Bölüm 4-Kapalı Kapılar

MELİSA’NIN AĞZINDAN

Tam çatalımdaki son lokmayı ağzıma götürecektim ki mutfağın karşısındaki duvarda büyük bir dijital ekran açıldı. Birkaç saniyeliğine görüntü karıncalandı, ardından Lale’nin yüzü belirdi.

Çatalımı yavaşça tabağıma bıraktım.

“Yine mi ya?”

Efe başını ekrana çevirdi. Ağzındaki lokmayı yutarken gözlerini hafifçe devirdi.

“Kadının yemek saatimize bile saygısı yok.”

Lale, ellerini önünde birleştirmiş, her zamanki gülümsemesiyle bizi izliyordu.

“Afiyet olsun.”

Efe sandalyesine yaslandı. Bir elini masanın üzerine koyup parmaklarıyla hafifçe masaya vurdu.

“Sağ ol. Sen de ister misin? Bir tabak daha çıkaralım mı?”

Lale’nin gülümsemesi genişledi.

“Yemeğinizi bitirmenizi bekleyebilirim. Fakat size anlatmam gereken bazı şeyler var.”

Kaşlarımı çatarak ekrana baktım.

“Ne gibi şeyler?”

“Yeni hayatınızın kuralları.”

Efe elindeki çatalı tabağına bıraktı. Başını hafifçe yana eğerek ekrana baktı.

“Başladı yine…”

Lale, sanki bu tepkiyi bekliyormuş gibi sakince konuşmaya başladı.

“Öncelikle bundan sonra birlikte vakit geçireceksiniz. Sabah kahvaltılarınızı ve akşam yemeklerinizi aynı masada yapacaksınız. Gün içerisinde de mümkün olduğunca beraber olacaksınız.”

“Biz zaten aynı evdeyiz,” dedim. “Daha ne kadar beraber olabiliriz?”

Lale gözlerini bana çevirdi.

“Birlikte olmanız yeterli değil, Melisa. Birbirinize yakın davranmanızı istiyorum.”

Efe araya girdi.

“Nasıl yani? El ele tutuşup evin içinde mi dolaşacağız?”

“Güzel bir başlangıç olur.”

Efe’nin yüzündeki ifade değişti. Birkaç saniye ekrana boş boş baktıktan sonra kısa bir kahkaha attı.

“Şaka yapıyor olmalısın.”

“Hayır, Efe. El ele tutuşacaksınız. Birbirinize sarılacaksınız. Gerektiğinde yanaktan öpeceksiniz.”

Gözlerim büyüdü. Sandalyemde doğrulup iki elimi masanın üzerine koydum.

“Bir dakika! Sen bizden gerçekten bunları yapmamızı mı bekliyorsun?”

“Kesinlikle.”

“Biz birbirimizden hoşlanmıyoruz bile!”

Efe başını sallayarak beni destekledi.

“Bak, bu konuda ilk defa tamamen aynı fikirdeyiz.”

Lale’nin gülümsemesi yine yerindeydi.

“Zamanla değişeceğini düşünüyorum.”

Efe gözlerini devirdi.

“Kadının hayallere bak.”

Lale hiç aldırmadan devam etti.

“Birlikte fotoğraflar çektireceksiniz. Birbirinize küçük sürprizler hazırlayacaksınız. Güzel sözler söyleyeceksiniz. Ayrıca bazı geceler aynı yatak odasında kalacaksınız. Odada iki ayrı yatak bulunacak.”

Bir süre konuşamadım. Efe’ye döndüm. O da bana bakıyordu. Kaşları havaya kalkmış, dudakları hafifçe aralanmıştı.

“Ne?” dedim.

Efe başını iki yana salladı.

“Ben de anlamaya çalışıyorum.”

Sonra yeniden ekrana döndü.

“Başka? Bir de beraber alışverişe mi çıkacağız?”

“Güzel fikir. Onu da değerlendirebiliriz.”

Efe iki elini havaya kaldırdı.

“Allah belanı versin senin…”

Lale’nin gözleri hafifçe kısıldı ama yüzündeki gülümseme hiç değişmedi.

“Kurallara uymadığınız takdirde bazı ayrıcalıklarınız kaldırılacak. Görevleriniz zorlaşacak ve birlikte geçirmeniz gereken süre artacak. Ayrıca ailelerinizin durumunu da yeniden değerlendirmek zorunda kalabilirim.”

Ailelerimizin adını duyduğum anda yüzümdeki alaycı ifade kayboldu.

“Onlara dokunmayacaksın.”

Lale başını hafifçe yana eğdi.

“Bunu sizin davranışlarınız belirleyecek, Melisa.”

Efe’nin çenesi kasıldı. Sandalyeyi geriye iterek ayağa kalktı.

“Onları tehdit etmeyi kes.”

Lale sakince ona baktı.

“İyi geceler, çocuklar. Yarın sabah ilk göreviniz başlayacak.”

Ekran karardı.

Bir süre sessizce oturdum. Parmaklarımı birbirine geçirip masaya baktım.

Efe yeniden sandalyesine oturdu. Elini saçlarının arasından geçirip derin bir nefes verdi.

“Şaka gibi.”

Başımı kaldırdım.

“Biz şimdi ne yapacağız?”

Efe gözlerini bana çevirdi. Yüzündeki öfkenin yerini daha ciddi bir ifade almıştı.

“Şimdilik onun istediği gibi davranacağız.”

“Gerçekten mi?”

“Gerçekten değil Melisa. Ailelerimizi kurtarmak için ne gerekiyorsa onu yapacağız. Ama önce şu kadının açıklarını bulmamız gerekiyor.”

Sandalyeme yaslandım. İçimdeki huzursuzluk giderek büyüyordu.

Yarın sabah başlayacak olan şeyin yalnızca birkaç saçma görevden ibaret olmayacağını hissediyordum.