Bazı zorlukların üstesinden gelinmez.15. bölüm

Deniz'den

Duru benden kardeşini götürmemi istiyordu bilmiyorum o bunu nasıl görüyordu ama Defne ona çok benziyordu ve ben defneye baktıkça duruyu görecektim ama yinede o küçücük bir kızdı ve bunları hak etmiyordu.

"Tamam , götüreceğim"
"Unutur mu beni?..."

"Unutmaz,sen onun ablasısın."
"Belkide unutması daha iyidir."

"O unutsa ben unutamam,unutmam,unutmakta istemem..."

Bir şey demedi.

"Özgür de gelebilir,mecbur değil benden uzak olmaniz üçünüz içinde en iyisi çünkü ben zararlı bir bitkiyim zehir ve ölüm yayıyorum,temiz değilim kapkaranlık ve kirliyim annem koymus benim adımı temiz olsun duru olsun demiş babam lavinia olsun demiş ama lavinia koyamayacaklari için lavin koymuş aslında ismim lavin duru ama bunu kimse bilmiyor kimliğimden sildirdim lavinia'nin anlamı ölüm çiçeği demek Deniz..."

Bunu zaten biliyordum küçükken söylemişti o hatırlamıyordu fakat ben hatırlıyordum omzumda ağlarken uyuduğu günleri de, biz Özgürle okuldan gelene kadar sokakta bekleyip buz gibi olduğunu biz gelince de yorgun olduğumuz için oyun oynayalım denemesi fakat oynamak istemesi,hasta olduğunda benim ismimi sayıklamasını ve benim sabaha kadar onun başında bekleyip okula uykusuz gitmemi,onu son kez ağlayarak zorla götürüldüğünü hiç unutmadım,unutmayacaktim ve ben bugün sevdiğim kadından 2. Kez uzaklaşıyorum, ayrılıyorum...

Duru'dan

Defneyi hazırlamak için aşağı indim çocuklara haber vermem gerekiyordu ama iyi değildim.

Defnenin odasına girdiğimde onu yatakta otururken buldum "ablacım iyi misin?" diye sordum.

"Hayır,git istemiyorum seni"

Kalbime öyle bir ağrı sağlanmıştı ki bunun tarifi yoktu

"Defne,deniz abinle gitmen gerek"

"Çok güzel bir yere"

"Peki sen,sen gelecek misin"

"Hayır balım ben gelmeyeceğim "

Ağlamamak için zor duruyordum

"Gelme zaten."

Sadece iki kelime canımı ancak bu kadar acıtabilirdi...

Çantasını hazırlayıp aşağı indirdim

İshak;"nereye?"

"Şimdi değil... sonra anlatacağim ama şimdi değil"dedim

O sırada Deniz ve Özgür aşağı inmişti özgürun yüzünden her şeyi bildiği anlaşılıyordu

"Özgür burada kalacak, böylesi daha iyi çünkü aklım sende kalırdı" dedi Deniz

"Tamam siz bilirsiniz"dedim ama ikisininde gitmesini istemiyordum.

Kuzey;"ne oluyor oğlum?"

Eflal kuzeyi dürtünce kuzey sustu

Deniz defnenin elini tuttu özgür de bavulları aldı herkes onlarin arkasından dışarı çıktı ben ise kapı eşiğinde durdum ne geri adım atabiliyordum ne de ileri...

Arabaya bavulları koydu Özgür, Deniz sürücü koltuğuna geçip arabayı çalıştırdı.

Ve ilerlediler .ayakta duracak gücüm yok gibi hissediyordum ama durmaya mecburdum sonuçta bizim hayatlarımızda mecbur bırakılmıştı değil mi...?

"Size bir açıklama borçluyum, biliyorum fakat gerçekten iyi değilim sadece yanlız kalmaya ihtiyacım var bana biraz zaman verin olurmu" dedim bir şey demediler sanırım bu evet demekti.

Evden çıktım,motoruma atlayıp denizle yıllar sonra karşılaştığımız ve benim vurulduğum o tepeye gittim.

Yorulmuştum gerçekten çok yorulmuştum ama fiziksel olarak değil ruhsal olarak

Arkamdan özgüründe geldiğini biliyordum.

"Özgür zaten hiç bir zaman beni suçlamazdi beni hep olduğum gibi kabul ederdi ne olursa olsun hic Bir zaman kızmazdı küçükken onun hiç yanından ayırmadığı bir arabası vardı annesi almıştı... O okuldayken yanlışlıkla düşüp kırılmıştı okuldan geldiğinde çok üzülmüştü ama belli etmemişti yani o öyle sanıyordu özür dilemiştim ama gerek yok dilemene, senden önemli değil kardeşim demişti
Ve sarılmıştı kaç yaşıma gelirsem geleyim hiç unutamamıştım o günü.

"Özgür,ben çok kötüyüm çok"
Dediğimde çoktan yanıma oturmuştu

"Ben senin yanındayım kardeşim,sen ne yaparsan yap her zaman da yanında olacağım hiç bir şey senden önemli değil"

Özgür sarılıp ağlamaya başladım burada güvendeydim burada her zaman güvendeydim onun yanında:)

Ekibin yeride çok ayrıydı ama Deniz ve özgürü hiç kimseye değişmezdim ekiptekiler için canımı verir can alırım Özgür ve denizle can veririm...

Ne kadar ağladım bilmiyordum ama hava kararmaya başlamıştı

"Teşekkür ederim kardeşim"

"Her zaman..."

"Gidelim mi artık" diye sordum

"Gidelim."

"Özgür aslında benim bir yere uğramam gerek "

"Nereye,bende geleyim seni bu halde bırakamam"

"Gerçekten gerek yok,hemen döneceğim zaten sen eve git merak etmesinler şimdi"

İtiraz edecekti fakat kararimdan vazgeçmeyeceğimi bildiği için bir şey demedi

"İyi tamam ama dikkat et"

"Tamam"

Cemilin yanına gidecektim bana tek iyi gelecek olan şeyi yapacaktım

Cemilin yanına geldiğimde her zamanki yerinde oturuyordu

Cemil;"durucuk hoş geldin"

"Hoş buldum, çok uzatmadan ver"

"Tekmi gideceksin"

"Evet"

Bir dosyayi elime uzatti

"Bak burası bir çocuk yurdu fakat çocuklara işkence ediliyor müdürleri sahra soylu 40 yaşında oda yurtta büyümüş fakat işkence çekerek aynı yöntemle, tam bir psikopat çocukları karanlık bir odaya kapatıp 30 gün değişik yöntemler kullanarak işkence ediyor örneğin; ütü basmak gibi yada izmarit..."

30 gün boyunca işkence... Ütü ve izmarit ile, ben bu yaşımda zor dayanmıştım onlar daha çocuktu nasıl dayanirlardi buna nasıl?!

"Sağol, birde şeyi sorucaktim bu görkemlerden haber varmı?"

"Hayır yok ortadan kayboldular uzun bir süre geri geleceklerini sanmam. Hatta belkdie hiç bir zaman"

"Tamam,hadi sağlicakla"deyip ordan çıktım eve giderken o çocukların o acılara nasıl dayandı günü düşünüyordum eve geldiğimde bizimkilerin hepsi salondaydi

"Biliyorum, yaptığım çok sorumsuzcaydiz size anlatamdan kaçtım ama iyi değildim beni anlarsınız değil mi?"

"Saçmalama Duru,biz her zaman bekleriz seni" dedi İshak anlatmaya başladım "Deniz ve Defne çok uzaklara gittiler çünkü zarar görüyorlardi ve ben buna dayanamıyorum bu yüzden onları göndermek zorundaydim liva ve Özgür onları görmeye gidecekler her ay, açıkçası bende nereye gittiklerini bilmiyorum tek bildiğim güvenli bir yer olması.."

🌕🌑🌒
Bittiii uzun zamandır yazamıyorum ama artık geri döndüm... Nasıl olmuşş bölümümuz , beğenip yorum yaparsanız sevinirim her hafta pazar günleri yeni bölüm gelecek seviliyorsunuzz🫠🌒💫