Ateşi Hissetmek kitap kapağı

28. bölüm / 34

Ateşi Hissetmek

Mucize

Yazar: Ebru Ermeç

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 34Şu an: Mucize

Tam iki gündür buradaydım. Dile kolay iki gün. Ruh hayvanını bulmadan dışarıya çıkamazdın. İnat olduğumu daha önce söylemişmiydim. Dera tam iki gündür benim için mühür büyüsünü yapıyordu.

O günden sonra ondan hiç ses çıkmamıştı. Kalabalık akşam dağılsada sabah yine gelenler vardı. Hayatımın sonuna kadar burada bekleyeceğim konusu galiba gerçek oluyordu.

Büyük bir kanat çırpma sesi duydum. O buradaydı. Gelmişti. Dün ve ondan önceki günden beri kapalı olan gözlerimi açtım. Bir kaç kez gözlerimi kapatıp açtım.

Gördüğümle dumura uğradım. Kalbim çok hızlı atmaya başlamıştı. Bu karşımdaki. Nasıl olurdu?

Kimseden ses çıkmıyordu. Sadece nefes sesleri duyuyordum. Ayağa kalktım. 2 gündür oturmaktan ayağım uyuşmuştu. Bir kaç adım geriye sendeledim.

Şimdi adını öğrenmem gerekti. Boğazımı temizledim.

"Adın ne?"

"Julivya"

Arkamı döndüm ve topluluğa doğru ilerledim. Adını ve türünü söylemem gerekiyordu. Ateşlerin oturduğu masaya ilerledim.

"Adı Julivya ve türü"

Hepsi soluğunu tutmuş benim ağzımdan çıkacak kelimeyi bekliyordu. Derin bir nefes aldım.

"O bir Zümrüd-ü Anka kuşu"

Herkesten şaşkınlık nidaları döküldü. Beklemiyorlardı. Bende beklemiyordum. Çünkü böyle birşeyin olması imkansız gibiydi. Zümrüd-ü Anka kuşları sadece efsanelerde vardı. Ama böyle olmadığını anlamıştık.

"Bizler efsane olamayacak kadar gerçeğiz"

Bunu o söylemişti. Arenadan indim ve ormana doğru ilerledim. Ormana girince ormandaki eve doğru ilerledim. Basamakları hızlıca çıktım ve eve girdim. Odama çıktım ve kendimi yatağa attım.

Hala olayın şoku altındaydım. Aşağı kapının açılma sesini duydum. Sonrada merdivende bir ayak sesi. Odamın kapısı açıldı ve içeriye Ateş girdi.

Yanıma doğru yürüdü ve yanıma uzandı.

"Nasılsın?"

"Şaşkınım "

"Bende "

Bana baktı ve yüzümü inceledi.

"Senin ruh hayvanın ne?"

Güldü.

"Aslında ruh hayvanımı bu zamana kadar kimseye söylemedim. Çünkü o da mucizevi birşeydi. "

"Nasıl yani?"

"O da Zümrüd-ü Anka kuşuydu Alev. Onlardan sadece iki tane kaldı. Soyları tükendi. "

"Bir dakika o zaman onlar küllerinden doğuyorsa ölümsüzler. Soyun devamı ölmemiştir. Ve eğer onlar ölümsüzse bizdemi ölümsüzüz?"

Güldü.

"Çok zekisin. Bir yöntem geliştirildi ölümsüzlerin üzerindeki ölümsüzlüğü kaldırmak için. Uzun yıllarca bununla uğraştılar. Sonra hem birisini ölümsüz yapmanın hemde birisinin ölümsüzlüğünü kaldırmanın yolunu buldular. Sonra da hepsini öldürdüler. "

"Peki. Bu yöntemi kim buldu?"

"Boşver "

Ona doğru döndüm.

"Bana biraz kendinden bahsetsene?"

"Küçüklükten bu yana hep eğitildim. En iyi eğitimleri aldım. Ama bu sanırım bana yetmedi. Kendimce yöntemler geliştirdim. Gücümü en iyi nasıl kullanacağımı öğrendim. Şimdi ise ben herkese öğretiyorum. "

"Ateş sen hiç hayattan çok büyük darbe yedin mi?"

"Yedim. Bir dostum vardı. Normal bir nosindi. Onunla o kadar yakındım ki askerlerimin komutanlığını ona verdim. Sonra bazı kötülerle iş birliği yaptı. Şuan onların tarafında"

"Kötü olmuş. Ama artık ben varım. "

"Bundan sonra hep sen varsın"

Gözleri çok anlamlı bakıyordu. Mührü hissediyordu. Bana aşık oluyordu. Gülümsedim.

"Benden birşey iste"

"Ne?"

"Benden birşey iste ama mutlu olacağın birşey olsun sonunda"

"Sarılsana bana "

Ona daha çok yaklaştım ve sıkıca sarıldım. O da bana sarıldı.

"Şuan çok mutluyum"

"Desene sana hep sarılacağım"

"Neden?"

"Mutlu olalım diye"

"Yani benimleyken mutlusun?"

"Ben seninleyken hep mutluyum"

"Utandım"

Yüzüne baktım. Gerçekten de yanakları kızarmıştı.

"Ateş Lordunuda utandırmadım demem"

Kahkaha attım.

"Ya gülme"

Daha da güldüm. Çevik Bir hareketle beni altına aldı. Gülmem durdu.

"Niye durdun ya gülsene?"

Yüzü yüzüme çok yakındı. Gözlerinin içine baktım ve tekrar gülmeye başladım.

"Delisin sen "

"Biliyorum"

Senin delinim diyemedim....

Evet bir bölümün daha sonuna geldikkkkkk

Bugün ki bölüm kotamız dolduii

Bu arada kitabın burada bitmesine çok az kaldı. Kitabın sonunda bomba şeyler olacak. Benim bile yazarken şaşıracagim evet daha sonunu yazmadım ama aklımda herşey yerli yerinde

Bu bölümün şarkısı Ayla Çelik -Bağdat

Bu şarkıyı ben çocukluk yıllarımda dinlemiştim o zamandan beri ezberimdedir. Bir kez dinlerseniz hemen aklınıza gelir

Mutlu olalım Yıldız...⭐🖤🖤

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

8okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…