5.Kurtları da say

Kapı da Uğur üstümde pijamalarımla, saçım en doğal haliyle karşısındaydım . Bir polismişim de sorgudaymış gibi bakıyordum , o da anlamış gibi hemen konuştu ;
"Biliyorum burası senin evin ve bizim dükkânımız da burada. Aynı zamanda burası mahallemiz oluyor."dedi nasıl olabilirdi ? Aynı mahallede? .. Daha fazla soğukta bekletmeden terlik verip içeri girdik. Odamdaki televizyonu kapattım. Ona dönüp ilk defa ağzımdan doğru düzgün bir şey çıktı.
"Ben istemeden sert olabiliyorum , eğer seni kır- " sözümü bitirmeden lafımı kesti. Bunu söylediğime sinirlenmiş gibi
" Kendini suçlama! beni kırdığın falan yok! dedi sert bir şekilde.
Söylediği kelime benim vicdanımın rahatlaması için yeterli olmuştu, ama yine de içimdekileri söylemek istiyordum, buna mecburmuşum gibi konuşmaya devam ettim;
"Ben yaşadıklarımdan dolayı mesafeli davranıyorum , sana karşı olan bir şey değil yanlış anlama." dedim.

"Zor bir şey olduğunu anlamaya çalışıyorum. Ne yaşadın bilmiyorum ama tek bildiğim zamanla bunları aşacaksın" dedi. Aklımdaki soruların cevaplanması, lazımdı, o yüzden bir soru daha soru sordum;

" İyi de neden ben? Niye bu kadar düşünüyorsun? Bende ne buluyorsun?" dedim içimde tutamadan.

" Bunu yakın da öğrenirsin şimdi bana kalsın dedi. Neden bana söylemiyor? Beni deli ediyordu !! Ne demek bana kalsın? cevapla da kurtul işte!! Bu kadar uzatmanın anlamı neydi !
kendi kendime ona içimden söverken ,sırıtıyordu . Bir şey unutmuş gibi ağzını açıp bir şey daha söyledi;
"Az kalsın söylemeyi unutuyordum . Bende sana ait bir şey var "deyip cebinden kayıp yüzüğümü çıkardı. Tahmin etmiştim! Her şeye karışmasa olmuyordu!! Yine sinirlendim, neden bu kadar sinirleniyordum ki?
" Sınıfta yüzüğün düşmüştü , okula kalmadan veriyim dedim, " diyerek yüzüğümü bana doğru uzattı.
Peki neden buraya geldin ? dedim.
"Bazı dükkan işleri vardı, senin eve girdiğini görünce sana yüzüğünü vermek istedim."
"İyi etmişsin sağol "dedim . Yüzüne ama ,içimden "Dükkân bahane sen bana gelmişsin, çok lâzımdı gidip boşuna tekrar çıktım ,keşke okula kalsaymış ,evime gelmen için bahanen olmazdı !
"Bir şey mi dedin? sırıtarak suratıma bakıyordu.

Bir dakika ben bunu dışımdan mı söyledim!
"Yok bir şey deyip sinirlendim , işini bitirdiysen gidebilirsin" diyerek sert bir biçimde onu kapıya doğru sürükledim.
Bu da yetmezmiş gibi ağzını açıp, konuştu.
"Kovmana gerek yoktu kendim gidebilirdim." deyince kapıyı yüzüne sert bir şekilde kapattım.
Uğur'da bir şeyler vardı ama çözemiyordum .Buraya resmen beni deli etmek için gelmişti!! Kafam çok karışıktı. Ona sormadan içim rahat etmeyecekti, aslında bir yandan bu tavırlarını anlıyordum.
Her ne kadar kırılmış , olsam da birini kıracak kadar gaddar, değildim.
Çok fazla sinirleniyordum çünkü onun karşısında altta kalamazdım .
Sinirli bir şekilde odama döndüm, yemişlerimi açıp hırsla yedim . Televizyonu açtım netflix açtım, kafamı dağıtmam lazımdı .
....
Yaklaşık 2 saat sonra dizinin başından
kalkabildim. Telefonumu sinirden sessize almıştım!! annem defalarca aramış! hemen açtım.
"Kızım , evde yalnız olduğun için kendini kapatmışsın, telefonlara cevap vermediğine göre ,telefonu sessize almışsın." Annem beni çok iyi tanıyordu.
"Nasıl geçti günün?
"Okuldan eve , dersler, bir de kitaplarım"
"İyi kızım kendine iyi bak bizde birazdan geliyoruz , ortalık dağınıksa topla , çamaşırlar kuruduysa sepete koy gelince katlarız ."
"Tamam anne hadi görüşürüz "deyip kapattım. " Ev işleri yine bana postalandı .
Annemle konuştuktan sonra yediklerimi topladım. Çamaşırlar kurumuştu topladım . Çamaşır sepetini annemin odasına koyduktan sonra , odama geçtim . Ne göreyim ! Yerde bitmiş yemiş paketleri , halı da bir sürü çöp . Bu kim ? Ben tanımıyorum! Annem görürse fena olurdu. Annemler gelmeden halletmeliydim! öyle bir yemişim ki kıtlıktan çıkar gibi ! sinirlenince kendimi kontrol edemiyordum , ben bile şaşırıyordum, nasıl yediğime vahşice açılmış yemiş paketlerini ..gördükçe ben kendimi tanımıyordum. Bu ben değildim!! ben sinir hastasıyım galiba?
On beş dakika sonra..
Çöplerimi toplamış yediklerimi geri kalanın ağzını kapatıp mutfağa koymuştum. Dağılmış yorganımı toparladım. Telefonumu açıp ne kadar zaman geçtiğine baktım . On beş dakika geçmiş fazla bir şey değilmiş . Üstümdeki yemek kırıntılarını bir poşete silkeledim.
Odamı toplamam tamamlandıktan sonra telefonumdaki mesaj kutusuna baktım. Bir de ne göreyim!
Uğur'dan bir sürü mesaj ;
"Misafir konuğuna böyle mi davranılır?"
"Misafir kovulmaz ,sen misafirlere böylemi davranıyorsun 😆"
Aklınca benimle oyun oynuyor şuna bak yine benim sinirlerimi bozdu ! !
"Sen Misafirim değilsin !" yazdım.
Yarın okulda derslerimi almak istemiyorsan konuşmaya devam edebilirsin! "
"Ooo tehdit ediyor bir de . Neyse tıp oldum, konuşmuyorum bak🤐"
"😑" yazıp kapattım. Şuna bak bir de benimle alay ediyordu., Tek bir salise de beni delirtmeyi başarıyordu.
Bugün yorucu bir gündü. Annemler gelmeden duşa girdim.
Rahatlatıcı losyonumu sürdüm. Boş bir kafa ile banyomu yaptım ardından cilt bakımımı yapıp dişlerimi fırçaladım, üstümü giyinip banyodan çıktım.
Yatağıma uzandım, o sırada kapı açılma sesi geldi . Annemler gelmişti içeri girerken bile bere muhabbeti vardı .
Evdeki tüm bereleri yakmak istiyorum. Annemin bu bere takıntısı kadar başka bir şey yormuyor.
Kulağımda "One dance" şarkısı çalıyordu. Modumu yükseltip, canlandırıyordu. Gerçi ,şu an için modum Uğur sağ olsun yerlerdeydi. Neyse ailemi kapıda karşılayıp ellerindeki poşetleri alıp, mutfağa koydum. Poşetlere baktım çok pahalı çikolatalar vardı! Genelde bu kadar kaliteli çikolatalar eve girmezdi. Bunlar da neydi? Anneme sordum ,annem de

"Bugün dükkan da çok önemli bir görüşme vardı aynı zamanda yakın bir tanıdık. Onlar da müşteri memnuniyetinden bize hediye olarak bunları verdi." dedi. Ama ben bu işte bir tuhaflık seziyordum .Bu işte bir iş vardı. Ama ne?
Yarın okul vardı ama bu sefer sırlarla dolu macera olacaktı . Hemen okuduğum kitabı alıp dikkatimi çeken sayfaya baktım .önceden bu cümleler anlam ifade etmiyordu ,ama bu cümleler şimdi bana mesaj vermek istiyordu .Cümle de:
:"Bir gün umutlar tekrardan parlayacak ve bir daha sönmesine izin vermeyecek insanlar çıkacak karşımıza ." Bu kelimeler ciddi anlamda beni anlatıyordu.
Uzun düşüncelerim olduğu sırada kız kardeşim yanımda belirdi.
"Abla seni değişik gördüm."
-Ne gibi ?
-Nasıl desem sabah boş bir kafan vardı ,şimdi böyle dalıyorsun, hem ilk defa kapıda karşıladın bizi .Genel olarak hep odandaydın . Ne olmuşsa olmuş ama iyi olmuş.
"Ben sizi kapıda mı karşıladım ?" dedim anlamayarak .
-Sen farkında değil misin ?
-Boş ver ben bugün sadece bir günde yaşanılan olayları sindirmeye çalışıyorum, sanırım fazla belli ediyorum. Çaktırma !
-Tamam seni odanda bırakıyorum .Haa bu arada fazla belli etme abla!
- Seni döverim Alyaa!!
-Tamam belki annem çağırınca anlarız.
-Seni pis ispiyoncu!
dedim sinirle, bir kardeşim kalmıştı zaten ! Uyku saatimiz geliyordu. Bugün rahat bir uykuyu hakkettim. Telefonum titredi.
Her gece şarja takıyordum.
Kesin Uğurdur dedim.
Ve uğur kimi bekliyordunuz ki.
"Koyunları saymayı unutma :)" yazmıştı.
şakamı insan iyi uykular der bu nasıl bir gece mesajı !!
"Kurtları da say :)" yazdım karşılık olarak. Ne güzel yazdım elime sağlık.
Sonra hiç telefonum titremedi yarın ki okul için gözlerimi kapattım.
Koyunmuş

Azıcık yorum yapalım.

Evet bir gün nihayet bitti sizce bu önemli tanıdık kim olabilir?

Uğur ne yapmaya çalışıyor?

Arya ya hak veriyor musunuz?

Sizce bizleri ne bekliyor.?

Sağlıcakla kalın oy vermeyi ve fikirlerinizi sunmayı unutmayın!🤗

Bu bölümde bitirdik nasıldı ..??