8.Bölüm

~Nehir Yıldırım~

Sabah olmuştu. Güneş ışığı yüzüme vurarken alarm sesiyle uyandım. Telefonumun alarmını kapatıp yataktan kalktım.

Elimi yüzümü yıkadıktan sonra üstüme okul formalarımı giydim. Tırnaklarımın uzadığını fark edince tırnaklarımı kestim.

Boy aynamın karşısına geçip saçımı tarayıp topladım ve dün akşam çantamı hazırlamadığımı fark edip hemen çantamı hazırladım ve telefonumu alıp sırt çantamı sırtlayıp sessizce dış kapıyı açtıp arkama kapattım.

Ayakkabılarımı giyip bisikletime bindim ve sürmeye başladım.

Telefonumu dün şarja taktığım için şuan şarjı 100’dü,başıma bir şey gelirse telefonum hazırda bulunacaktı. Tek sorun internetti ama onuda bir şekilde halletmeye çalışırdım.

Bugün okuldan kaçmayı planlamıştım,okuldan kaçmak kesinlikle imkansızdı o yüzden okuldan kaçmak yerine çıkışta ev yerine başka bir yere gidecektim.

Ama nereye gideceğimi hiç bilmiyordum.

Bisikletle okula vardığımda bisikletlerle gelenler için bisiklet park alanına bisikletimi park ettim ve bisikletimden inip okula yürümeye başladım.

Sınıfa girdiğimde saat 07:00 olduğu içim henüz kimse yoktu. Sırama oturup okuldan sonra nereye kaçabileceğimi düşünmeye başladım,abimin bana hesap sormasını hiç sevmiyordum ve istemiyordum ama abimin beni düşünüp bir daha bu tarz bir iş yapmaya kalkışmamam için bana hesap soruyordu,yani benim için endişeleniyordu. Endişelendiği için hesap sorması saçmaydı gerçekten.

Bir saat sonra önce o zorba grubum geldi. Hepsi dedikodu yaparken benim dün gelmeyip bugünde çok erken geldiğimi görünce şaşırdılar.

Gamze meraklanıp “Senin bu saatte burada ne işin var be?” diye sordu.

Onu tersleyip “sanane?” dedim,tek kaba davrandığım kişiler onlardı.

Kumsal’da meraklanıp “Niye dün gelmedin? Dikkat çekmek içinse kimsenin umurunda olmadın bu arada.” diye sordu. Beni niye bu kadar merak ediyorlardı?

Cevap olarak ise “Umursanmadığımı biliyorum ayrıca bundan da sanane?” dedim.

Onlar beni nasıl gıcık ediyorsa bende onları gıcık ediyordum. Yani bana nasıl davranıyorlarsa bende onlara aynı şekilde davranıyordum. Bana yaptıklarını onlara yapınca ise çıldırıyorlar ve baba zarar veriyorlardı.

Bir an Gamze aklına bir fikir gelmiş gibi kızları bir köşeye toplayıp yuvarlak oluşturdular ve birbirilerinin dibinde durup bir şeyler fısıldaşmaya başladılar,hiç umurumda değildi benim.

Kesinlikle şeytani şeyler planlıyorlardı. Daha sonra şeytani şekilde gülümseyip yerlerine oturdular.

Bir saat sonra tüm sınıf gelmişti. Bugün Çarşamba’ydı ve ilk dersimiz Fen bilimleriydi. Hiç sevmediğim ve zorlandığım derslerden biriydi, ki zaten doğru düzgün anladığım ders yoktu,sırf yok yazılmamak için gelirdim okula ve şu ana kadar hiç takdir almadım.

Ama genelliklede teşekkür alırdım.

🤍

Çıkış saati gelmişti ve ben henüz nereye gideceğimi bulamadım,mecburen eve gidecek ve abimin azarlamalarını dinleyecektim.

Yinede kaçmak için belki birşeyler bulabilirdim. Umarım.

Yine her zamanki gibi zil çaldığı için herkes sınıftan fırlamıştı. Bende daha şimdi çantamı toparlıyordum.

Son dersimiz müzikti ve sadece müzik dersini çok seviyordum.

Sınıfta kalan tek kişiydim,telefon kutusundaki kalan tek telefonumu alırken müzik öğretmenim “Nehirciğim,dün niye gelmedin? Herhangi bir rahatsızlığın mı vardı?” diye sordu.

Müzik öğretmenimide çok seviyordum ve sanırım onun favori öğrencisiydim. Dün 1 saat onunla dersimiz vardı o yüzden dün gelmediğimi biliyordu.

“Dün yeni bir şarkıyı ezberleyeceğinizden bahsettim, dün okulda olmalıydın yani. Yine de ben sana şarkı ismini söyleyeyim. Ya da arkadaşların sana söylemiş miydi?”

Başımı olumsuz anlamda salladım ve dün rahatsızlandığım için gelemediğimi söyledim,asıl gerçeği söylemek istemedim.

Hiçbir arkadaşım bana bundan bahsetmediği için öğretmen şarkı ismini söyledi,bende telefonumdaki notlar kısmına kaydettim. Sonra sınıftan çıktım,ardından da okuldan çıktım.

Okulda neredeyse kimse kalmamıştı. Okul bahçesindende çıktığımda okul bahçesinin önündeki bisiklet park yerinden bisikletimi almaya gittim.

Ama tam o sırada bir el kolumdan tutup beni okul bahçesine çekti,ardından okul bahçesinin dışındakilerin beni göremeyeceği kadar uzun bir duvarın arkasına ittirdi.

Yere sırt üstü düştüğümde karşımda o zorba üçlü grup vardı. Ayağa kalkmaya yeltendim ama tam kalkamadan Gamze başımın üstündeki bir tutam saçımı tutup kafamı duvara vurup kaldırıp durdu.

Gamze benden daha güçlü biriydi ve ben her anda çok savunmasız ve güçsüz kalan biri olduğum için tek yapabildiğim şey ellerini kafamdan uzaklaştırmaya çalışıp bileklerini tutmak.

Hiç durmadan sürekli kafamı duvara vurduğu için alnımdan akan kanlar hissettim,büyük ihtimalle kafam kanıyordu.

En sonunda durunca elim alnıma gitti,çok kötü acıyordu. Parmak uçlarımla hafif hafifi alnımı yokluyordum.

Tam arkama döndüğümde ise Aslı elindeki kocaman taşla tam kafama vurdu ve kafama aldığım hasarla anında yere düşüp bilinçaltımı kaybettim.