-18. BÖLÜM- Gözlerini Aç

Karanlığın içinde yürüyormuş gibi hissediyordum.Sesler vardı...Ama çok uzaktan geliyorlardı.
Birisi ismimi söylüyordu."Güneş..."
Sonra başka bir ses."Nabzı düşüyor."
Ardından telaşlı ayak sesleri...Hepsi birbirine karışıyordu.Sanki suyun altındaydım.Kimseyi tam olarak duyamıyordum.
"Güneş!"Abimin sesi bu kez daha yakındı.
Doktor hızla nabzımı kontrol ederken hemşire yeni ilaçları hazırlıyordu.
"Kan basıncı düşüyor."
"Oksijen."
Hemşire maskeyi yüzüme yerleştirdi.
Doktor derin bir nefes aldı."Yüksek ateş vücudunu tamamen bitirmiş. Son birkaç gündür yeterince dinlenmemiş, düzgün beslenmemiş. Üstüne yoğun stres de eklenince vücudu artık dayanamayıp çökmüş."
Annem iki eliyle ağzını kapattı."İyi olacak değil mi? Lütfen bana açık konuşun. Kızım iyi olacak mı?"
Doktor birkaç saniye sustu.Sonra yumuşak ama ciddi bir sesle konuştu.
"Şu an en önemli şey ateşini düşürmek. Bilinci geri gelene kadar yakından takip edeceğiz. Ama bu birkaç saat kritik olabilir."
Odanın içindeki hava ağırlaştı.
Abim yumruklarını öyle sıkıyordu ki parmak eklemleri bembeyaz olmuştu.
"Benim yüzümden..."diye fısıldadı.
Doktor ona döndü."Şu anda suçlu aramanın zamanı değil."
Ama abim kendini dinlemiyordu.
"Dün sabah eğitim yaptırdım. Yorulduğunu gördüm. Yine de devam ettirdim. Üstüne yaşadığı stres..."Sesi giderek kısılıyordu."Fark etmeliydim."
Babam pencerenin önünde hareketsiz duruyordu.Yüzü her zamanki gibi ifadesizdi.Ama onu yıllardır tanıyan biri, çenesini bu kadar sıkmasının ne anlama geldiğini anlardı.
Bir koruma kapıyı çalıp içeri girdi."Efendim."
Babam gözünü bile bana çevirmeden konuştu."Ne var?"
"Dışarıdaki ekip değişimi tamamlandı."
"İki katına çıkarın."
Koruma şaşırdı."Efendim?"
"Tekrar söylemeyeceğim."
"Emredersiniz."
Koruma hemen çıktı.
Annem gözyaşlarını silerek babama baktı."Şu an gerçekten bunun sırası mı?"
Babam ilk kez ona döndü.Sesi her zamanki gibi sakindi.
"Aynı anda iki şeyi de düşünmek zorundayım."
"Biz kızımızı kaybetmekten korkuyoruz."
"Ben de."
O iki kelime odadaki herkesi susturdu.Abim bile şaşkınlıkla babasına baktı.Çünkü babası bunu ilk kez bu kadar açık söylemişti.
Babam gözlerini benden ayırmadan devam etti."Tek farkımız..."Kısa bir nefes aldı."...ben korkarken bile ayakta durmak zorundayım."
Odanın içine yeniden sessizlik çöktü.
...
Yaklaşık kırk dakika geçti.
Doktor ateşimi tekrar ölçtü."Otuz dokuz nokta sekiz."
Annem derin bir nefes verdi."Düşüyor mu?"
"Evet."Doktor hafifçe başını salladı."Ama hâlâ çok yüksek."
Tam o sırada parmaklarım hafifçe kıpırdadı.
Abim hemen fark etti."Doktor."
Doktor bana döndü."Güneş?"
Göz kapaklarım titredi.Büyük bir güçlükle gözlerimi araladım.Her şey bulanıktı.
İlk gördüğüm kişi abim oldu.Yüzünde öyle bir ifade vardı ki...Hayatım boyunca onu hiç bu kadar korkmuş görmemiştim.
"...Abi..."Sesim neredeyse duyulmuyordu.
Abim hemen elimi tuttu."Buradayım."
Başımı hafifçe çevirdim."Ne..."
Doktor gülümsedi."Konuşmaya çalışma. Şu an dinlenmen gerekiyor."
Başımı sallamak istedim.Ama o anda dünya yeniden dönmeye başladı.Midem bulandı.
"Nefes..." Göğsüm sıkışıyordu.
Doktor hemen oksijen maskesini tekrar yüzüme yerleştirdi.
"Derin nefes al."
Denedim.Ama nefes almak bile canımı yakıyordu.Gözlerim yeniden kapanmaya başladı.
"Güneş!"Abimin sesi panikle yükseldi.
Doktor sakinliğini koruyarak nabzımı kontrol etti."Bilinci tekrar gidiyor."
Bu sözün ardından gözlerim tamamen kapandı. İkinci kez bayılmıştım.
...
Odadaki sessizliği sadece kalp monitörünün düzenli sesleri bozuyordu.
Abim, elimi bırakmadı.Annem gözyaşlarını sessizce siliyordu.
Babam ise ilk kez yavaş adımlarla yatağıma yaklaştı.Bir süre bana baktı.Sonra kimsenin alışık olmadığı kadar alçak bir sesle konuştu.
"Güneş..."Sesinde sertlik yoktu.Sadece yorgunluk vardı."Bu kadar inatçı olma."
Parmakları, yıllardır ilk kez, saçlarıma çok hafif dokundu.
Kimse bir şey söylemedi.Çünkü odadaki herkes aynı şeyi düşünüyordu.Bu yalnızca yüksek ateş değildi.
Sanki Güneş'in bedeni, son günlerde taşıdığı bütün yükün altında sonunda pes etmişti.
Ve hiç kimse... bunun ne kadar süreceğini bilmiyordu.

≈≈≈

Umarım okurken keyif almışsızındır. Yazım hatalarım varsa eğer sizden özür dilerim.beğeni ve yorum yapmayı unutmayın. Kendinize dikkat edin.✨