyla cildin tozunu hafifçe silkeledi.
— "Tesadüf dediğimiz şey, insan aklının açıklayamadığı gerçeklerin süslü adıdır Kaan," dedi yaşlı adam, masanın üzerine bıraktığı çay bardağına doğru yürürken. "Sen kaçtığını sanırsın ama aslında sadece en çok korktuğun şeye doğru yürüyorsundur. O yüzden buradasın. Yazamadığın, söyleyemediğin o cümlelerin hesabını sormak için."
​Kaan, dükkânın raflarını dolduran binlerce kitaba baktı. Her birinin arkasında yarım kalmış hayatlar, söylenmemiş sözler ve bastırılmış hayaller vardı. İçindeki o sıkışmışlık hissi biraz olsun hafiflemişti; çünkü yalnız olmadığını, bu yükü taşıyan başka bir ruhun daha olduğunu biliyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…