26. bölüm · Derinlerde

Bölüm 26— Balayı

Simge Konanç

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 Bölüm 1 — Sessiz Kıyılarda 2 Bölüm 2 — Kafede Karşılaşma 3 Bölüm 3 — Sessiz Yakınlık 4 Bölüm 4 — Kırılganlık ve Kabus 5 Bölüm 5 — İlk Açılma 6 Bölüm 6 — İlk Sarılma 7 Bölüm 7 — Gizemin İlk İpuçları 8 Bölüm 8 — Pansuman ve Yakınlık 9 Bölüm 9 — Mektubun Ortaya Çıkışı 10 Bölüm 10 — Çatlayan Duvarlar 11 Bölüm 11 — Arayış ve Kaçış 12 Bölüm 12 — Sahilde Buluşma 13 Bölüm 13 — Yeni Bir Başlangıç 14 Bölüm 14 — Gölgelerin Dönüşü 15 Bölüm 15 — Gerçeğin Yolculuğu 16 Bölüm 16 — Vedalaşma 17 Bölüm 17 — Yeni Başlangıçlar 18 Bölüm 18 — Sessiz Yakınlaşmalar 19 Bölüm 19 — İlk İtiraf 20 Bölüm 20 — Arzular Birleşince 21 Bölüm 21 — Birlikte Hayat 22 Bölüm 22 — Gelecek Hayalleri 23 Bölüm 23 — Yeni Yolculuk 24 Bölüm 24 — Hazırlıklar 25 Bölüm 25 — Düğün Günü 26 Bölüm 26— Balayı 27 Bölüm 27 — Eve Dönüş 28 Bölüm 28 — Yeni Ufuklar 29 Bölüm 29 — Karar Zamanı 30 Bölüm 30 — Yükselen Işık 31 Bölüm 31— İlk Adımlar 32 Bölüm 32 — Yolculuk Başlıyor 33 Bölüm 33 — Sabır ve Umut 34 Bölüm 34 — Mucizeyi Paylaşmak 35 Bölüm 35 — Bekleyiş 36 Bölüm 36 — Küçük Dostlar 37 Bölüm 37 — Doğum Günü 38 Bölüm 38 — Yeni Hayatın İlk Günleri 39 Final — Işığın Sonsuzluğu

Düğün gecesinin neşesi ve alkışları hâlâ kulaklarında çınlıyordu. Kasaba halkı onları kahkahalarla uğurlamış, sokak lambalarının altında dans eden çocuklar ellerinde çiçeklerle yollarını süslemişti. Akame ve June, arabaya bindiklerinde birbirlerine bakıp sessizce gülümsemişlerdi: artık bir yolculuğun başlangıcındaydılar.
Balayı için seçtikleri yer, denizin mavisiyle dağların yeşilini buluşturan küçük bir sahil kasabasıydı. Sessiz, kalabalıktan uzak, yalnızca dalgaların sesiyle şarkı söyleyen bir liman… Oraya vardıklarında güneş batıyordu; gökyüzü kızıl, turuncu ve morun tonlarına bürünmüş, manzara büyülü bir tabloya dönüşmüştü.
Kaldıkları küçük taş evin pencerelerinden deniz görünüyordu. İçeride eski ahşap mobilyalar, dışarıda begonvillerle kaplı bir veranda vardı. June beyaz elbisesini çıkarmış, ince bir yazlık elbiseyle verandaya çıkmıştı. Akame arkasından geldi, kollarını beline doladı. Başını onun omzuna yaslayarak derin bir nefes aldı.
— İşte, dedi fısıldar gibi. — Tam da hayalini kurduğum gibi… sadece sen ve ben.
June gülümsedi, gözlerini denize çevirdi. — Biliyor musun, yıllarca geleceğe dair hayallerim hep belirsizdi. Ama şimdi ilk kez her şey net. Yanımda sen varsın.
O gece, denizden gelen rüzgârla birlikte verandada uzun uzun konuştular. Geçmişi, yarınlarını, belki de birlikte kuracakları aileyi… Kahkahalarla başlayan sohbetleri yavaş yavaş fısıltılara, fısıltılar da derin öpücüklere dönüştü. Her bakışları, her dokunuşları birbirlerine daha da sıkı bağlanmalarını sağladı.
Sabah olduğunda, güneşin ilk ışıkları odanın içine süzülürken birbirlerine sarılmış halde uyuyorlardı. June gözlerini açtığında Akame’nin yüzünü seyretti. Yıllarca kırgınlık ve gölgelerle dolu olan bu yüz şimdi huzurluydu. Elini uzatıp onun yanaklarına dokundu, sessizce fısıldadı:
— Balayımız sadece bir tatil değil, Akame. Bu bizim yeni hayatımızın ilk günleri.
Akame gözlerini açıp gülümsedi. — O halde her günümüz böyle başlasın.
Ve dalgaların sesi, yeni hayatlarının fon müziği oldu.