22. bölüm · Beni Korumaya Mecbursun

TEŞEKKÜR

amine kalee

Vee geldik en tatlı kısma!
Bu kitabı yazmak kadar, sonunda “teşekkür” kısmına gelmek de ayrı bir mutluluk. Çünkü şimdi içimden gelen her şeyi dökebilirim.

Önce… okurlarıma!
Siz olmasaydınız bu hikâye sadece ben ve bilgisayar ekranı arasında kalırdı.
Okuyan, yorum yapan, destek olan herkese kalpten teşekkür ediyorum. Gerçekten siz olmasaydınız ben çoktan pes etmiştim. Hepinize birer çay ısmarlamak isterdim ama şu an elimde sadece teşekkür var, idare edin.

Gelelim canım dostlarıma…
Ecrin Kaya, sen var ya… iyi ki varsın. Cidden! Her moral bozukluğumda beni toparlayan, “Yaparsın.” diyen bir sen vardın. En yakın arkadaş değil, resmen destek hattı gibisin.

Ebrar K.ve bende ayrı yerleri olan Elif,Ecrin B.,Nur ve Melike — siz de harikasınız. Fikirleriniz, gülüşleriniz, bazen saçma ama hep eğlenceli yorumlarınızla bu süreci çok daha güzel hale getirdiniz. Hepinize minnettarım.

Ayrıca bana sürekli destek veren, çok sevdiğim ve canım bazı sınıf arkadaşlarıma çook teşekkür ederim...

Ve tabii ailem…
Sabırla yazmamı beklediniz, hep arkamdaydınız. Sizi çok seviyorum.
Bu kitapta azcık benim emeğim varsa, büyük kısmı sizindir.

Kısacası…
Bu kitap sadece “benim” değil, bizim emeğimiz.
Hepinize kalpten teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız, iyi ki hayatımdasınız. 💫

Amine Kale