BÖLÜM 2 : Tek hayalimin gerçek olmasıydı.

(...) Abim bana göz kırpmıştı. Ve bana göre bu şuanda "iyim" demekti. Çok sabırsızdım ve bi o kadarda heyecenlı. Şuan beklemem gereken tek kişi doktordu. Acaba ne dicek, içeri gire bilicezmi, abim benimle konuşucakmı? Gibi beynimde çok fazla soru vardı. Sabırsızdım. Ve işte o beklenen an Doktor geldi ve abimin odasına girdi!!! İsteğim olmuştu. Doktor geldi ve abimin odasına girdi. Ve son.. sadece son bi isteğimdi bu içeri girebilmek...

Doktorun abime yaptığı şey serumdu. Ve dışarı çıktığında "şuan durumu iyi kendisinin dediğine görede ağrısı yok içeri girebilirsiniz. Ama teker teker" dediği anda içimdeki o yumru yok oldu tamamen tam anlamıyla.
Herkes birbirine baktı, ve en son herkesin gözü annemde dahil beni buldu. Yanağım kızardı, ve sadece üsteğemen oldumu herkes bilmeliydi heleki Barut timi.
İçeri girdiğim anda bir anda abime sarılma duygusuyla karşı karşıyaydım ama bunu yapmamalıydım belki ağrısı olur diye. Ama zordu , abi beni gördüğü anda "Umayımm" demişti. İlk defa "Umayım" dediğine şaşırmıştım ama belli etmedim.

Şaşırma sebebim her ne olursa olsun bana ya "ayımmm" yada "eşşek sıpası" derdi. Ama şuan tek derdim bu olmamalıydı. " Abimm nasılsın iyimisin çok korktum yaa off ağrın varmı?" Dedeğimde abim otomatikmen "yok yok eşşek sen varsın olurmu" Dedi "şükür eşşek kelimesini duydum bir daha duyamicam sandım." Dedimde abim sırıtı ve ben abime bir şey diceken bir anda kapı güm!! Diye açılmasıyla tırstım tabiki yine o bilindik yüz
DOĞAN "ayyy komutanımm nasılsınız vuruşmuşsunuzz size birşey olsa ben naparım nasılsınız ağrı sızı varmı yaa nasıll oldunuzz anlatın hadi ay valla bende öyle pıt diye daldım ama.... normaldir ya." Dediğinde abim tam laf atıcaken Ali bir hınçla Doğa'nın yakasından yavaşça ama hafif kızgın bir tonla " lan salak ,dağ ayısı kafasına neyse.. oğlum sen insanmısın lan? Hayvan bile odaya gircek olsa kapıyı çalar öküz" demesiyle abim ve ben güleriz o esnada abim derki " oğlum siz, topluca, genel olarak manyakmısınız la havle yok anlamıyorum oğlum ben burda ölsem bile odayamı dalıcaksınız yine lan?" ( nefes alarak) "kafanızı s!kim ama, tamam iyi hoş düşünmüşsünüzde bu düşünmemi acaba bu hıhh?"

Abimin içten içe sinirlendiği yüzündeki kızarıklardan belliydi. Sakin olması için araya ben girdim "ya bi susar mısınız abi sana demiyorum ama da kesin yani bi hasret gidermedim şurda" dediği anda Ali komutandan direk cevabımı aldım. "Valla ya bi susun lan Doğan sana gelince oğlum özür dile lan" dedi. Tabi bu neşeli ana abimde sırıtı. Artık kimse dayanamadan löp diye odaya dalanımı ararsın çenebazlık yapanımı?. Tabi içeri girenlerin arasında annem de vardı. Ve içeri girer girmez "oğlummm yavrum sana kim böyle yaptı çocuğum elleri kırılsın kopsun amin aminn" dediği anda "iyiyim anne iyiyim amin" dedi abim. Ve ben artık Üsteğmen olduğumu herkesde burdayken söyleyeyim dedim ve "Şey ben size bir şey dicem" abim kaşını çatmış vaziyete bana baktı sonrada anneme.

Ve bütün gözler beni bulduğu anda bir anda Üsteğemen olduğumu söyledim." Ben Üsteğmen oldum abi, senin timinde Barut timinde" dediğim anda herkes bana baktı yanaklarım kızardı. Çünkü artık bende ÜSTEĞMENDİM
BEN ÜSTEĞMENDİM
ÜSTEĞMEN........
Abim bir şokla" hah sen.. sendemi üsteğmen oldun kızım şakamı bu ciddimi?" Dediğinde direk cevap verdim "ciddi oldum, artık bende Üsteğmenim dedimde. Abim yine şok olmuştu. "Tebrik ederim Üsteğmen timime hoş gelin." Dedğinde içimde kelebekler uçuştu. Anında hayalere daldım. Fakat Melih komutanın sesiyle irkildim."ne... ne ne dedin sen.. sen üsteğmen mi oldum dedinn ben mi öyle algıladım ha?" Dediği anda Selçuk Astsubay lafı yapıştırdı.
: "salak mısın? Ne duyduysan o dur ne diye şaşırıyosun?" Değinde gülmemek için zor durdun ve timin konuşmasına daldım.
ÇİĞDEM: "hahahah yok komutanım melih'in bi üsteğmen hayali vardı da."
SABRİ: abovv üzüldüm garibim melih'im be üzüldüm devrem
MELİH: ÜFF OLABİLİR ABARTAN SİZSİNİZ.
ÇİĞDEM,SABRİ,SELÇUK:HA BİZMİ?
O anda hepimiz kahkalara boğulduk. Ve Doğan'ın sesiyle Melih komutan baya sinirlendi. Çünkü Doğan şunları demişti.

"Hahahah ya komutanım siz daha Çavuşsunuz daha aranızda rütbeler var üsteğmen olmanız için yapmyın beee" Dediği anda Melih lafı yapıştıdı. "Lan Doğan senin gibi çaycılık yapmadığıma şükür. Bana, rütbeme laf at tokatı basarım bilgin olâ" değinde olucaki Doğan biraz tırsmıştı. Kahkalar eşliğinde kapı açıldı, gelen doktordu. "Evet durumu iyi yani şuanlık kendini yorgun hisediyorsan uyumalısın ama zaten bir kaç saate taburcu olursun çünkü durumun gayet iyi" diyip serumu yeniledi ve dışarı çıktı. Annem ise içinden "ohh allah'ıma şükürler olsun yarabim" dediğini duydum ve abim dediki " ee hadi da muradınıza erdiyseniz dışarı alabilirim sizi" dediğin "herkes geçmiş olsun komutanım" eşliğinde çıktılar. Ve sadece annemle biz kaldık.

Annemin "Çocuğum ağrınmı var?" Demesiyle yine tırstım. "Hayır yok anne çok ses vardı bende kovdum hadi sen git dinlen" dediğinde abim, bende "evet anne bak ben burdayım" dedim. Annem bir nebze olsa rahatlayıp "tamam çocuğum ama beni bilgilendirin" dedi. Ve odadan çıktı. Biz abimle bayabi sohbet ettikten sonra içeri doktor geldi ve abimin durumunu sordu. "Nasılsın iyi hisediyor musun yani ağrın falan varmı?" Dediğinde abim hiç gecikmeden "Hayır yok iyiyim" dedi. Ve doktor taburcu kağıdını çıkarıp imzaladı ve "gözünüz aydın" dediğinde aniden mutlu oldum. Yani sanki havalara uçucaktım o derece.

Hızlıca telefonumu çıkarıp. "Ali komutan" yazana dokunup aradım. " Ali abi abim taburcu oluyor yardıma gelirmisin?" Dediğimde "Tamam hemen geliyorum" dedi. Tabiki ilk annemi aramak yerine Ali abiyi aradım çünkü annem tansiyon hastası diye yorulmaması içindi. Aradam geçen 6 dakika sonra Kıpı 3 kere tıklatıldı ve açıldı. Gelen Ali abiydi. Hızlıca eşyaları toparlayıp hastaneden çıktık. Abim arabaya binerken hafif yüzü buruştu ,korktum ve hızlıca "abii! İyimisin" dedim abim "Evet" dedi.
Eve vardık. Ve annem bizi karşıladı. "Oyy evlatlarım gelmişş" dedi ve çorba yapmaya başladı. Ve aradan geçen o 1 saatlik sür..ede abim yemeği yemiş, gayet mutluydu. Ve yarın benimle ilk kez karargaha gidecekti.
Benimle
BENİMLE..
Heyecanlıydım. Hemen yarın olmasını bekledim. Saat akşam 10 sularıydı. Yataktaydım ve düşünceler içindeydim acaba yarın bana komutanımı diceklerdi? Yoksa ismimlemi sesleneceklerdi düşünceliydim ve hemen yarın olmasını umup kafamı yastığıma koydum...

(BİR SONRAKİ BÖLÜM DEĞİŞİK VE BANA GÖRE HEYECANLI OLDU🤏)