Alıntı

Omuz silktim.
“Senin odana gireceğimi düşünüyorsan yanılıyorsun, Yüzbaşım. Tanımadığım insanların odasına girmem, bir de sizinkineyse hayatta girmem.”
Yüzbaşının alayla kaşları kalktı.
“Biraz önce bir su almak için kapımı kıracaktınız, Aykora Hanım.” Anında savunmaya geçtim. “Ne alakası var be? Ben sadece kapıyı açmıyorsun diye şey ettim.” Yüzbaşı alayla “Ne ettin?” Dudağımı ısırdım ve oflayarak ona doğru yürüdüm. “Çekil şuradan.” Diyerek ittirdim. Yüzbaşı da geçmem için yer açmıştı zaten, ittirsem bile fayda etmeyecekti. Kapıdan içeri adımımı attığımda ilk dikkatimi odanın düzeni çekti. Ben ise tam tersiydim. Şu an odama girsem her yer çok dağınıktı fakat o hiç öyle değildi. Her şey oldukça düzenliydi. Masanın üzerinde birkaç dosya, köşede askeri eşyaları ve duvarda asılı üniforması vardı. Odaya hafifçe temiz, odunsu ve ferah bir koku sinmişti ve bu hiç rahatsız etmemişti. Hatta istemeden odadaki kokuyu içime çekmek için derin bir nefes aldığımda Yüzbaşının sesi duyuldu: “Kokumu çok beğendim sanırım.” Kaşlarım saniyesinde çatıldı. “Kim sevsin senin kokunu ya?” Diyerek cırladım. Yüzbaşı yanımdan geçerken yandan bir bakış attı. O sırada fark ettim, kolunda bir yara izi vardı. Yeni olduğu belliydi. O an bir şimşek çaktı beynimde. Hakkâri'deyken kolundan ittirip vurduğumda canını yakmıştım.Neden şuan suçlu gibi hisstemiştim ki?

Teni buğday rengiydi. Ve o anda bir şey daha fark ettim: Toplam on iki tane baklavası vardı... Yutkundum ve dudağımı dişledim. Umarım kendisi fark etmezdi. Yüzbaşı dolabını açıp üstüne siyah bir tişört geçirdi ve manzarımı kapatmıştı. Bir daha yutkundum ve boş gözlerle Yüzbaşıya bakmıştım. Yüzbaşı, “Otur şuraya.” Diyerek boş koltuğu göstermişti. Kafamı sallayarak oturdum.

Cumartesi günü 3. Bölümde görüşelim

Cumartesi/20.00

Cumartesi günü görüşmek üzere ballarımmm 😘