1. Bölüm

🎶 Kayahan -Ninni
"Yaralar iyileşir fakat izi kalır"
26 YIL SONRA:
Ayça SEZGİN
Kızlar en çok babalarına kırılır ve en çok babalarına mutlu olurlar koca bir yalan kızları en çok babaları yaralar ve kızlar en çok babalarından nefret edenr doğrusu bu. Koskaca malikhanede en küçük ve en köşede olan oda bana layık görüldü.Odam simsiyah herşey siyah tıpkı yaşadığım hayat gibi. Annem ölmüştü ve cehennemin başlamıştı 6. Yaş günümde intihar etmişti. Şimdi tam 26 yaşındayım ve bugün benim doğum günüm. Babam denen adam Kemal,Neriman denen kadınla evlendiğinden beri ondan korkuyorum. Tam 20 yıldır korkuyorum... Babam bana hiç ninni söylememişti ama abime söylemişti. Annem yaşasaydı o da bana söylerdi... Odamda yatağıma uzanmış şekilde dışarıyı izliyordum .Rize kimisine cennet , kimisine cehennemdi. Babamın gelmemesi için dua ediyordum. 18 yaşındayken sayısız kaçmaya çalışmış ama hep yakalanmıştım. Bu oda benim evimdi ,malikhane ise şehrim. Aşağıdan sesler geliyordu abim gelmişti.Hemen yatağımdan kalktım ve salona ilerledim. Abimi görür görmez üstüne atladım.
"Abi nerde kaldın"
"Yavaş kız özledim mi yoksa"
"Evet"dedim gülümseyerek.
"Hadi yemek yiyelim "dedi masaya oturttu. Babam bana bakmaya başladı.Ben ise tabağıma. Yemekte yaprak sarma vardı. Tabağımda ki sarmalardan bir tane çatalla aldım ve ısırdım. Babam hala bana bakıyordu.
"Git gözümün önünden" dedi. Tam gidiyordum ki abim elimi tuttu .
"Ayça hiçbir yere gitmiyor!" dedi.
"Şunun ismini ağzına alma demedim mi!" diye bağırdı.
"Baba artık kendine gel senin kızın"
" O benim kızım değil,kimbilir hangi piçin kızı"dedi kendimi tutamadım bu sefer, başımı kaldırıp ona baktım
"Senin picinim" dedim . Hepsi bana baktı .Babamın gözlerinden ateş çıkıyordu. "Defol" dedi . Tabağıma biraz daha sarma koydum ve odama geldim. Sarmalari direk çalışma masama koydum ve ağlamaya başladım.Hic bir zaman kizimsin demedi hep yabancın demişti. Canım yanıyordu ama ses etmiyordum . Ağlayarak sarmalari yemeye başladım . Eğer yemezsem abim ağladığımi anlardı. Sarmalar bitmek bilmiyordu. Sonunda bitti ve bende bittim. Gözlerim kıpkırmızı olmuştu mavi , gözlerim eskisi gibi değildi. Hemen duşa girdim. Siyah bir eşofman ve siyah bir tişört giydim yağmur yağıyor diye siyah kapüşonlu hirkamı da giyip evden çıktım. Kulakligimi taktım annemin bana söylediği ninni çalıyordu. Annem ninni söylerken sesini kaydetmişti ne zaman üzgün olsam hep annemin sesini dinliyordum.
"Annesi onu çok, babası onu çok severmiş severmiş"
Hem ağlıyor hem kosuyordum ama o an birşey oldu gözlerim kapandı. Araba freni duydum sadece. Bu anda gözlerimi hızlıca açtım ve karşımda geniş omuzlu yeşil gözlü kahverengi hafif dalgalı saçlı bir adamın kucağında buldum.
"İyi misin?" diye sordu
"İyiyim"diyerek kucağından indim ve ilerlemeye başladım.
"Hastaneye gitseydik!"
"Gerek yok"
"Bari ismini söyle"
"Ayça"
"Memnun oldum bende Poyraz"
***
Mezarlığa varmıştım.Annemin mezarına baktım hiç çiçek yoktu.
Aslı SEZGİN
D.T:03.12.1985
Ö.T:18.05.2006
Hem doğum günüm hemde annemin ölüm günü... Başımı mezarın taşına yasladım ve gözlerimi kapattım.Arabanin çarpması ile başım çok dönüyordu. Hiç konuşmadım, başımı toprağa yatırdım ve dünyayı susturdum...