BİR SIR BİN YALAN kitap kapağı

5. bölüm / 25

5. BÖLÜM — ESKİ EV

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 25Şu an: 5. BÖLÜM — ESKİ EV

Ama benim için o bir yabancıydı.
Bir ablam olduğunu öğrenmiştim. Üstelik bu gerçek benden yıllarca saklanmıştı.
Sabah alarmım çalmadan uyandım. Telefonumu elime aldığımda Aras'tan bir mesaj gördüm.
Bugün eski eve gitme.
Mesajı okudum ama cevap vermedim.
Birkaç dakika sonra yeni bir mesaj geldi.
Lina, bu kez ciddi söylüyorum.
Telefonu yatağın üzerine bıraktım.
Benim hayatım hakkında herkesin bir fikri vardı. Annem neyi bilmem gerektiğine, Aras nereye gitmemem gerektiğine, Eylül kiminle konuşmamam gerektiğine karar veriyordu.
Artık kendi kararlarımı kendim verecektim.
Saat on bire doğru evden çıktım.
Eski evin adresini Defne vermişti. Şehrin biraz dışında, ağaçlarla çevrili eski bir mahalledeydi.
Yürüdükçe sokaklar sessizleşti. Birkaç dakika sonra karşıma büyük, beyaz bir ev çıktı.
Demir kapısının boyaları dökülmüştü. Bahçedeki çiçeklerin çoğu kurumuştu.
Kapının önünde durup zile bastım.
Kapıyı Defne açtı.
"Geleceğini biliyordum."
"Merhaba."
"İçeri gel."
Evin içine girdiğimde ilk dikkatimi çeken şey duvarlardaki fotoğraflar oldu.
Çocukluk fotoğraflarımız.
Annem, Defne ve ben.
Bir fotoğrafın önünde durdum.
Bu ne zaman çekildi?"
Defne yanıma geldi.
"Sen beş yaşındayken. Doğum günündü."
Fotoğraftaki küçük kıza dikkatlice baktım.
"Çok mutlu görünüyorum."
Defne hafifçe gülümsedi.
"Öyleydin."
Sonra başka bir fotoğrafı gösterdi.
"Şu da benim en sevdiğim."
Fotoğrafta Defne beni kucağına almıştı. İkimiz de gülüyorduk.
"Sen hep peşimden gelirdin," dedi. "Nereye gitsem benimle gelmek isterdin."
Sen de beni sever miydin?"
Defne şaşkınlıkla bana baktı.
"Bu nasıl soru?"
"Çünkü seni tanımıyorum."
Gözleri doldu.
"Ben seni hiç unutmadım Lina."
İlk kez ona karşı içimde bir şeylerin yumuşadığını hissettim.
Belki de gerçekten ablamdı.
Ama yine de öğrenmem gereken çok şey vardı.
"Üç yıl önce ne oldu?"
Defne'nin yüzündeki gülümseme kayboldu.
"Bunu anlatmadan önce birini görmen gerekiyor."
"Kimi?"
"Üç yıl önce yaşananların en önemli tanıklarından biri."
Tam o sırada kapı zili çaldı.
Defne saate baktı.
"Erken gelmiş."
Kapıyı açtı.
Karşımızda Demir duruyordu.
Beni görünce şaşırdı.
"Lina?"
"Sen burada ne yapıyorsun?"
Demir içeri girdi ve Defne'ye baktı.
"Sanırım artık anlatma zamanı."
Defne başını salladı.
Öyle görünüyor."
Üçümüz salona geçtik.
Demir koltuğa oturmadı. Pencerenin önünde durup dışarı baktı.
"Üç yıl önce," diye başladı, "hepimiz çok yakın arkadaştık. Sen, Defne, Aras, Eylül ve ben."
"Sonra?"
"Bir gece hepimiz bu evdeydik. O gece büyük bir tartışma yaşandı."
"Kimin arasında?"
Demir cevap vermeden Defne'ye baktı.
Defne gözlerini kapattı.
"Benimle Aras arasında."
"Ne hakkında?"
Defne derin bir nefes aldı.
"Senin hakkında."
İçim sıkıştı.
"Benim?"
Evet. Çünkü Aras sana anlatmamamız gereken bir şeyi anlatmak istiyordu."
"Ne?"
Demir konuşmaya devam etti.
"Aras o gece sana gerçeği söylemek istedi. Ama Defne buna karşı çıktı."
"Niye?"
Defne bana baktı.
"Çünkü o gerçeği öğrenirsen aileni kaybedebileceğini düşünüyordum."
Bir süre sessizlik oldu.
Sonra Demir cebinden küçük bir anahtar çıkardı.
"Bu anahtarın neyi açtığını biliyor musun?"
Başımı salladım.
Anahtara baktım.
"İçeride ne var?"
Demir gözlerime baktı.
"Üç yıl önceki gecenin bütün kayıtları."
O an evin içindeki bütün sesler kesilmiş gibi hissettim.
Demir anahtarı bana doğru itti.
"Kapıyı sen açmalısın."
Anahtarı elime aldım.
Ve yıllardır kapalı duran o kapıya doğru yürüdüm.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…