BİR SIR BİN YALAN kitap kapağı

8. bölüm / 25

8. BÖLÜM — BABAMIN EVİ

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 25Şu an: 8. BÖLÜM — BABAMIN EVİ

Sabah gözlerimi açtığımda aklımda tek bir şey vardı: Babam.
Yıllardır onun hakkında bildiklerimin tamamı birkaç cümleden ibaretti. Annem, babamın başka bir şehirde yaşadığını, işleri nedeniyle bizimle görüşemediğini söylemişti. Küçükken buna inanmıştım. Büyüdükçe sormayı bırakmıştım.
Şimdi ise önümde eski fotoğraflar, gizemli mektuplar ve cevaplanmamış onlarca soru vardı.
Saat dokuzda annem kapımı çaldı.
"Hazır mısın?"
"Birazdan."
"Lina, bugün benimle gelmeni istiyorum. Ama orada gördüklerin karşısında sakin kalmaya çalış."
"Anne, artık beni korkutmayı bırak."
Annem cevap vermeden aşağı indi.
Hazırlandım ve çantamı aldım.Arabaya bindiğimizde annem navigasyonu açtı. Şehrin merkezinden uzaklaşıp daha sakin bir mahalleye doğru ilerledik.
Yaklaşık yarım saat sonra büyük, bahçeli bir evin önünde durduk.
Burası babamın eski eviydi.
Kapının önünde birkaç dakika bekledim.
"Burada mı yaşıyordu?"
"Eskiden."
Annem anahtarı çevirdi.
Kapı açıldığında içeriye eski ahşap ve kitap kokusu yayıldı. Salonun mobilyaları örtülerle kapatılmıştı. Duvarlarda birkaç fotoğraf asılıydı.
Babam beni kucağına almıştı. Yanımızda annem vardı.
Fotoğrafta üçümüz de gülümsüyorduk.
"Ben bunu hatırlamıyorum."
Annem yanıma geldi.
"Çok küçüktün."
"Babam beni sever miydi?"
Annemin gözleri doldu.
"Seni herkesten çok severdi."
"Öyleyse neden gitti?"
Annem cevap vermedi.
Evin içinde dolaşırken üst kattaki çalışma odasına çıktım. Kapının üzerinde küçük bir tabela vardı.
M. ERL.
Kapıyı açtım.
Masa, kitaplık ve eski bir bilgisayar vardı. Masanın üzerinde tozlanmış bir zarf duruyordu.
Zarfın üzerinde ismim yazıyordu.
Lina.
Titreyen parmaklarımla açtım.
Sevgili kızım,
Bu mektubu okuyorsan demek ki bir gün geçmişin peşine düşmüşsün. Sana anlatamadığım çok şey var. Ama bilmeni istediğim ilk şey şu: Seni hiçbir zaman terk etmek istemedim.
Bir gün karşılaşırsak bana kızmanı anlayacağım. Yine de senden tek bir şey isteyeceğim.
14 Ekim gecesini araştırma.
Mektubun devamını okumak üzereydim ki annem kapıda belirdi.
"Onu nereden buldun?"
"Masadaydı."
Annem mektubu elimden aldı.
"Buraya bunun için gelmedik."
"Anne, babam bana bir şey anlatmaya çalışmış!"
"Bu mektubu saklamalıyız."
Neden?"
Annem cevap vermedi.
O sırada alt kattan bir ses duyuldu.
Kapı açılmıştı.
Annem merdivenlere yöneldi.
"Burada kal."
Ama ben peşinden gittim.
Salona indiğimizde kapının önünde bir adam duruyordu.
Yüzünü gördüğüm anda olduğum yerde kaldım.
Fotoğraflardaki adamdı.
Babam.
"Merhaba Lina," dedi.
Yıllardır duymadığım sesiyle.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…