★7★

Şuan tam olarak iki erkek şahıs yüzünden müdür yardımcımızım odasındaydım. Müdür yardımcısının karşısındaki sandalyede ben, sağ tarafımda Yaman ve Evren, sol tarafımda ise Barlas ve tanımadığım bir erkek vardı. Konunun ne olduğunu hâlâ bilmiyordum. Yaman
"Senin için" demişti ama beynimde hiçbir parça Birleşmemişti.

Açık konuşun işte anlamıyorum!

"Aileleriniz birazdan okulda olacaklar, şimdi anlatın ne olduğunu!" Diye bağırdı müdür yardımcımız Ali hoca.

Kimseden çıt çıkmadı.

"anlatın! Yoksa hepinizi disipline gönderirim!"

Yaman konuştu.
"Benim suçum yok hocam"
Barlas'a baktı.
"Beni o çağırdı"

Müdür yardımcısı sinirle Barlas'a döndü.

"Çağırma sebebim kavga değildi, hocam" diye savunmaya geçti Barlas.

"Neden çağırdın?!"
Ali hocanın sinirli bağırışına Barlas tepkisizce cevap verdi.

"Benim olanı çaldı"

"Hırsızlık mı yaptın Yaman!" Ail hocanın hedefinde bu sefer Yaman vardı.

"Oraya gitme nedenim üzerime atılan iftirayı çözmekti, şimdi ise hırsız muamelesi görüyorum" dedi Yaman.

Birbirine gönderme yapıyorlardı ve ben hiçbir şey anlamıyordum.
Şuan bu gergin ortamda daha fazla kalmak istemiyordum. Konu Yaman da olsa gerginlik beni yoruyordu.

"Hocam, müsaadenizle ben gidebilir miyim artık?" Dedim. Bu aslında izin değildi. Bir nevi haber vermekti. Çünkü onaylayacağını biliyordum. Ali hoca kafasıyla beni onayladı ama daha ayağa kalkmadan bir ses geldi.

"Hırsızın öylece gitmesine izin mi vereceksiniz, hocam?"

Ne?
Bana mı diyordu?
Gerçekten mi?
Yaman...
Yaman bana hırsız mı diyordu şuan?

Çaresizce Yaman'a baktım. Şuan hırsız muamelesi görmem değil de bu muameleyi Yaman'ın yapması yakıyordu içimi.

"Ben birşey çalmadım hocam" diye çıkıştım. Konunun ne ara bana geldiğini bile anlamamıştım.

"Senin çantandan düşen broşu, sana vermek için sakladım. Sonuç olarak buradayım. Senin yüzünden buradayım!"
Yaman'ı ilk defa bu kadar korkutucu görüyordum. Ses tonu bile değişmişti. Tanıdığım eski Yaman'dan bir eser yoktu.

"Şu olayı düzgünce anlatın!" Diye bağırdı Ali hoca.

Barlas konuştu.
"Hocam çalınan broş bu" diyerek cebinden çıkardığı broşu gösterdi.
"Bu broş babamdan kalan son hatıram, en değer verdiğim eşya.
Tatilde Belgin ile bir araya geldik, broşum bir şekilde çantasına girmiş. Bugün ise o broşu Yaman'ın elinde gördüm. Geri istemek için onu çağırdım. Ama o çaldığı eşyayı geri vermek istemedi"

Daha cümle yeni bitmişken Yaman girdi araya.

"Onun olduğunu nereden bilebilirdim ki? Ben Belgin'in olduğunu düşünüp geri vermek istemiştim. Hırsızın suçu bana kaldı" son cümlesinde beni ima ediyordu.

Ben konuşmak istesem de sesler beni bastırıyordu.
"Özel üretimdi o broş! Ayrıca kıza hırsız demeyi bırak" diye bağırdı Barlas.

"Bana iftira atmayı bırakırsan neden olmasın?"

"Tamam! Kesin sesinizi!" Diye araya girdi Ali hoca.
Bana döndü.
"Belgin kızım sen söyle, nasıl girdi bu broş çantana"

"Hocam bir bilsem keşke" dedim.
Gerçekten bir bilseydim keşke.

"Sizler ne diye buradasınız?!" Ali hoca bu sefer Enver ve Barlas'ın yanındaki kişiye söylüyordu.

"Hocam ben broşun Belgin'in çantasından düştüğüne şahit olarak geldim" dedi Enver.

Bir dakika ya, bunlar voleybol oynadığımız andan mı bahsediyorlardı. Onun dışında bir araya gelmemiştik ki. Şuan bunun pek bir önemi kalmamıştı. Kalbim kırılmıştı.

Diğer çocuk ise konuştu.
"Hocam ben de broşun Barlas'a ait olduğunun şahidi olarak geldim"

Ali hoca sorgularcasına bakınca açıklama gereği duymuş olacak ki tekrar konuştu çocuk.

"Barlas'ın çocukluk arkadaşıyım, evlerimiz yakın olunca hep birbirimize giderdik. Babası broşu Barlas'a verirken bile yanlarındaydım"

Ali hoca birşeyleri kavramış gibi yüz ifadesi takındı. Bu bilgiler benim de çoğu şeyi anlamama sebep olmuştu.

O an aklıma geldi. Kavga "benim içindi". Hırsızın ben olup olmadığımı kararlaştırmak içindi.
İçimde yaşananları bilmiyordum ama bir anda gözümden gelen yaşa engel olamamıştım.

Sanırım kavganın benim için olduğunu söylediklerinde çok yanlış anlamıştım, fakat farketmemiştim bile.

Barlas,
"İyi misin Belginay"
Dediğinde ise
Herkes bana bakmıştı.
Odadaki herkesin odağı bendim.
Ve bu durumdan çok rahatsız olmuştum.

Ali hoca durumuma üzülmüş olmalı ki Mihra'yı odasına çağırmıştı.

Kapıdan giren Mihra beni gözü yaşlı halde görünce hemen sarıldı. O da biliyordu, okulda ağladıysam ciddi birşey vardı. En son okulda ağladığımda bir ailem kalmamıştı. Şimdi ise ne olacağını gelecek gösterecekti.

Bölümü nasıl buldunuzzz??
Yaman mı? Barlas mı? Seçim sizin.

Beğeni ve yorumm lütfeen🌷