Bölümler 15Şu an: 10.
❤️
Annem: Aras'la ayrıldınız mı?
Lalin: Sen nereden öğrendin?
Annem: Soru sordum.
Cevapla.
Lalin: Ayrıldık anne.
Sorun mu var?
Annem: Daha yeni ortaklık yaptım babasıyla.
Her şeyi mahvedeceksin.
Gece babası aradı, kızını uyar diye.
Beni ne duruma düşürdün Lalin?
Farkında mısın?
Lalin: Bir nedenini sorsaydın.
Annem: Önemi mi var?
Git, özür dile.
Ne yapıyorsan yap, Lalin.
Yoksa ortaklığım bitecek.
Bir kere çocukluk yapma.
Lalin: Aldattı beni anne.
Annem: Abartma Lalin.
Lalin: Bir kere olsun benim arkamda durmaz mısın?
Görüldü ✔️✔️
---
Sınıfa girdiğimde Mina ve Pınar'ı yan yana otururken görmüştüm. Mina'nın bakışları bana döndüğünde yüzündeki mahcup ifadeyi fark ettim. Gözlerimi hemen ondan çektim.
Onlar hâlâ arkadaştı. Bana yapılan yanlış yüzünden onların arkadaşlığının bitmesine gerek yoktu sonuçta.
Arkamda kimse durmazken Mina'dan da bunu bekleyemezdim.
Cam kenarındaki en arka sıraya oturdum. Pek tanımıyordum ama tek boş yer burasıydı.
Oturur oturmaz başımı sıraya koydum. Sabah aldığım mesajlardan sonra tüm enerjim tükenmişti. Ne konuşacak ne de birilerini görecek hâlim vardı.
Masanın hafifçe sallanmasıyla yanıma birinin oturduğunu hissettim. Belki de yanına oturmamı istemez diye başımı kaldırdım.
"Kusura bakma, oturdum ama istemezsen kalkabilirim."
Yanlış hatırlamıyorsam adı Rüzgâr'dı. Başını olumsuz anlamda salladı.
"Sorun değil."
Gülümseyerek başımı tekrar sıraya koydum. İlk dersin başlamasıyla birlikte gözlerim kendiliğinden kapanmıştı.
Saçlarımda hissettiğim dokunuşla gözlerimi araladım. Kaşlarımı çatarak yanımda duran kişiye baktım.
"Ne yapıyorsun ya sen?"
Aras başımdaydı, eli de hâlâ saçlarımdaydı. Ona dönerken bakışlarım Pınar'a takıldı. Bize, daha doğrusu Aras'a bakıyordu.
"Konuşabilir miyiz?"
Olumsuz cevap verecekken sabah annemden aldığım mesajlar aklıma geldi. Başımı sallamakla yetindim.
Tam yerimden kalkacakken elim başka biri tarafından tutuldu. Şaşkınlıkla dönüp baktığımda Rüzgâr'ı gördüm.
"Birazdan ders başlayacak."
Rüzgâr'ın cümlesiyle bakışlarım Aras'a döndü.
"Öbür teneffüs konuşalım."
Aras önce bana, sonra Rüzgâr'a baktı. Başını sallayarak kabul etti. Giderken bakışlarının yeni hedefinin Rüzgâr olduğunu anlamıştım.
"Teşekkür ederim."
Rüzgâr cevap olarak sadece gülümsedi.
Telefonumu elime alıp mesajlarıma baktım.
Mert: Neden Mina ile oturmuyorsun?
Mert'in sohbetinden çıkıp Mina'nınkine girdim.
Mina: Bir anda geldi, oturdu.
Konuşalım dedi, o yüzden yanımda.
Anlatacağım her şeyi.
Lalin: Sorun değil.
Senin arkadaşın sonuçta.
Mina: Hayır, Lalin.
Yaptığı yanlış bir şey.
Böyle bir insanla arkadaş kalmam.
Sana yapmamış olsaydı bile.
Lalin: Sağ ol.
Ama gerçekten sorun değil.
Bugün bana gelecek misin?
Kostüm ayarlayacaktık.
Mina: Tabii ki.
Bugün sendeyim ;)
Gülümseyerek sohbetten çıktım.
Mert: Cevap da verilmiyor?
Hayırdır?
Lalin: Ne bu sorgu?
Mert: Neden o herifin yanındasın?
Lalin: Hangi hakla soruyorsun?
Mert: İstersen bir sürü hak oluşturabilirim, güzelim.
Lalin: Mina bugün Pınar'la oturuyor.
Ben de tek boş yer burası olduğu için oturdum.
Biz aynı sınıfta mıyız?
Senin yanına geleyim? ;)
Mert: Tabii canım.
Yemezler.
Çok samimi olmayın.
Lalin: Olursam sana ne Mert?
Mert: Olma.
Lalin: Kiminle samimi olacağım?
Seninle mi?
Mert: Bence samimiyet işini aştık.
İnşallah devamı da gelir.
Lalin: Ya bir git!
---
Ders bitince Aras'ın sınıfına gitmiştim. Kapıda beni görünce ayağa kalkan tek kişi Aras olmamıştı. Uygar, Aras'tan önce yanıma gelmişti.
"Hayırdır, beni mi özledin?"
Tek gözünü kırparak sorduğu soruya cevap vermeden başka bir ses duyuldu.
"Yok, beni özlemiş."
Aras'ın cümlesiyle Uygar ona döndü.
"Ne anlatıyorsun, Aras?"
Tek istediğim bir kavga çıkmamasıydı. Bu akşam takımın maçı vardı ve son isteyeceğim şey de buydu.
Aras kolunu omzuma attı.
"Sevgilim benim yanıma geldi, Uygarcığım. Anlamıyorsan daha ayrıntılı anlatayım."
Cümlesini bitirmesiyle yüzüne yumruk yemesi bir olmuştu.
Sınıftaki erkekler ikisini ayırmaya çalışırken ben de Uygar'ı tutup geri çekmeye çalışıyordum.
"Piçe bak! Piç piç konuşuyor bir de."
Kavgayı ancak araya giren hocalar durdurabilmişti. Şimdi müdürün odasının önünde, içeriden çıkmalarını bekliyorduk.
Yanımda Pars vardı.
İkimiz de neredeyse koridorun en uç köşesinde duruyorduk. Bakışlarımız ara sıra kesişiyor, ikimiz de hemen gözlerimizi kaçırıyorduk.
Telefonumun mesaj sesiyle irkildim. Ekranı açıp gelen mesaja baktım.
Mert: Kavga olmuş.
İzleyemediğim için üzüldüm.
Aras'ın dövüldüğü her ana varım.
Lalin: Ne bu Aras nefreti?
Yoksa seni de mi aldattı?
Mert: Sebebim olmasına gerek yok.
Seni ağlattı.
Yetmez mi?
Lalin: Yeter.
Teşekkür ederim.
Yanımda olduğun için.
Mert: Bunun için teşekkür etmene gerek yok.
Her zaman yanındayım.
Uygar'ı da dert etme.
Lalin: Tamam.
Benim senin kim olduğuna dair bir tahminim var.
Mert yazıyor...
Lalin: Tahmin sadece.
Mert: Peki.
Kim?
Lalin: Alp.
Mert yazıyor...
Mert çevrim dışı.
Bölüm etkileşimi
