zorunlu ayrılıklar 14. Bölüm

Gece eflal'in bağırma seslerini duydum denizi uyandırıp yataktan kalktım eflal aşağı indiğimizde " saldırıya uğradık dışarda 100'den fazla adam var" o sırada herkes aşağı inmişti "silahlari getirin"diye bağırdım ekime seslendim ekim,defneyi al aşağı geç"dedim "tamam"diyerek yukarı çıkıp Defneyi almaya gitti kılıç,bulut ve asır silahları getirdiğinde hepimiz dağılıp saklanmıştık "neden bekliyor olabilirler" dedi İshak, özgür " bomba olabilirmi?"

Tam o sırada evin arka gizli olan kapisinin ordan büyük bir patlama sesi geldi hepimiz kafalarimizi eğdik "harakete geçiyorlar,yaralanan varmi,herkes burdami" diye sordum Bige "ırmak ve asır yok" diyince "kahretsin" dedi kuzey ,"ben bombanın oraya bakayım" diyerek eflal gitti arkasından kılıç ta gitti ortalıkta ki toz duman biraz dağılınca silahlarimizi çıkarttık bir onlar sıkıyordu bı biz kuzeye silah çeviren maskeli adam çaprazimda duruyordu kuzey görmediği için çekilemezdi,adam ise ben sıkmadan benden önce sıkardı .

Kendimi tam kuzeyin önüne atmıştım ki önünde deniz belirdi benim önüme geçmiş ve o vurulmuştu "Deniz!" Diye bağırdım karnından vurulmuştu "iyiyim güzelim merak etme" dedi ama iyi değildi "kuzey, yardım et kenara çekelim" dedim kuzey ile birlikte tutup kenara çektik bir elim silahta bir elim denizin karnındaydi önüme döndüğümde bize silah kaldiran biri vardı erken farketmem işime yaramıştı çünkü tam tetiğe basacakken ben vurmuştum .

Adamların hepsi geriye çekilmişti,"kılıç ve eflal hâlâ gelmedi mi" diye sordu his,"bakalım, vurulmuş olabilirler" dedi koray ikisi tam adım atmıştı ki eflal ve kılıç geldi "iyimisiniz, asır ve defne nerde"diye sordum

Kılıç,"Ölmüşler... El ele"

Bige sendelemişti,en çok o değer veriyordu ırmağa da asıra da .

Yıldırımlardaki herkes ırmak ve asırın olduğu yere gitmişlerdi

İshak,"hassiktir,bizi dinlemeyecek intikam isteyecekler". ,"haklısın,ama bana yardım etmelisiniz,ilk yardım malzemelerini getirin doktor çağırmayız şuan tehlikeli defne ve ekim de haber verin aşağıda kalsınlar" dedim eflal ilk yardım malzemelerini almaya gittiğinde denizin kafasını dizime koydum, "kapatma gözlerini deniz, lütfen..." Dedim gözleri kapanıyordu "seni seviyorum" diye fısıldadı ve gözleri tamamen kapandı "hayır, olamaz" dedim o sırada eflalde gelmişti

Özgür yanima gelip ilk yardım malzemelerini aldı denizin yarasını temizledi ve sardı Allah'tan kurşun sıyırmıştı özgür alnıma bir öpücük kondurdu ve "merak etme,iyi" dedi kafamı salladım sadece denizi odasını götürdü özgür bende aşağı indim defne ekimin kucağında yatıyordu saçından öptüm

Ekim,"herkes iyi mi?"

Kafamı iki yana salladım ekim panikleyince "asır ce ırmak..." Ekim elini ağzına götürüp "hayır ya" dedi "birde Deniz yaralandi" dedim " ama iyi " diyerek devam ettim

Ekim ile birlikte yukarı çıktık defneyi odasına götürüp yatırdım bu sırada yıldırımlarda gelmişti

Görkem,"biz intikam istiyoruz"

İshak,"Hâh! Bizde bunu bekliyorduk işte "

Duru,"sizi anlıyorum ama olmaz, şuan güçsüzüz"

Bige,"o zaman burada yollarımız ayrılıyor,biz ayrı siz ayrı"

Koray,"siz bilirsiniz ama daha çok zarar görürsünüz böyle "

Bulut,"kararımız net" diyerek evden çıktılar."

Elimi şakağima koydum, "arkalarinda duralim" dedim ,"bencede,bize yardımlari dokundu" dedi ekim , " adamaları gönderirim"diyerek salondan çıktı ishak arkasından bende çıktım

Büyük ihtimalle odasına gidiyordu,ben ise denizin yanına,odaya girdiğimde hâlâ uyuyordu yanindaki berjere oturdum terli saçlarında gezindi elim, "özür dilerim" diyerek fısıldadım.

Gözlerimi açtığımda dün gece uyuya kaldığım berjerdeydim üstüme bir battaniye örtülmüştü,deniz ise uyanmıştı

"Günaydın, güzelim"

"Deniz, iyi misin ?"

"Uyanınca seni görmüşüm ben, nasıl kötü olayım "

"Salaklaşma. Yaran çok taze yataktan kalkma ben defneye bakicam sonrada sana kahvalti getireceğim"

"Peki..."

Burnundan güldüğünü işittim, odadan çıkıp defnenin odasına girdim. Uyanmış, üstünü değiştirmiş yatağını topluyordu.

"Ablacım, günaydın" yanağından öptüm

"Günaydin,dünyanin en güzeel ablası"

Kucağıma aldim ve bir tur döndürdüm onu bunu yapmamı çok seviyordu.

"O zaman bu dünyanın en güzel ablasının,dünyanin en güzel kardeşi ablaya bir öpücük versin"

Yanağıma tatli bir öpücük kondurup geri çekildi

"Sen git, aşağiya ben gelicem abla"

"Tamam,ablam"

Odasının kapisini kapatıp çıktım aşağı indiğimde herkes buradaydı "günaydın" dedim "günaydın"dedi kılıç

"Defneye hümeyra ablanın öldüğünü nasıl söyleyeceğiz?" Diye sordum

"Belkide bir piskolog yardimi almalıyız" dedi kuzey

"Belkide..." Demiştim ki defne nin sesi geldi

"Abla,annem nerde?"

Zorlada olsa cevap verdim "birazcık hasta olduğu için gelemiyor dedim ya ablam" dedim

"Abla! Annem nerde" diye tekrar sordu belki anlamıştır diye geçirdim içimden "dedim ya ablacım"

Bir anda ağlamaya başladı "Abla bana niye yalan söyledin, duydum sizi annem ölmüş benim ya"

Ona yaklaşmaya çalıştığım da uzaklaştı"Gelme!, istemiyorum seni" dedi

"Defne, ablacım nasıl söyleseydim" dedim ama nafileydi hızlıca merdivenlerden çıkmaya başladı tam arkasından gidecektim ki İshak kolumdan tuttu "kızgın sana,gitme" dedi haklıydı kızgındı bana

"O daha çok küçük nasıl kaldirsın , o daha 8 yaşında"

Tamam belki yaşıtlarına göre daha ağır başlı ve çoğu şeyi kaldirabilen bir çocuk olsada buna dayanamazdi o bir çocuktu bunlara mahkûm değildi,onun şuan sokakta arkadaşlariyla oynaması gerekirdi ama annesinin ölüm haberini alıyordu.

"Biriniz yanına çıksın", dedim kılıç ben çıkarım demişti.

Denizin yanına çıktım oturyordu

"İyi misin" diye sordum

"Ben iyiyim de sen?"

"değilim"

"Defnenin öğrendiğini biliyorum,kendini üzme eninde sonunda öğrenecekti zaten"

"Haklısın,ama üzülüyorum işte"

"Üzme kendini,üzme..."

"Beni boş ver de yaran nasıl"

"Yaram çok iyi durumda , acımıyor da"

"Konuşmamız gerek"

"Bencede,Duru niye hiç kendini düşünmüyorsun!?"

"Çünkü önceliğim onlar,benim onlar dan başka kimim var da ilk kendimi düşüneyim"

"Ben varım,defne var, özgür var"

"Deniz bunu kabullenmek zorundasın sana kurşun gelse ben senin önüne geçicem"

"ÖLEBİLİRDİN!!"

"sende Ölebilirdin , kuzeyde Ölebilirdi "

"Çıldırıcam"

"Sana bir şey olursa yaşayamam onlara da bir şey olsa yaşayamam,defne konusunda da gözüm arakada kalmaz siz varsınız "

"Ben de yaşayamam anla bunu"

"Bizden olmaz Deniz, olmaz..."

"Yapma..."

"Zorlamayalim"

Bu benim için çok zordu ama yapmak, zorundaydim iyiliği için

"Deniz, ben senin benim yüzümden biraz daha zarar görmene dayanamıyorum, o yüzden zorlama"

Beni alıp dudaklarını dudaklarımin üzerine örttü ayrılınca:

"Senden son bir isteyim var" dedim

"Söyle"

"Defneyi de götür yanında..."

🌙🌑

Bittiii... Nasıl bir bölüm oldu sizce?

Duru haklı mı? Ve

Deniz, Defneyi götürecek mi?

Cevapları buraya yazabilirsiniz

Bölümü beğenip yorum yapıp yıldıza basarsaniz çok mutlu olurum seviliyorsunuzzz 💞