Bölümler 4Şu an: 4. Hâlâ Aynı
- 1 1. Yeni Arka Dansçı333 kelime
- 2 2. Mesaj650 kelime
- 3 3. Geçmişin Sırrı743 kelime
- 4 4. Hâlâ Aynı781 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Dün gece gelen mesajdan sonra neredeyse hiç uyuyamamıştım.
Sürekli fotoğrafı düşünüyordum. O gün ne olmuştu? Arda ne görmüştü? Ve neden yıllar sonra biri bana bunları anlatmaya çalışıyordu?
Telefonumu elime aldım. Mesajlara tekrar baktım.
Ama yeni bir mesaj yoktu.
Derin bir nefes alıp yataktan kalktım.
Bugün çekimimiz vardı.
Evet, CRUSH için klip çekimi yapılacaktı. Arka dansçılar da çekimde yer alacaktı.
Hazırlanıp Alina'yla birlikte aşağı indik.
---
Stüdyoya geldiğimizde herkes çoktan hazırlanmıştı.
Efe bizi görünce el salladı.
"Günaydın kızlar!"
"Günaydın!" dedik.
Alina hemen Efe'nin yanına gitti. Ben de çantamı bırakıp diğer dansçıların yanına geçtim.
Tam o sırada Arda'yı gördüm.
Saçları yapılmıştı, üzerinde siyah bir gömlek vardı. Telefonuyla ilgileniyordu.
Gözlerim istemsizce ona kaydı.
Gerçekten çok yakışıklıydı.
Bunu düşünmemem gerekiyordu.
Ama elimde değildi.
Bir süre sonra başını kaldırdı. Beni ona bakarken yakaladı.
Kaşlarını kaldırdı.
"Ne oldu?"
Hemen önüme döndüm.
"Bir şey olmadı."
"İyi."
Yine o soğuk tavrı...
---
Çekim ekibi bizi çağırdı.
Yönetmen sahneyi anlatmaya başladı.
"İlk sahnede üyelerimiz önde olacak. Arka dansçılar da arkalarında konumlanacak. Sonraki sahnede ise ikili geçişlerimiz var."
Hepimiz dikkatle dinliyorduk.
Yönetmen elindeki listeye baktı.
"Arda, sen bu sahnede Erva'yla eşleşeceksin."
Bir an donakaldım.
Arda da başını kaldırdı.
"Nasıl yani?"
Yönetmen gayet sakin bir şekilde:
"Koreografide ikili bir bölüm var. Birbirinize dönüp hareketi tamamlayacaksınız. Sonra kamera yakın çekime geçecek."
Arda bana baktı.
Ben de ona.
Harika.
Gerçekten harika.
---
Çekim başladı.
İlk sahneler sorunsuz ilerledi. Sıra bizim sahneye geldiğinde biraz heyecanlandım.
Arda yanıma geçti.
"Bak, hareketleri karıştırma."
Ona döndüm.
"Merak etme, işimi biliyorum."
"Umarım."
Gözlerimi devirdim.
Yönetmen seslendi:
"Herkes hazır mı? Üç, iki, bir!"
Müzik başladı.
Arda bana doğru döndü. Ben de ona döndüm.
Birbirimize yaklaşmamız gereken hareket geldiğinde aramızdaki mesafe iyice azaldı.
Gözlerine baktım.
O da bana bakıyordu.
Bir an için her şey durdu sanki.
Lisede bana baktığı gibi bakıyordu.
Hani o zamanlar gözlerimin içine bakıp gülümserdi ya...
Bir saniyeliğine o günlere döndüm.
Sonra müzik durdu.
"Kes!"
Yönetmen yanımıza geldi.
"Çok güzel! Ama biraz daha doğal olmanızı istiyorum. Aranızda bir çekim varmış gibi düşünün. Gözlerinizi kaçırmayın."
İçimden gülmek geldi.
Çekim mi?
Aramızda zaten yıllardır bitmeyen bir şey vardı.
Arda başını salladı.
"Tamam, tekrar alalım."
---
İkinci çekimde Arda elimi tutması gereken harekete geldi.
Elimi tuttu.
Ama bırakmadı.
Yönetmen hâlâ çekim yapıyordu.
Arda'nın eli sıcaktı.
Bir zamanlar saatlerce tuttuğum el...
Kalbim hızlanmaya başladı.
Gözlerimi kaldırıp ona baktım.
O da bana bakıyordu.
Çekim bittiğinde elimi yavaşça bıraktı.
Ama bir şey söylemedi.
Ben de söylemedim.
---
Bir süre sonra mola verildi.
Su almak için masaya doğru ilerledim. Tam şişeyi alacakken arkamdan bir ses duydum.
"Erva."
Arda'ydı.
Döndüm.
"Efendim?"
"Az önce..."
Duraksadı.
"Ne oldu?"
"Hiç."
Kaşlarımı çattım.
"Bir şey diyecektin."
"Yok, boş ver."
Şişemi alıp gitmeye çalıştım ama bileğimden hafifçe tuttu.
Bir an ikimiz de durduk.
Arda da tuttuğunu fark edince elini çekti.
"Şey... Elin titriyordu."
Şaşırdım.
"Ne?"
"Çekimde. İyi misin diye soracaktım."
Yüzüne baktım.
Bunu gerçekten merak ediyor muydu?
"İyiyim."
Başını salladı.
"Tamam."
Gitmek üzere döndü.
Ama bu sefer ben konuştum.
"Arda."
Durdu.
"Efendim?"
"Beni hâlâ bu kadar nefret edilecek biri olarak mı görüyorsun?"
Bir süre cevap vermedi.
Sonra gözlerime baktı.
"Keşke görebilsem."
Ne demek istediğini anlamaya çalışırken arkasını dönüp uzaklaştı.
Olduğum yerde kaldım.
---
Çekimin devamında birkaç kez daha aynı sahneyi çektik.
Bir ara dans ederken ayağım kaydı.
Düşeceğimi sandım.
Ama bir anda belimde bir el hissettim.
Arda beni tutmuştu.
"Yavaş."
Nefesim kesilmişti.
"Teşekkür ederim."
Bir süre göz göze kaldık.
Arda'nın yüzü eskisi kadar sert değildi.
Sonra hemen kendini toparladı.
"Dikkatli ol. Herkesin içinde düşüp çekimi mahvetme."
İşte yine eski Arda...
Ama o birkaç saniyelik bakışını unutamayacaktım.
---
Çekim bittiğinde herkes toparlanmaya başladı.
Efe, Alina'nın yanına gidip:
"Akşam boş musun?"
Alina gülümseyerek:
"Belki."
Efe güldü.
"Belki ne ya? Beraber yemek yiyelim diyorum."
Batu hemen araya girdi.
"Biz de gelelim mi?"
Efe ona döndü.
"Sen gelme."
Herkes gülmeye başladı.
Ben de gülerken birinin bana baktığını hissettim.
Arda...
Göz göze geldik.
Bu sefer bakışlarını kaçıran o oldu.
---
Otele döndüğümüzde Alina hemen yanıma geldi.
"Erva!"
"Ne oldu?"
"Bugün Arda'yla aranızda bir şey fark ettim."
Bir an duraksadım.
"Ne gibi?"
"Kızım, çekimde birbirinize bakışlarınızı gördüm. Bildiğin göz göze kaldınız!"
Yüzüm kızardı.
"Abartma."
"Abartmıyorum. Bence Arda da hâlâ senden etkileniyor."
Başımı iki yana salladım.
"Hayır Alina. Benden nefret ediyor."
Alina omuz silkti.
"İnsan bazen en çok sevdiği kişiye kızar."
Bir şey söylemedim.
Çünkü ben de aynı şeyi düşünmek istiyordum.
Tam o sırada telefonum titredi.
Arda'dan mesaj gelmişti.
Evet, Arda'dan.
Mesajı açtım.
"Bugünkü çekimde iyi iş çıkardın."
Gözlerime inanamadım.
Hemen cevap yazdım.
"Teşekkür ederim."
Bir süre sonra tekrar yazdı.
"Yarın da aynı sahneyi çekeceğiz. Geç kalma."
Gülümsedim.
Belki de bu sadece iş içindi.
Ama yıllar sonra ilk kez Arda bana bağırmadan, hakaret etmeden bir şey söylemişti.
Telefonu göğsüme bastırdım.
Belki her şey eskisi gibi olamazdı.
Ama belki...
Belki yeniden başlayabilirdi.
4. Bölüm Sonu.
Umarım beğenirsiniz. ❤️
OPTUUMMM💋
Bölüm etkileşimi
