Bölümler 4Şu an: 2. Mesaj
- 1 1. Yeni Arka Dansçı333 kelime
- 2 2. Mesaj650 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 3. Geçmişin Sırrı743 kelime
- 4 4. Hâlâ Aynı781 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Arda'nın sorusu kafamda yankılanıyordu.
"Neden? Neden Erva?"
Gözlerimi ondan kaçırdım. Ne cevap vereceğimi bilmiyordum. Çünkü vereceğim her cevap beni daha da savunmasız bırakacaktı.
"İşim bu Arda. Çalışmak zorundayım."
Arda alaycı bir şekilde güldü.
"Tabii. İşin bu. Başka bir açıklaman yok zaten."
Efe ikimizin arasına girdi.
"Arda, yeter artık. Kız sadece işini yapıyor."
Arda gözlerini Efe'ye çevirdi.
"Sen karışma Efe."
Efe ellerini iki yana açtı.
"Tamam kardeşim, sakin ol."
Alina koluma hafifçe dokundu.
"Erva, istersen gidelim."
Başımı salladım.
"İyi akşamlar."
Arda hiçbir şey söylemedi. Sadece arkamızdan bakıyordu.
Ama o bakışları bile içimi parçalamaya yetmişti.
---
Otele geldiğimizde kendimi yatağa bıraktım. Alina da hemen yanıma oturdu.
"Erva, bir şey soracağım."
"Tabii, sor."
"Sen Arda'yla eskiden sevgili miydin?"
Bir an sustum.
"Lisede."
Alina'nın gözleri büyüdü.
"NE? Ciddi misin?"
"Evet."
"Peki neden ayrıldınız? Yani çocuk sana resmen düşman gibi davranıyor."
Derin bir nefes aldım.
"Benim onu aldattığımı düşünüyor."
Alina şaşkınlıkla yüzüme baktı.
"Ne? Aldattın mı?"
"Hayır. Asla."
Gözlerim dolmuştu.
"İnanmadı sadece. Ne kadar anlatsam da inanmadı."
Alina elimi tuttu.
"Üzülme. Belki bir gün gerçeği öğrenir."
Keşke...
Keşke o gün geldiğinde hâlâ beni sevebilecek kadar geç kalmamış olsaydı.
---
Ertesi sabah erkenden uyandım. Bugün de prova vardı. Hazırlanıp Alina'yla birlikte stüdyoya gittik.
İçeri girdiğimizde üyelerin çoğu gelmişti.
Miraç bizi görünce el salladı.
"Günaydın kızlar!"
"Günaydın!" dedik aynı anda.
Batu koltuğundan kalkarak yanımıza geldi.
"Alina, dün tanışamadık. Batu ben."
Alina gülümseyerek elini uzattı.
"Memnun oldum."
Tam o sırada Efe de yanımıza geldi.
"Alina! Günaydın."
Alina gülerek:
"Günaydın Efe."
Efe'nin yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.
Batu ikisine bakıp sırıttı.
"Biz bir şey mi kaçırıyoruz?"
Efe hemen Batu'ya döndü.
"Saçmalama oğlum."
Gülmemek için kendimi zor tutuyordum.
Derken stüdyonun kapısı açıldı.
Arda içeri girdi.
Üzerinde siyah bir tişört ve gri bir eşofman vardı. Saçları hafif dağınıktı.
Gözleri önce üyelerde gezindi, sonra bana geldi.
Bir saniyeliğine göz göze geldik.
Sonra hemen bakışlarını kaçırdı.
"Başlayacak mıyız?"
Miraç başını salladı.
"Tabii, herkes hazır."
---
Prova başladığında Arda'yla aynı koreografide yer aldığımızı öğrendim.
Harikaydı.
Gerçekten harikaydı.
En son istediğim şey buydu.
Koreografın söylediklerini dikkatle dinliyordum. Arda'yla yan yana geçiş yapmamız gereken bir kısım vardı.
Müzik başladığında herkes yerini aldı.
Bir, iki, üç...
Dönüş yaptığım sırada Arda'yla omuzlarımız çarpıştı.
"Önüne baksana!" dedi sertçe.
"Sen de biraz dikkat et."
Arda kaşlarını çattı.
"Benimle tartışma Erva."
"Ben de seninle tartışmak istemiyorum zaten."
Koreograf araya girdi.
"Arkadaşlar! Biraz daha dikkatli olalım. Baştan alıyoruz."
Başımı salladım.
Ama Arda'nın bakışları hâlâ üzerimdeydi.
---
Prova bittiğinde herkes dinlenmek için kenara çekildi.
Ben de su almak için mutfağa doğru ilerledim.
Şişemi alıp geri dönecekken arkamdan bir ses duydum.
"Erva."
Olduğum yerde durdum.
Bu sesi yıllardır unutamamıştım.
Yavaşça arkamı döndüm.
Arda'ydı.
"Efendim?"
Bana doğru birkaç adım attı.
"Seninle konuşmamız gerekiyor."
Kalbim hızlandı.
"Ne hakkında?"
"Benimle dalga mı geçiyorsun?"
"Hayır, sadece ne konuşacağımızı sordum."
Arda derin bir nefes aldı.
"Buraya neden geldin gerçekten?"
"Az önce de söyledim. İşim için."
"Yalan söyleme."
Gözlerim doldu ama ağlamadım.
"Her şeyi bilmek zorunda değilsin Arda."
"Senin yüzünden yıllarca neler yaşadığımı biliyor musun?"
Bu sefer sustum.
"Bir insanın sevdiği kişiye güvenememesi ne demek biliyor musun? Her gece aynı şeyi düşünüp durdum. Neden yaptın, nasıl yaptın, ben sana ne yaptım diye."
Sesim titreyerek konuşmaya başladım.
"Arda, ben..."
"Yeter! Bir daha bana kendini açıklamaya çalışma. Sana inanmıyorum."
O an içimde bir şeyler koptu.
"Ben de artık kendimi sana anlatmaya çalışmayacağım."
Arda bir süre yüzüme baktı.
Sonra arkasını döndü.
"En iyisi de bu zaten."
Ve gitti.
Ben ise olduğum yerde kalakaldım.
Gözyaşlarımı tutamadım.
Çünkü o hâlâ bana inanmıyordu.
Ve ben hâlâ onu seviyordum.
---
Tam o sırada telefonuma bir bildirim geldi.
Bilinmeyen bir numaraydı.
Mesajı açtım.
"Erva, Arda'yla tekrar karşılaştığını duydum. Geçmişte yaşananları hâlâ bilmiyor. Bence artık ona gerçeği anlatmalısın."
Kaşlarımı çattım.
Kimdi bu?
Tam cevap yazacakken ikinci bir mesaj geldi.
"Çünkü Arda'nın seni aldattığını sandığı o gün... Asıl gerçeği bilen kişi bendim."
Telefon elimden düşecek gibi oldu.
Bu kişi kimdi?
Ve geçmişimizle ilgili ne biliyordu?
2. Bölüm Sonu.
Umarım beğenirsiniz. ❤️
Sizce Erva'ya mesaj atan kişi kim?
Yorumlarda teorilerinizi bekliyorum!
Bölüm etkileşimi
