Az kalmıştı her şey ve herkes için 8. Bölüm

Bugün defne için o eve tekrar gidecektim hayır tek gitmeyecektim ekiple beraber gidecektim ama özgürle içeri girecektim o defneyi alacaktı bende kendimi ele verecektim

Üstümde siyah bir takım vardı ayağıma bir bıçak saklamıştım ne olur ne olmaz diye.

Eflal,"hazır mısın?"

Duru,"evet"

Deniz,"peki,iyimisin"

Kafamı salladım

Duru,"niye iyi olmayayımki kardeşim kurtulacak"

Deniz,"ama onun yerine sen geçeceksin"

Duru,"bana bişey olmaz siz ne kadar hızlı olursanız o kadar iyi bir an önce beni ordan kurtarmaya bakın ki çok geç olmasın"

Deniz bana öyle bir baktıki gerçekten kendimi kötü hissetmiştim

His,"Hadi"

Teker teker arabay bindiğimizde

Konusmak için hazırlandım

Duru," şimdi planı tekrar söylüyorum özgür duruyu alıyor yaniniza getiriyor ve benim eve gidiyorsunuz eflal ve kılıçta yanindan iki saniye dahi ayrılmıyor aynı zamanda korayda Hümeyrayı getirecek o da benim evde kalıcak defneyle diğerleride beni o evden ne kadar kısa sürede çıkarabilir onu araştırıyor plan yapıyorsunuz merak etmeyin ben zaten idare eder oyalarım"

***

Nerdeyse gelmiştik konuşmamızın üzerinden yarım saat geçmişti

Arabada durduğunda Özgür ile beraber indik

Özgür başımın üzerine son kez öpücük kondurdu ve yürümeye devam ettik

Adamları bizi görünce

Duru,"Kenanla konuşmamız gerek haber ver",

Güvenlik,"tamam"

Nerdeyse 5 dakika sonra içeri almışlardı bizi

Kenan içerideki koltukta bacak bacak üstüne atmış oturuyordu

Duru,"kardeşimi ver beni al!"

Kenan,"kararlisin,ilk göz ağrım"

Özgür,"çok kararlı şimdi bize defneyi getir"

Kenan,"tabii getirtirim"

Getirtirim? Yine bir şey biliyordu

Kenan,"Liva! Defneyi getir"

Liva! Özgürün bahsettiği kız...

Yanımdaki özgür hafif sendelemisti ama yakin durdugumuzdan dolayı kenan gormeden elimi sırtına koydum

Bir kaç saniye sonra liva denen kız ve defne el ele gelmişti defne beni görünce

Defne,"Ablaa" diyerek koşmuştu

Onu öpmüş koklamistim

Sonra ayağa kalkıp özgüre baktım livayla bakışıyorlardı

Defneyi kucağıma aldım

Kenan,"Ee ilk göz ağrım ne zaman odana geçmek istersin"

Defneyi özgüre verdim

Defne,"abla sen gelmiyormusunn sende gel nolur" diyerek ağlamaya başlamıştı

Duru,"bende gelicem ablacım ama şimdi biraz işim var sonra gelicem tamam'mı"

Özgür,"dikkat et" diyerek arkasını dönmüştü en son gördüğüm yüz defnenin ağlayan yüzü olmuştu sonrasında bayılmıştım elektro şok vermişlerdi

EKİPTEN~~

Özgür ve defne arabaya geldiğinde özgürun suratı asıktı defne ise ağlıyordu

Çağıl defneyi kucağına almış sakinleştirmeye çalışıyordu oysaki ufak kızın cani çok yanıyordu

Özgür denizin yanına oturmuştu tekrar

Deniz,"Noldu,Duruyami bir şey oldu!"

Endiselenmisti

Özgür,"hayır duruyu defneyi aldıktan sonra birdaha göremedim ama eminim iyidir... Liva oradaydı defneyi getirdi"

Deniz,"sıkma canını kardeşim"

***

Uyandığımda küçük bir odamdaydim

Duru," piç"

Liva,"hop hop bana değil kenana de onu"

Onun burda olduğunu daha fark etmemiştim

Duru,"sende öyle değil misin "

Liva,"demek anlatmış ama Emin ol değilim;) bazen insanlar bazı şeyleri bilemiyorlar bazen ihanet eden insanların kalpleri bile çok acır biliyormusun hep ihanet edilen taraftan bakmamak lazım...
Her neyse yemek getirdim belki yemek istersin diye "

Masada bir tepsi vardı tabiki yemeyecektim

Liva son kez"içinde bir şey yok merak etme"deyip çıkmıştı.

Hava kararmıştı demek uzun zamandır uyuyordum camin kenarına oturup dışarıyı seyretmeye başladım

Acaba defne iyimiydi

Çok ağlamış miydi

Özgür iyi mıydı

Ekip onlar nasıldı hiç birşey bilmiyordum

Aklıma gelen şeyle hemen ayağımdaki çizme ile çorabım arasındaki bıçağı kontrol ettim oradaydı sonra ceketimin iç cebine baktım o üç fotoğraf yoktu özgür ve denizle olan çocukken çekindiğimiz fotoğraf, ekibin olduğu fotoğraf ve defnenin fotoğrafı liva kontrol etmişti onları almıştı fakat bıçağı almamıştı garipti çok garipti

O sırada kapı açıldı ve elinde fotoğraflar olan liva içeri girdi

Liva,"bunları unutmuştum al sende kalsın diğeri gibi lazım olur"

Elinden fotoğrafları aldım

Duru,"Neden bıraktın"

Liva," lazım olur belki;) kalsın"

Bıçaktan bahsediyorduk ne yaşamıştı ki bu kız hayır mausm düşünmüyordum sadece düşünüyorudm çünkü bizim gibilerde masum düşünme diye bir şey yoktu

Başımı sağol anlamında salladım

Liva dışarı çıkınca başımı tekrar cama çevirip ay ışığında onların fotoğraflarına sarılarak uzun bir süre öyle kaldım.

EKİPTEN~~

Herkes durunun evindeydi defne yeni yeni sakinleştirdi çünkü ablasının bayıldığıni görmüştü ve bunu sonradan söylemişti bunu duyan deniz delirecek gibi olmuştu fakat sakin kalmak zorundaydı mecburdu. Duru için...

İshak," mekana gidelim"

Koray,"bencede"

Eflal ve kılıç dışında herkes mekanda sabaha kadar çalışmıştı duru için...

🌙🌙🌙

2.GÜN

Burdaki ikinci günümdü kapım kilitliydi arada bi liva geliyor yemek veriyordu.

Bir kerede o gelmişti Kenan. Çok sıkıcısın diyip sırtıma kırbaçla vurmuştu bu bir şey değildi canım acimamisti o bıçağı saplyacagim günü iyi biliyordum ben.

Onun arkasından liva gelip yaralarıma krem sürüyordu

EKİPTEN~~

Defne ablasını sorup duruyordu fakat kimse cevap veremiyordu...

Ekip iki gündür aralıksız olarak çalışıyordu ama bir plan yapsalar diğerine uymuyordu olmuyordu

🌙🌙🌙

5. GÜN

Sırtımda 5 kırbaç izi vardı canım çok az acıyordu

Ama pes etmezdi ne o ne ekip...

EKİPTEN~~

pes etmiyorlardı

🌙🌙🌙

10. GÜN

kabul edeyim bir döngüdeydim canım acıyormuydu evet ama katlanilabilir bir acıydı....

EKİPTEN~~

denizin canı acıyordu artık onu kurtaramamak delirtiyordu kılıç bile tek kelime etmiyordu

Defne ablasının ona 3. yaş doğum günün de aldığı peluş oyuncağını tavşanını yanından ayirmiyordu ismini defneyle birlikte koymuşlardı lucy'di ismi ona sarılarak uyuyordu artık...

🌙🌙🌙

15.GÜN

Yarım bir ay yada iki buçuk haftami demeliydi bilmiyordu ama kırbaçlar acıtmiyordu onlardan ayrı kalmak acıtıyordu canını

15 kırbaç livanin bile içi acıyordu ama duru yinede ayağa kalkıp her gece o pencere kenarına geçip oturabiliyordu

EKİPTEN~~

Zamanları az kalmıştı biliyorlardı ama bulmalarınada az kalmıştı neyi bulmalarına mi koray internet sitelerine ve şifrelerine ulaşmaya çalışıyordu...

Defne artık yemek yemek bile istemiyordu

Hümeyra ve eflalin zoruyla yiyordu

Her gece kılıç eflalin dizine yatıp ağlıyordu

25.GÜN

Son 5 gün kalmıştı belkide dayanmasına ama canı gerçekten acıyordu artık artık tek kırbaç yoktu yanıkta vardı ütü basıyordu bedeninin her yerine

EKİPTEN~~

AZ KALMIŞTI GERÇEKTEN AZ KALMIŞTI HER ŞEY VE HERKES İÇİN

🌙🌙🌙

30.GÜN

DAYANBİLCEKMİYİM BİLMİYORUM BELKİ BİR KAÇ SAATİM KALDI AMA BEN ARTIK HAREKET DAHİ EDEMİYORUM.....

🌙🌙🌙

BİTTİ BEĞENİP YORUM YAZARSANIZ ÇOK SEVİNİRİM BAY BAYYYYY