Bölümler 15Şu an: 12.
Lalin: Yarın okulun oradaki kafede ayarlarız, uygunsan.
Hem okulda yok.
Rüzgar: Uygun.
Bir de orada olurum.
İyi geceler.
Lalin: Sana da, iyi geceler.
---
Üzerime boğazlı krem kazağımı ve siyah bol pantolonumu giymiştim. Hava çok soğuk olmadığı için mont yerine kısa kabanımı tercih etmiştim.
Annem iş gezisinde olduğu için bir hafta boyunca evde olmayacaktı. Onun yokluğunda hareket ederken kendimi normalden biraz daha rahat hissediyordum.
Bahsettiğim kafeye girdiğimde Rüzgar'ın çoktan gelmiş olduğunu gördüm. Kahvemi alıp yanına geçtim. Hocanın verdiği sunum hakkında konuşarak saatler geçirmiş, sonunda ayrılmıştık.
Bu sırada Rüzgar'a ayıp olmasın diye telefonuma hiç bakmamıştım. Onun da eli bir kez olsun telefonuna gitmemişti.
Rüzgar'la ayrıldıktan sonra telefonuma gelen mesajlara bakmaya başladım.
Üç farklı kişiden mesaj gelmişti. İlk olarak Uygar'ın sohbetine girdim.
Uygar: Nerdesin?
Evde yoksun?
İnsan bir haber verir, ayıp.
Lalin: Arkadaşımlaydım.
Beyefendi bir eve uğramıyor ki haber verelim.
Uygar: Peki peki.
Kim bu arkadaş?
Lalin: Rüzgar.
Uygar: O ne alaka be?
Sende ne malı varsa topluyorsun.
Lalin: Def ol.
Uygar'ın sohbetinden çıkıp Aras'ın mesajlarına girdim.
Aras: Geçen konuşamadık.
Yarın bize geleceksin.
Haberin olsun.
Lalin: Aynen.
Aras: Annenin kulağına gitmesini istiyorsan.
Aynen.
Yarın babam da evde olacak.
İyi düşün.
Sürekli onun tehditlerine maruz kalmak moralimi bozuyordu. Yine de tamam demekten başka çarem yoktu.
Babası da orada olacaktı. Annemin kulağına bir şey gitmesini istemezdim.
Son olarak, en çok mesajın biriktiği sohbet kutusuna girdim.
Mert: Nerdesin?
Mert: Niye Rüzgar'la buluştun?
Mert: Siz ne alaka ya?
Mert: Şu telefonuna bakacak mısın?
İt it gülüyor bir de.
Mert: Haber niye vermedin buluşacağınıza?
Lalin: Biz sevgili olduk da benim mi haberim yok, Mert?
Lalin: Hani bana zaman verecektin?
Bu mu zaman?
Mert: İstemiyorum başka erkekle görmeyi.
Lalin: Hangi hakla?
Mert: Benim yanımda olmayınca başkasının da yanında olma istiyorum.
Lalin: Hangi hakla?
Mert: Yapma, Lalin.
Yok hakkım, biliyorum.
Ama işte.
Lalin: Aması yok.
Ben sizin oyuncağınız değilim.
Yok gel, yok git.
Lalin: Yoruluyorum, Mert.
Bana zaman tanı.
Mert: Özür dilerim.
Lalin: Sen nasıl buldun beni?
Mert: Önemli mi?
Lalin: Saçmalama, Mert.
Tabii ki önemli.
Her an yanımdasın.
Mert: Kötü bir şey mi?
Lalin: İyi bir şey mi?
Beni iyice takıntı hâline getirmiş gibisin.
Görüldü.
Bir süre ekrana baktım. Cevap vermeyeceği belliydi. Zaten söyleyecek başka bir şeyim de yoktu.
Telefonu elimde tutarken aklıma Mina geldi. Ona yazıp olanları anlatmaya karar verdim.
Lalin: Mina.
Bir baksana.
Minamm: Efendimm.
Lalin: Bugün Rüzgar ile buluştum.
Minamm: Ne?
Niye?
Rüzgar ve sen.
Oha??
Lalin: Dur bi, kızım ya.
Ödev için.
Minamm: Hım hım canım.
O mu davet etti?
Lalin: Boş ver onu.
Mert bunu biliyordu.
Minamm: Mert kim?
Lalin: Bilinmeyen vardı ya.
Bir ara.
Bak, direkt atayım.
Lalin: 3 ekran görüntüsü.
Minamm: Harbiden.
Nasıl bilebilir?
Takip ediyor olmasın?
Lalin: Bilmiyorum.
Cevap da vermedi.
Minamm: Tanımadan pek de güvenme.
Lalin: Güvenmiyorum da.
Ne bileyim.
Minamm: Bilemiyorum, Lalin.
Erkek milleti pek güven vermiyor.
Lalin: Haklısın.
🌝🌝
Bölüm etkileşimi
