9.Bölüm

~Alparslan Yıldırım~

Saat 07:00’ye kurduğum alarmım çalınca uyandım. Yatağımdan kalkıp hazırlandığımda Nehir’i uyandırmaya gittim.

Önce kapısını çaldım,kapısını açmayınca hafif kapısını açtım.

Kapısının aralığından yatağına baktım,yatağında olmayınca giyiniyordur diye düşündüm.

Bundan emin olmak için “Nehir,uyandın mı?” diye seslendim ama cevap alamadım.

Bir süre bekleyince odadan çıt bile gelmeyince Nehir’in odasında olmadığını düşünüp kapıyı tam açtım.

Gözüm odasında oyalandı ama hiçbir yerde yoktu,üstelik çantası ve telefonuda yoktu,yani çoktan çantasını alıp okula gitmiş olmalıydı.

Mutfağa yemek yemeye gitmiştir diye mutfağa da baktım ama yoktu,salona da baktım ama burada da yoktu.

Evin her yerine baktım,üstelik bahçede bisikletide olmayınca yüzümü görmek istemediği için benden önce evden çıktığını anladım.

Kahvaltı için kısa bir şey atıştırıp evden çıktım.

🤍

Öğle molamız Nehir’in okuldan eve geldiği zamana denk geliyordu,bende Nehir’in öğle yemeğini hazırlamak için molalarda eve geliyordum.

Molalarımız yarım saat sürüyordu. Eve geldim,Nehir’e seslendim ama evde herhangi bir çıt sesi bile gelmiyordu. Gene evin her yerini gezdim ama ona hesap sormamam için okuldan sonra başka bir yere gitmiş olmalıydı,Nehir’i çok iyi tanıyordum. Belli ki o da beni çok iyi tanıyor.

Akla gelecek hiçbir yere gitmezdi çünkü onu kolay bulabileceğimi iyi biliyordu. Ama gideceği başka bir yer olamazdı ki. Ormana gitmiş olsa ilk olmasa da oraya illa ki bakacaktım,Mine’nin evi olsa ilk olarak orası aklıma gelirdi.

Zaten Nehir buradaki bir çoğu yeri bilmiyordu,bildiği yerler ise hep gezmelik ve benimde bildiğim yerlerdi. Bu yüzden tek çaresi gezmelik alanlarda,sokakta kalmaktı.

Bu yarım saat benim için çok az bir zamandı,onu bu zaman içerisinde bulamayabilirdim ama bazı yerlere bakıp bulmaya çalışabilirdim.

Onun gitmeyi çok sevdiği yer AVM’di,ayrıca AVM’de gizlice kalmayı çok istiyordu,bu yüzden ilk oraya bakacaktım.

🤍

Yarımsaatlik molamda koca AVM’de Nehir’i aradım ama bulamadım.

Ardından akşam eve gelince her yeri aramaya başladım,saat 23:40 olmuştu,neredeyse tüm şehri gezdim ama hala Nehir’i bulamadım.

Koskoca şehri gezdim yani,en fazla nereye gitmiş olabilir ki?

Nehir’in tüm sınıf arkadaşlarına Nehir’i sordum, okuluna bile gittim gezdim ama hala ortalıkta yoktu!

Nereye gitti aklım almıyordu,üstelik en küçük bir iz bile bulamıyordum.

Belki eve nereye gittiği hakkında bir ipucu bırakmıştır diye yeniden evi 10 kere turladım, inceledim ettim ama bulamadım.

Benim bulamayacağım bir yere gitmişti ve gerçekten de başarmıştı.

Sonra aklımda şimşekler çaktı,ya kendisi gideceği bir yer bulamadığı için gelecekti de birisi onu kaçırdıysa? Sonuçta servisi ben uyandıktan sonra geliyor diye bisikletiyle gitmişti,tek başındaydı.

Eğer onu bu şehirde bulamadıysam Nehir’i şehirdışına kaçırmış olabilirlerdi. Evet çok hayalperest düşünüyorum ama kardeşimi tanıyorsam eğer buralarda kalabileceği bir yer yoktu bu evden başka. Ya Nehir ciddi ciddi şehirdışına çıkmıştır ya da birisi onu kaçırmıştır.

Aceleyle karakola gittim ve durumdan bahsettim.

🤍

~Nehir Yıldırım~

En son Aslı Kocaman bir taşla kafama vurmuştu, bunun sonucunda beynim hasar gördüğü için bayıldım sanırım.

Gözlerimi açtığımda kendimi bomboş,beyaz duvarların içinde,ortada bir sandalyede bağlandığımı gördüm. Hemen karşımda da bir kapı vardı.

Burada ne işim vardı?

Tam bunu düşündüğümde kapı açıldı; kapıdan iki tane takım elbiseli koruma girdi,ardından 50’li yaşlarda gözüken,ak saçlı ve kilolu bir adam girdi.

Adam kapıdan girdikten sonra bir koruma kapıyı kapattı. Adam 10 adım uzağımda,karşımda durdu.

Bir süre konuşmadan öylece baktı,niye boş boş baktığını anlamıyordum. Hiç birşey demeden boş boş bana bakması baya rahatsız ediciydi.

Bir anda “Benim burada ne işim var?” diye sordum ama cevap alamadım. Sorumu tekrarladım,yine cevap alamayınca yine tekrarladım,ama bu sefer sesimi daha da yükseltmiştim.

Adam dayanamayıp “Çok mu sabırsızsın sen be?” deyiverdi, ama umursamadım.

“Soruma cevap bekliyorum!” dedim ama adam beni takmadı.

"Önce kendimi tanıtayım. Ben Aslı Karaca'nın babası Ferdi Dirvan Karaca."

Ferdi Dirvan diye isim mi olur be? Hem Aslı'nın babasının benimle ne işi vardı? Aslı ile şans eseri aynı sınıfa düştük,yani tüm sınıf arkadaşlarımla tesadüfen aynı sınıfa düşmüştük.

Onun babasıyla benim işimin olmasının sebebi aynı sınıfta olup tanışmamız mıydı? Neden zorbaladıkları hakkında en ufak bri bilgim bile yoktu bu arada rastgele melek gibi birini seçipte zorbaloyprlar diye düşünüyordum.

“Sana önemli bir şey demem gerek” diyerek söyleyeceği şey hakkında konuşmaya başladı;

“Aslında senin baban ölmedi..." Bir dakika ne?!

Devam etti. "Ben polislerle işbirliği yaparak öldüğünü söylemelerini istedim,1 Milyon dolar verince sustular zaten.” dedi.

Ama aklım babamın ölmediğini söylediği yerde kaldı,babam nasıl ölmedi? Peki bu adam kimdi de babamın öldüğünü söylemelerini istedi? Babam nerdeydi? Aklımda bir sürü soru işareti oluşmaya başladı.

“Madem babam ölmedi,o zaman babam nerde? Ayrıca sen kimsin de babamın ölmesini söylemelerini istedin?”

Çok fazla merak etmiştim ve afallamıştım,kafamda çok fazla soru işareti vardı ve bir an önce hepsinin cevabını almak istiyordum.

“Baban şuan bulunduğun odanın yan odasında,birazdan onu sana getireceğiz ama babanla seni kavuşturmamız için bir şartımız var.” diyince daha da meraklandım.

“Peki ne şartı?”

“Baban gelince sana söyleyeceğiz.”

“Tamam babamı getirin artık” dedim sabırsızca.

“Muhittin,getir bakalım Kadir beyi.” diyerek korumasına emir vermişti, bir dakika,Muhittin mi?

İnsanlar çocuklarına nasıl isim veriyordu böyle,isminin anlamı neydi acaba? Çok tuhafıma gelmişti. Buradaki herkesin ismi tuhaftı heralde.

Bir süre bekledikten sonra babamı elinde kelepçe ile getirdiler. Babam benim burda olduğumu bilmiyordu sanırım çünkü beni görünce çok afalladı.

“Hani çocuklarıma dokunmayacaktınız,hani işiniz sadece benimleydi,kızımı bırakın hemen,yoksa burayı yakarım!”

“Yemedik kızını be! Kızını bırakıcaz ama onla bir işimiz olacak,ikiniz de birbirinize ulaşmak istiyorsanız kabul etmeniz gereken bir şart olacak,eğer kabul etmezseniz karını öldüreceğiz.”

Bizi annemle tehdit ediyordu! Annem için canımı bile vereceğimi biliyorlardı,babam da öyleydi,ama nereden biliyorlardı,bunlar kimdi ve bizden ne istiyorlardı,neden bize bulaştılar!

“Karımla beni tehdit edemezsin! Bana istediğini yap ama kızıma,oğluma ve karıma dokunma!” Babamın bu sözlerini adam takmadı bile Ferdi şerefsizi.

“Karına ve kızına dokunmamam için şimdi söyleyeceğim şartı ikinizinde kabul etmesi gerek.”

ikimizde şartını söylemesini gerginlikle bekledik,bu adam şartını söylemeden bizi rahat bırakmayacaktı belli ki.

“E söyle artık şartını.” Yine sabırsızlığımı belli etmiştim.

“Tamam,Nehir’i deney olarak kullanacağız.”

Bunu duymasıyla babam çıldırdı, eğer bunu kabul etmezse karısı ölecekti ama kabul ederse ben deney olarak kullanılacaktım,babamı ilk kez bu kadar çaresiz gördüm,her iki seçenekte de ailesinden biri zarar görecekti.

Ama ben ‘ben zarar görerim,yeter ki annem yaşasın’ gözüyle bakıyordum bu yüzden bunu kabul ettim mecburen. Babam iki seçeneğide hiç seçmek istemiyordu ama iki seçenekten birisini seçmek zorundaydı.

"Neden kızım peki? Neden kızımı özellikle deney olarak kullanmak istiyorsunuz?"

Babam çaresizce söylendi.