36. bölüm · Derinlerde

Bölüm 36 — Küçük Dostlar

Uygulamada Aç → İçindekiler

Bölümler

1 Bölüm 1 — Sessiz Kıyılarda 2 Bölüm 2 — Kafede Karşılaşma 3 Bölüm 3 — Sessiz Yakınlık 4 Bölüm 4 — Kırılganlık ve Kabus 5 Bölüm 5 — İlk Açılma 6 Bölüm 6 — İlk Sarılma 7 Bölüm 7 — Gizemin İlk İpuçları 8 Bölüm 8 — Pansuman ve Yakınlık 9 Bölüm 9 — Mektubun Ortaya Çıkışı 10 Bölüm 10 — Çatlayan Duvarlar 11 Bölüm 11 — Arayış ve Kaçış 12 Bölüm 12 — Sahilde Buluşma 13 Bölüm 13 — Yeni Bir Başlangıç 14 Bölüm 14 — Gölgelerin Dönüşü 15 Bölüm 15 — Gerçeğin Yolculuğu 16 Bölüm 16 — Vedalaşma 17 Bölüm 17 — Yeni Başlangıçlar 18 Bölüm 18 — Sessiz Yakınlaşmalar 19 Bölüm 19 — İlk İtiraf 20 Bölüm 20 — Arzular Birleşince 21 Bölüm 21 — Birlikte Hayat 22 Bölüm 22 — Gelecek Hayalleri 23 Bölüm 23 — Yeni Yolculuk 24 Bölüm 24 — Hazırlıklar 25 Bölüm 25 — Düğün Günü 26 Bölüm 26— Balayı 27 Bölüm 27 — Eve Dönüş 28 Bölüm 28 — Yeni Ufuklar 29 Bölüm 29 — Karar Zamanı 30 Bölüm 30 — Yükselen Işık 31 Bölüm 31— İlk Adımlar 32 Bölüm 32 — Yolculuk Başlıyor 33 Bölüm 33 — Sabır ve Umut 34 Bölüm 34 — Mucizeyi Paylaşmak 35 Bölüm 35 — Bekleyiş 36 Bölüm 36 — Küçük Dostlar 37 Bölüm 37 — Doğum Günü 38 Bölüm 38 — Yeni Hayatın İlk Günleri 39 Final — Işığın Sonsuzluğu

Doğuma haftalar kala, kasabada sakin bir geceydi. “Enjoy’s Light” kapanmış, sokak lambalarının solgun ışıkları altında Akame ve June sahile yürümek üzere çıkmışlardı. Hava serindi, ama kalpleri umutla sıcaktı.
Tam kafenin önünden geçerken bir ses duydular. İnce bir miyavlama… ardından kısık bir inleme. Akame hemen sese yöneldi. Kafenin kapısının yanında, karton kutunun içinde titreyen iki küçük can vardı: biri yaralı bir yavru kedi, diğeri ise ayağı kanayan minik bir köpek.
June hemen eğildi, gözleri doldu. — Onları buraya kim bırakmış olabilir?
Akame hayvanların yaralarını dikkatle inceledi. — Bilmiyorum ama artık yalnız değiller.
İkisini kucaklarına aldılar. June kediyi, Akame köpeği sardı. O an kalplerinde tarifsiz bir şefkat hissettiler. Kafeye geri dönüp battaniyelere sardılar, su ve süt hazırladılar. Akame yara bandı ve antiseptik buldu, küçük dostlarının yaralarını temizledi. Yavru kedi ürkekçe miyavlarken, köpek başını Akame’nin dizine koydu.
— Onları bırakamayız, dedi June kesin bir ifadeyle. — Bizim ailemize katılmalılar.
Akame gülümsedi. — Zaten çoktan katıldılar.
O gece, kafenin arka odasında küçük bir köşe hazırladılar. Battaniyelerin arasında yavrular huzurla uyudu. June sessizce fısıldadı:
— İkizlerimiz doğmadan önce onlar bize emanet edildi sanki. Küçük kardeşleri olacaklar.
Akame onun elini tuttu, gözlerinde sıcak bir parıltı vardı. — Evet. Bizim ailemiz büyüyor, June. Sadece kanla değil, sevgiyle.
Gökyüzünde yıldızlar parlıyordu. İçeride ise iki minik dost, yeni yuvalarında huzurla uyuyordu. O an Akame ve June biliyordu: yakında doğacak ikizlerin yanında artık bu iki küçük can da onların ailesinin bir parçası olacaktı.