BÖLÜM 1 - İLK İŞ GÜNÜM

İş görüşmelerine gittiğim günlerden biriydi.
O günün Gecesi Balkonumda ağlıyordum. Öyle sessiz sessiz, içten.
Annem geldi, yanıma oturdu. Başını omzuma yasladı.
“Bulursun kızım,” dedi.
“Geçer bu günler.”
Ertesi gün, yakın arkadaşım aradı.
:Annemin çalıştığı yerde, parmak izi sistemini kontrol edecek birini arıyorlar gitmek ister misin? dedi. Pek Hevesim olmasa da içimdeki bir his orada seni bir hikaye bekliyor şansını dene diyordu.
Ertesi Gün, Görüşmeye gittim.
Müdürle konuştuk. Tatlıydı.
Deneyimim olmadığını söyledim ama öğrenebileceğimi de ekledim.
“Üniversite mezunusun,” dedi.
“Yaparsın.” Numarasını verdi.
Birkaç gün sonra başladım.

Ve ilk gün…
Yerim değiştirildi. Beni gören bir kız, hiç konuşmadan, beni zor olan bölüme aldı.
Yorulduğu yere. İşe ihtiyacım vardı Sesimi çıkarmadım.
Kimse bir şey öğretmedi.
Beni işe alan müdüre Hanım hariç.
Ama içimden bir cümle geçti:
“Ben bu işi başaracağım.”
Çünkü bazen insan, sadece kendine tutunur.