9. Bölüm – İlk Çatlak

Ofiste ikinci günümdü.Ayaz yine sabahın erken saatlerinde gelip odasına çekilmişti.Ben ise dosyaların arasında boğuluyordum.Hukuk dünyası koca bir labirentti ve ben çıkışı olmayan bir koridorda gibiydim.
Ama o gün elimdeki dosyada bir şey dikkatimi çekti.İncelediğim dava dosyasında, ifadelerle sunulan deliller arasında bir çelişki vardı.Ufak ama kritik bir detay.
Yutkundum.Yeni başlamıştım.Belki hata yapıyordum.Ama belki de doğruyu görüyordum.
Tereddütle ayağa kalktım.Ayaz’ın kapısını çaldım.
“Girin.”Ses tonu yine aynıydı.Soğuk. Düz. Keskin.
İçeri girdim.Elimdeki dosyayı uzattım.“Bu davada bir tutarsızlık var. Şurada ifade edilen tarih ile sunulan belgeler arasında uyuşmazlık görünüyor.”
Ayaz, gözlerini dosyaya çevirdi.Yüzünde hiçbir mimik oynamadı.Sanki beni dinlemiyor gibiydi.Ama sayfaları çevirdi.
“Yeni başlamış bir avukat olarak oldukça… cesursun.”Sesinde alay mı vardı, yoksa şaşkınlık mı?Çözememiştim.
Dosyayı kapattı.“Teşekkür ederim, Kumsal. Biz hallederiz.”
“Biz?” dedim içimden.Demek ki hâlâ “ben” sayılmıyordum.
Çıktım odasından.Kırılmış mıydım?Evet.Ama yine de vazgeçmedim.
⸻
Saatler sonra, ofiste bir hareketlilik başladı.Nazan Hanım hızlı adımlarla odalara koşturuyor, diğer avukatlar fısıltılarla konuşuyordu.Kulak misafiri oldum.
O dosyada gerçekten de hata varmış.Ve kimse fark etmemiş.Kimse… Ayaz bile.
Az sonra kapım çalındı.Bu kez gelen bendim değil.Ayaz’dı.
Kapıda dikildi.“Vaktin varsa, şu dosyaya tekrar birlikte bakalım mı?”Sesinde hâlâ resmiyet vardı, ama… bir parça daha yumuşaktı.İlk kez bana bakarken yüzü yumuşamıştı.İlk kez beni sadece bir isim olarak değil, bir insan olarak görmüştü.
O an, bir şey çatladı içimde.Ve belki Ayaz’ın duvarlarında da.