"Mektup"

"Sürmeli Bir Yalanın Kıyısında""Mücahit,O odada, zamanın durduğu o saniyede, dünya üzerime yıkılırken sadece senin gözlerine bakıyordum. Hani hep derdim ya, o sürmeli gözlerin... O gece o gözler, içine bin bir sır sığdırdığın o derin kuyu, hayatımda gördüğüm en keskin bıçağa dönüştü.'Unutamadığım biri var,' dedin.Söylerken gözlerimin içine öyle bir baktın ki, sanki benden vazgeçmemi bekliyordun. Gururumu ayaklar altına alıp kapıyı çarpıp çıkmamı, seni bu yükten kurtarmamı istedin belki de. Ama yapamadım. O an parçalanan sadece kalbim değildi; 39 gündür üzerine titrediğim o cam köprüydü.Ben o gece, canım yana yana kalmayı seçtim. Herkes 'git' derdi, biliyorum. Benim gururum da 'git' diye haykırıyordu. Ama ruhumun bir parçası o odada, senin yanında rehin kaldı. Sen bana sarıldığında, özür dilediğinde o kırıklar daha derine battı. Bir başkasını seven kollarınla beni sarmak, yarama merhem değil, tuz oldu.'Senin için ölürüm' diyorsun. Bir insan, nefes aldığı kadını bir başkasının hayaliyle nasıl öldürebilir Mücahit? Bana 'istediğin kadar yanımda durabilirsin' demek, beni bir hatıranın gölgesinde yaşamaya mahkum etmek değil mi?Şimdi açtığım o şarkılar, dökülen her damla yaş, senin o çözemediğim gizemine feda olsun. İçimdeki ses hala fısıldıyor: 'O yalan söylüyor.' Belki de korkuyorsun. Belki de bu mükemmellik seni ürkütüyor ve en güvenli liman olan 'geçmişin hayaline' sığınıyorsun.Ben buradayım. O cam köprünün tam ortasında, ayaklarımın altındaki kesiklere rağmen bekliyorum. Ama bil ki gözleri sürmelim; iki cihanda yanımda olacağını söylerken, bu cihanda beni kimsesiz bıraktın.Yine de... Bir gün o gözlerin sadece bana bakacağı, o 'başkası' dediğin gölgenin silineceği günü beklemek, benim bu hayata karşı tek direnişim olacak.Hala senin olan, ama artık seninle olmayan o kız..."