Bölümler 4Şu an: 3. Bölüm
- 1 1. Bölüm1.886 kelime
- 2 2. Bölüm1.296 kelime
- 3 3. Bölüm1.337 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 4. Bölüm1.865 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Geçen günden beri evdeki sakinlik iyi değildi. Beni taciz eden şerefisizi abimler hala 1 haftadır eziyet ediyordu. O gün Amcam iş gezisinden dönmüştü. Amcam bizi çok seven ve daima koruyor biriydi. Babamla zıt kişiliktelerdi. Babam bizi sevmezdi ve bizi bırakıp gitmişti. Babamın adamları annemi öldürtmüştü. Abimle ben babama karşı büyük bir kin besliyorduk. Amcam ise bizi büyüttü ve iyi yerlere getirdi, ve işte onun iş gezisinden dönüşü.
***
Yatağımda reels kaydırırken kapının çalınmasıyla kapıya koşmuştum. Çünkü çok sevdiğim amcam iş gezisinden dönmüştü. Kapıyı büyük bir hevesle açtığım an karşımda abimi gördüm bana doğru garipser bir şekilde bakıyordu:
“Ne sırıtıyorsun lan?”
“Uff, amcam geldi sandım.”
“O daha akşama kadar gelmez, boşuna bekleme.”
“Ee sen niye dışarı çıktın?”
“Simit almaya gittim.”
“Sen?”
“Evet ben.”
“Simit almaya gittin? Abi bi yürü git. Amcam nerede?”
Amcam abimin arkasından “süprizzz!” Diye bağırarak çıkmıştı. Bende ki sevinci görmelisiniz.
“Ayy, ayy, ayy biricik amcam gelmiş!!”
Bunu öyle bir ince ses ve cilveyle söyledim ki, abim yerin dibine girmişti. Amcama doğru yürüdüm ve uzun uzun sarıldım.
“Nasılmış benim kestanem?”
“Çok iyiyim. Çünkü seni gördüm.”
“O kadar sevinme lan bugün ben amcamla vakit geçiricem.”
“Ayazz!”
Amcam ona şakasına kızmıştı. Ama bizi görünce çok mutlu olmuştu. Çalışanlarla selamlaştıktan sonra salona geldi ve koltuğun birine oturdu. Kollarını yana doğru açarak koltuğun başlığına ellerini koyup yayılmıştı.
“Söyleyin bakalım ben gittiğimden beri yaramazlık yaptınız mı?”
“Yok be amca uslu uslu oturduk.”
Aşağıdan şerefisizin çığlığı gelince amcam kaşlarını çatıp bize doğru bakarak:
“Hayırdır aşağıdaki adam niye böyle bağırıyor?”
Abim olan biteni anlatınca amcamın tatlı yüzünden eser kalmamıştı. Onun bu ciddi haline hiç alışık olmazdım. Resmen bir insanı öldürecekmiş gibi bakıyordu. Ama bu onun sadece sinirli haliydi.
“De bakayım bana amcacım daha iyi misin?”
“İyiyim iyiyim.”
“Ee amca iş gezin nasıldı?”
“Ya işte bizim ticaret tırlarını Trabzon’a götürdük öyle. Altın kaçakçılığına da biraz giriştik ama yakalanmadık Allahtan.”
“Aman Haa dikkat edin amca. Bende bizim İstanbul’da kalan tırları Rusya’ya yönlendirdim. Manyak para teklifi aldık.”
Amcamların iş hakkında konuşmaları beni baymıştı, ayağa kalkıp kahvaltı hazırlamak için mutfağa gittim. Dolaptan kahvaltılıkları çıkarıp masaya yerleştirirken amcam seslendi:
“Yonca gel prensesim bi birşey sorucam!”
“Tamam amca!”
Adımlarımı hızlandırarak salona gittim. Amcam bana biraz mutlu biraz da sinirli bakıyordu. Bir an yutkundum. Sonra konuştu:
“Otelde bazı sorunlar yaşanmış?”
“Eee, yoo. Ne sorunu canım.”
“Emin misin?”
“Evet amca.”
“Amcamı salak yerine koyma Yonca.”
“Yok estağfurullah, olur mu öyle şey? Sadece biraz olaylar yaşandı o kadar.”
“Pekala yiğenim sana inanıyorum ama erkeklerden uzak dur kalbini kırarlar bende sonra onların bacaklarını kırarım.”
“Yahu amca yemin billah öyle birşey yok ya. Bu Ayaz yalancının teki gördüğüne değil duyduğuna inanıyor.”
“Alla Alla?”
“Ee, eğer daha fazla soru sormayacaksanız kahvaltıyı hazırlamaya gidiyorum.”
“Tamam yiğenim.”
Mutfağa doğru gidecekken abim bana amcamın arkasından gizlice seni döveceğim diyip parmağını sallıyordu. Korkudan yutkundum. Mutfağa girdiğimde telefonuma bir mesaj geldi. Bilinmeyen numaraydı.
-Annenin katili etrafınızda. Yanlış kişiyi suçluyorsunuz yakında göreceksiniz.
B-bu neydi şimdi? Annem’in katili hakkında ne demeye çalışıyordu? Amcamların yanına gittim. Abimle birlikte televizyon izliyordu. Yanlarına gittiğimde televizyonu kapattı ve bana gülümseyerek baktı. Ardından telefonumu amcam’a uzatarak şöyle dedim:
“Bu numara kimin bulabilir misin?”
Amcam kaşlarını çatıp numaraya doğru baktı. Abimde yanına oturup telefonuma baktı.
“Bu ne demek siz biliyor musunuz?”
“Amca bu… babamın telefon numarası değil mi?”
“Evet yiğenim.”
“Bu şerefsiz ne ima etmeye çalışıyor? Ne diye kardeşime yazmış?”
“Bilmiyorum yiğenim öğreneceğiz. Yonca sakın birşey yazma engelle ve sil. Bu adam iğrenç biri.”
“Tamamdır amca.”
Telefonumu geri alıp engelleyip silecekken mesaj yazmaya başladı. Amcamlara doğru gösterdim telefonumu alıp ekrana kitlendiler, bende arkalarına geçip telefona doğru bakıyordum derken mesajı gönderdi şöyle yazıyordu:
“Katil ben değilim, katil sizin etrafınızda.”
Sinirle öne atılıp bağırmaya başladım:
“Ya ne demek katil etrafınızda? Ne demeye çalışıyor bu şerefsiz?”
Amcam engelleyip sildi. Bana doğru bakarak konuştu:
“Psikolojik baskı uyguluyor şerefsiz. Canını sıkma kestanem.”
“Amca bu şerefsizi bulup gebertemez miyiz?”
Amcam abime doğru dik dik bakarak:
“Sence? Boş yere adam öldürecek halimiz yok gelecek ayağımızın dibinde konuşacak. Sonra icabına bakarız.”
Mutfağa geri döndüm. Kahvaltılık eşyaları masaya yerleştiremeye devam ettim. O sırada Ezgi beni sesli aramıştı. Salatalık doğrarken telefonumu elime alıp cevap verdim:
-Alo?
-Alo kuşum nabersinn? Bir sorayım dedim.
-Eh iyiyim. Amcam gelmiş!
-Yaaa, sevindimm. Bende dışarı çıkalım mı diye sorucaktım da..
-E çıkalım? Çıkmayalım mı? Hadi üstünü değiştir bize gel kahvaltı edip öyle çıkarız.
-Tamam 15 dakikaya sizdeyim o zaman. Baybayy.
-Görüşürüzz.
Telefonu kapatıp tezgahın üstüne bıraktım. Salatalıkları doğrayıp bir tabağın içine döktüm, ve abimlere kahvaltı için seslendim:
“ABİ! AMCA! KAHVALTIYA HADİ!”
Abim mutfağa koşarak gelmişti. Salamı tam eline alıcak iken vurdum. Bana doğru dik dik bakıyordu tekrar almaya çalıştı elinden çekiştirdim tabağı.
“Ya kızım derdin ne senin? Ve şu salamı açlıktan öldüm.”
“Ezgi gelicek bi dur. Gelince başlarsın.”
“Ben Ezgiyi falan beklemem onun makyajı 40 dakika alıyor. Ver şu tabağı.”
“Ya. Amcaaaa!”
Amcam geldiğinde abimin elinden salam tabağını kurtarmıştım. Ardından büyük bir hışımla ondan uzak bir yere koydum.
“Ayaz? Ne oluyor bakayım?”
“Ya salam tabağını vermiyor.”
“Ezgi gelicek diyorum kahvaltıya, yemek yemeye başlamasın.”
“E kız anlatmış sana arkadaşı gelicekmiş. Beklesen ölür müsün?”
“Ölürüm amca tamam mı? Ver şu salam tabağını.”
“Hayvanlaşma abi!”
Derken kapı zili çaldı. Koşarak kapıya gittim. Ezgi gelmişti. Beni görünce gülümseyerek:
“Selamm!”
“Oh sonunda geldin.”
“Ne oldu ki? Sırf geç kalmayayım diye kıyafetlerimi ve makyajımı alarak geldim.”
“Çok iyi yapmışsın yoksa abim açıklıktan kuduruyordu.”
“Timur amcam gelmiş. Hani nerede?”
“Mutfaktaydı.”
Ezgi içeriye minik adımlarla yürüdü. Mutfağa geçtiğinde amcamı görünce sarıldı.
“Seni özlemişim Timur amca!”
“Ee beni herkes özlemiş bir tek sen değil sarı civciv.”
Amcam, Ezgi’yi 5 yaşından beri büyütüp sevmişti. Çünkü size anlattığım gibi babası yurt dışındaydı. Amcamla arasında baba-kızdan çok abi-kardeş ilişkileri vardı. Onların bu halini görünce hep mutlu oluyordum.
“Ay Timur amca bende bi olaylarr var. Gel birlikte konuşalım.”
“Elbette. Merak ettim şimdi.”
Onları izlerken telefonuma bir mesaj geldi. Yazan Baran’dı.
-Günaydın.
-Sana da günaydın.
-o Hırt abin telefonlarıma niye bakmıyor?
-bir sorayım.
Telefonu kapatıp abime döndüm.
“Abi.”
“Hı?”
“Baran sana yazmış. Telefonun yine mi sessizde?”
“Bilmiyorum ki bir bakayım.”
Salona gidip telefonunu aldı. Sonra sessizce ‘hassiktir’ dediğini duydum.
“Amca! Benim çıkmam gerek size afiyet olsun.”
“Ne oldu yiğenim hayırdır?”
“Şerefsizin biri otelde kavga çıkarmış 1 ölü 2 yaralı var.”
“Dur bende geliyorum.”
“Tamam çabuk ol.”
“Kestanem görüşürüz akşam Ezgi ile iyi eğlenceler.”
“Görüşürüz amca.”
Ezgi ile birlikte kahvaltıdan sonra salona geçip akşama kadar film izledik. Akşam olduğunda televizyonu kapatırken kapının çalmasıyla irkilmiştik. Gelenler amcam, abim ve… ve? O kimdi? Amcamın ve abimin yüzündeki sinir belli oluyordu. Sanki tanıdıkları biri gibiydi. Adam beni görünce hafifçe gülümsedi. Ardından bana doğru bakarak:
“Kızım.”
“Ona kızım deme.”
“Ne? Siz neyden bahsediyorsunuz?”
“Demek ki sana öz baban hakkında hiç bahsetmemişler.”
Kalbim sıkışıyordu. Bu adam benim b-babam mıydı? H-hayır o, o olamaz. O benim annemi öldürdü. Hangi yüzle buraya geliyordu?
“Senin gibi bir şerefsizi kardeşime anlatacak değildim.”
“Ben annenize hiçbir şey yapmadım duydun mu beni Ayaz. Asıl katil bunca zamandır başka biriydi. Hatta katil de etrafınızdaydı ama benim çocuklarım beni dinlemek yerine bir başkalarının lafına dinliyor. Zaten elimde bir kanıt olmasa değil buraya adım atmak sizinle iletişime bile geçmezdim.”
“Gitsene o zaman evine. Yeni çocuklarının yanına, yeni eşinin yanına. Defolup gitsene… Niye hala buradasın!?”
“Kanıt dedim yonca-“
“Başlatma kanıtına çık git evden!”
“Bak Yonca, bu evde durmaya meraklı değilim dedim. Boş yere 5 yıl hapis yattım. Şimdi kanıtı bulmuşum, bunu size göstermeden bu evden çıkmam.”
“Boş yere mi? Hangi boş yere yattığın hapis? Beter olsaydın.”
“Göstereceksen göster sonra çık evden baba.”
“Tamam telefonunuza atacaktım ama hepiniz beni engellemişsiniz. Engeli kaldırın atıyorum.”
Telefonuma baktığımda babam ile annem bağıraşarak kavga ediyordu. Ardından babam eliyle yüzünü sıvazlayıp odadan çıktı. Annemde yatağa oturup ağlamaya başladı. Derken 5 dakika sonra içeri silahlı bir adam girdi ve annemi alnının orta…sın..dan.. v-vurmuştu… Bu.. bu annemi vuran adam… Baran’ın babasıydı. BU ADAM BARAN’IN BABASI! BU NE DEMEK OLUYORDU? O b-benim annemi mi öldürüdü!? H-hayır…
“Yonca! Bana bak abicim.”
Telefonumu elimden alıp amcama verdi.
“Herşey geçti eskide kaldı. O adam gebericek. Bizde hayatımıza bakmaya devam edeceğiz. Tamam mı?”
“A-abi.. annem…”
“Tamam abicim tamam anlıyorum.”
Abime ağlayarak sarıldım. Annemin babam yüzünden trafik kazasında öldüğünü sanıyordum. Meğerse… abim olarak tanıdığım kişinin babası benim annemi alnının ortasından vurarak öldürmüştü… başım çok büyük bir şiddetle dönüyordu. Tutunmak için abimin koluna tutundum. Sonrasında gözlerim kendiliğinden kapandı…
Bölüm etkileşimi
