İlk bakış~1.Bolum

Eve geldiğimde yine bir bağırısmalar vardı doğru söylemeyi unuttum birde ekibim vardı 9 kişilik kuzey ekime bağırıyordu "hop hop noluyor be oğlum" "bu yine adamı elinden kaçırmış duru bu kaçıncı ya" "tamam kuzey bağırma" " his ekimi odasına götür" "halledicem tamam'mı yapamıyor biliyorsun" ekim öldüremiyordu yapamıyordu Kuzeyde her defasında kızıyordu sonra özür diliyor gönlünü alıyordu kuzey ile ekim arasında çok farklı bir bağ vardı"tamam ben cikiyorum hava Alıcam" " geleyim'mi kuzey" "gerek yok kılıç" " Ee duru senin gorev ne oldu" "aldım ama adam tehlikeli dostlar sanırım yardiminiza ihtiyacım olacak" "her zaman durum" Çağıl cemilin kardesiydi , dosyayı masaya koydum ve kendimi koltuğa attim"ismi ismi Deniz soyadı Akça" yarın bir sergi vardı en yakın arkadaşının sergisi Özgür Baran" "gidicekmisin" "bu sorumu koray gidecek tabiki" " evet gideceğim Çağıl" "biz?" "Siz gelmeyeceksiniz" "bizim başımız kelmi ya" "he aynen kılıç kelsiniz siz" "çok ilgi çekeriz ilk tek gitmem gerek"

🌔🌓🌕

Sergiye hazirlanmıştim kuzey bırakacak kuzey alacaktı korna sesini duyunca çıktım üstümde kırmızı uzun dar bir elbise vardı "kızım çok güzel olmuşsun he" "tabiki güzel olacağım benden bahsediyoruz"

***

Arabadan inerken iki saat kuzeyin nasihatlarini dinlemiştim içerisi cidden kalabalıkti elime bir şarap aldım ve bir masaya geçtim yarım saat sonra özgür Baran geldi "Değerli konuklarım bugün bu değerli günümde yanımda oluo bu güzel sergime geldiğiniz için teşekkür ederim" hemen yanında ise o vardı"Deniz Akça" yaklaşık yarım saat geçmişti denizin olduğu bir serginin yanina gittim küçük bir kız annesini elini tutuyor gün batimini izliyorlardı beraber "ah ne tatlı bir resim" " sanata ilginiz var galiba" "evet çok severim" " siz severmisiniz" "ilgilenirim en yakın arkadaşım bu kadar çok seviyor eh mecburen bende ilgi duyuyorum zamanla" "buarada" "Duru Adin" elim uzattım"Deniz Akça" "memmun oldum" "bende"
Dudağının kenarı kıvrıldı bu kadar güzel gülmek zorunda mıydı ki...

Serginin geri kalanı sıkıcı geçmişti deniz'le tek bir konuşmamız olmuştu daha sonra farklı yerlere dağılmıştık serginin sonuna geldiğimizde kuzeyi aradım o geldiğinde hemen eve gittik nasıl uyduğumu bile bilmiyordum

~Ekipin yaşadığı görmediğimiz anlar~

Ekim odasında yatağa oturmuş bir şeyler karaliyordu o sırada kapı çalındı"gir"
"Ekim gelebilirmiyim" "gel kuzey gel" "özür dilerim kızım beni biliyon ben sinirlerime hakim olamıyorum" ekimin yanina oturmuştu " hep aynı şey olmuyormu ama" " söz veriyorum bir daha olmayacak" ekim iç çekti ve "tamam len tamam kıyamıyorum" kuzey ekimin kafasına kocaman bir öpücük kondurmuştu "sen öldürme ben öldürürüm " "tamam" boylelerdi işte birbirlerinden başka kimseleri yoktu...

Bölümümüz bittii nasıldı canlarım yorumlarda belirtirseniz çok mutlu olurum ayni zamanda beğenir ve takil ederseniz çok sevinirim teşekkürler okuduğunuz için sizi seviyorum kendinize çook iyi bakınnn☘️🌕🖤