Bölümler 22Şu an: Sus! oralar karanlık ~10
- 1 Gri bile yok ~1170 kelime
- 2 Huzur var mı? ~274 kelime
- 3 Okyanusum ~3124 kelime
- 4 Tutsak ~4290 kelime
- 5 Mavi ~596 kelime
- 6 Küçücük Sevinçler ~693 kelime
- 7 Arayış ~7282 kelime
- 8 Savaşma barış ~857 kelime
- 9 Cesur başladım ~987 kelime
- 10 Sus! oralar karanlık ~10123 kelime · Okuduğun bölüm
- 11 Kayboluş ~1130 kelime
- 12 Hırsız ~1241 kelime
- 13 Ölmek ~1393 kelime
- 14 İlham ~1428 kelime
- 15 Korkmak ~1582 kelime
- 16 Yalnızlık ~1695 kelime
- 17 Çölde Bile Umut ~17236 kelime
- 18 Koynunda Saklanan Gerçek ~1850 kelime
- 19 Bazı İnsanlar ~1945 kelime
- 20 Ağır Gelen Gerçekler ~20185 kelime
- 21 Ruhun Sessiz Anlaşması ~21216 kelime
- 22 İçimdeki Engel ~2254 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kocaman bir girdabın içine hapsedilmiş milyonlarca esir ruh var ve bu koca girdaba beden diyorlar. Özgür kalmak için illa ölmek mi lazım? Ölüm denen şey kiminin kazancıyken, kimininse kaybı değil midir?
Dışarıdan bakınca her şey yolunda gibi görünür oysa. İnsanlar sadece dışarıdaki o kabuğu, o maskeyi görürler. Kimse o maskenin altında, o koca girdabın dibinde nelerin can çekiştiğini bilmez. Beden sahte bir oyunun figüranı gibi dönüp dururken, asıl savaş içeride, gözle görülmeyen o karanlık odalarda yaşanır.
Acı hissediyor ruhum, kımıl kımıl... Neşe içinde hareket eden bedenin içinde büyük bir acı var; bu acı öylesine derin ki, içine giren kayboluyor. Oysa kimsenin girmeye de cesareti olmadı, olmayacaktı da. Peki o zaman neden acımı paylaşmak istiyorum? "Gözlerim dinle beni" derken, bedenim "Sus! Oralar karanlık," diyor
Bölüm etkileşimi
