Bölümler 15Şu an: 13.
Lalin: Günaydınn.
Mert: Günaydın.
İlk defa ilk sen yazdın.
Bugün iyi geçecek anlaşılan.
Lalin: Yaptık öyle şeyler.
Ben şans dilemek için yazmıştım.
Bugün maç var.
Mert: Sağ ol.
Sen dileyince şansım artar.
Lalin: Umarım.
Mert: Orada olacak mısın?
Lalin: Tabii ki.
Asla kaçırmam.
"Ben sana dedim."
Mina'nın konuşmasıyla telefonumu kapattım.
Bugün üst takımlar oynayacaktı. Mert'ın onaylaması sayesinde onun üst takımda olduğunu anlamıştık.
Bu fikir Mina'dan çıkmıştı.
"O zaman benim fikrimce kalanları sayıyorum."
Önce biraz düşündü, ardından saymaya başladı.
"İlk seçenek Alp. Sonra Rüzgâr."
Kaşlarım çatıldı. Aklıma hiç Rüzgâr gelmemişti.
"Bence o değildir."
"Bak, Alp'in olması nasıl yüzde yetmiş ihtimalse Rüzgâr'ın olması da yüzde altmış ihtimal."
Daha önce Rüzgâr'la hiç konuşmuşluğum bile yoktu.
"Hakan da olabilir."
Yüzümü buruşturdum.
"Hayır be!"
Yüz ifademi görünce gülmeye başladı. Ben de omzuna hafifçe vurdum.
İkimizin de telefonu aynı anda titreyince telefonlarımızı elimize aldık.
"Bıktım bu gruptan."
Onu onaylayarak gelen mesajları okumaya başladım.
12. Sınıflar
Hakan: Geziye gelenler:
- Mina
- Lalin
- Hakan
- Uygar
- Aras
- Pars
- Evren
- Nisa
- Alp
- Kaan
- Tuna
- Sinem
- Tunç
..... Devamı için tıklayın.
Hakan: İsmi olmayan var mı?
İki gün sonra otobüs gece kalkacak.
"Bak, listeden gidelim."
Mina'ya döndüm.
"Yani şu listede Aras hariç herkes bence."
Gülerek başımı olumsuz anlamda salladım.
"Bir de Aras çıkıyormuş."
Kahkaha atarak sınıfa doğru ilerledik.
Sınavlar bugün biteceği için yarın kasım tatiline girecektik.
"Sınava çalıştın mı?"
Başımı salladım.
Sınavdan çıkışımız ayrı bir facia olmuştu. Zor geçen sınavın ardından alacağım puanı ve sonrasında göreceğim tepkiyi şimdiden düşünmeye başlamıştım.
Mina ise sınavı çoktan unutmuş, giyeceği kostümü anlatıyordu.
Kim Possible olacaktı. Benim giyeceğim kostüm içinse aklımda çok güzel bir şey vardı.
Aklımı sürekli dolduran biri daha vardı. Mert.
Nedensizce kim olduğunu görmek daha yakından tanımak istiyordum.
Maç çıkışta olacağı için şimdi tribünlerde oturmuş, başlamasını bekliyorduk.
"İçimden bir his ilk golü Pars'ın atacağını söylüyor."
Mina başını sallayarak onayladı. Genellikle ilk gol ondan gelirdi.
"Çocuğun kariyeri temiz. Okumasına gerek yok."
"Ne kadar güzel."
"E sen de danstan devam edersin canım."
İsterdim. Lakin annemin böyle bir şeye izin vereceğini sanmıyordum.
İki takım da sahaya çıkmış, maç başlamıştı.
On dakikanın ardından ilk gol Pars'tan geldi. Tribünlerde yükselen bağrışmalarla birlikte Pars'ın gözleri bu tarafa döndü.
Ben de ona baktığım için gözlerimiz saniyelik buluştu.
Ya da ben öyle sanmıştım.
Dakikalar ilerlerken ikinci golü Uygar attı.
İki golle öne geçen bizim okul olmuştu. Böylece maçı kazanmışlardı.
Okuldan ayrılırken telefonuma bir bildirim düştü.
Pars: Maçta gözlerin sürekli birisini aradı.
Pars: Buldu mu gözlerin?
Aradığını?
🌝
Dur bir Pars şuan sana odaklanamayız!
Bölüm etkileşimi
