14. Bölüm bir ev , altı bela

Bugün evde sakin bir gün geçireceğimi düşünüyordum.
En azından sabah uyandığımda böyle sanıyordum.
Salonda Aras tek başına oturmuş, telefonuna bakıyordu. Ben mutfakta kahvemi hazırlıyordum. Evin sessizliği garip bir şekilde hoşuma gidiyordu.
Fincanı elime alıp salona geçtiğimde Aras başını kaldırdı.

"Günaydın."

"Günaydın."

Karşısındaki koltuğa oturdum.

" Bugün ne yapacağız?"

"Hiçbir şey."

" Güzel."

Aras telefonuna tekrar baktı.

"Sessiz bir gün."

Tam kahvemden bir yudum almıştım ki kapı zili çaldı.
Aras başını kaldırdı.

"Birini mi bekliyorsun?"

"Hayır."

"Ben de."

Kapı tekrar çaldı.
Aras kaşlarını çattı.

"Kim bu?"

"Açınca öğrenirsin."

Aras isteksizce ayağa kalktı.
Kapıyı açtığı anda dışarıdan iki ses birden geldi.

" Sürpriz!"

Aras'ın yüzü düştü.
Kapıda iki kişi duruyordu.
Birinin elinde poşetler, diğerinin ise elinde bir yastık vardı.
Aras birkaç saniye hiçbir şey söylemeden onlara baktı.

" Siz ne yapıyorsunuz?"

Elinde poşet olan sırıttı.

" Seni ziyarete geldik."

"Haber verseydiniz."

Bu sefer elinde yastık olan konuştu

"Haber verseydik bizi içeri almazdın."

Aras:

"Doğru."

Elinde poşet olan hiç çekinmeden içeri girdi.

" O zaman iyi ki haber vermemişiz."

Diğeri de arkasından girdi.
Aras kapının yanında kaldı.

"Bir dakika."

İkisi de durdu.

"Ne?"

"Bu yastık ne?"

Elinde yastık olan adam yastığı kaldırdı.

"Gece burada kalacağım."

Aras'ın yüzü düştü.

" Hayır."

Adam elindekipoşetleri masaya bıraktı.

"Ben de kalacağım."

"sen de mi?"

"Evet."

"Hayır."

" Evet."

"Hayır."

"Evet."

Ben istemsizce gülmeye başladım.
Aras bana döndü.

" Gülme."

"Elimde değil."

Az önce elinde poşet taşıyan adam bana baktı.

"Sen Asteria'sın, değil mi?"

" Evet."

"Ben Ege."

Yanındaki elinde yastık taşıyan adam başını salladı.

"Asaf"

"Memnun oldum."

"Biz de."

Aras araya girdi.

" Tanıştınız. Şimdi gidin."

Ege kahkaha attı.

" Ne kadar misafirperversin."

Asaf koltuğa oturdu.

"Ben çoktan rahatladım."

Aras:

"asaf, kalk."

"Kalkmayacağım."

" Neden?"

"Yastığım burada."

Ege:

" Bence bu tartışmayı kazanamazsın Aras."

Aras derin bir nefes aldı.

"Bir gece."

Ege:

"İşte bu!"

"Sadece bir gece."

"Tamam."

Asaf:

"Sabah belli olur."

Aras ona ters ters baktı.

"Sabah seni ben kaldırırım."

Akşamüstüne doğru kapı yeniden çaldı.
Bu kez Hira ve Fuad geldi.
Hira elindeki poşetleri kaldırdı.

"Yemek getirdik!"

Ege hemen ayağa kalktı.

"Hira!"

Hira gülerek ona baktı.

"Ne?"

"Seni sevdim."

Hira şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı.

"Ne?"

Asaf kahkaha attı.

"Ege, cümleni biraz düşünerek kursaydın."

Ege güldü.

" Yani seni sevdim derken... iyi anlamda. Enerjini sevdim."

Hira:

"Tamam, şimdi daha iyi oldu."

Fuad sessizce onları izliyordu.
Ben onun yüzündeki ifadeyi fark ettim.
Ege Hira'yla konuşurken Fuad'ın bakışları ikisinin üzerindeydi.
Ege de bunu fark etmişti.

" Fuad?"

" Ne?"

" Niye öyle bakıyorsun?"

" Nasıl bakıyorum?"

"Kıskanmış gibi."

" Kıskanmadım."

Kerem:

"Kıskandın."

Fuad:

" Hayır."

Hira gülerek:

"Biraz kıskandın sanki."

Fuad ona baktı.

"Sen de mi?"

"Biraz."

Fuad başını iki yana salladı.

" İnanılmazsınız."

Ege kahkahaya boğuldu.

" Bu gece çok eğleneceğiz."

Aras koltuğa otururken:

"Ben eğlenmeyeceğim."

Akşam yemeği boyunca herkes birbirine laf atıp durdu.
Yemekten sonra Ege televizyonun kumandasını eline aldı.

"Film izleyelim."

Asaf:

" Korku filmi."

Hira:
"Ben korku filmi istemiyorum."

Ege:

"Korkuyorsun."

"Korkmuyorum."

"Korkuyorsun."

Hira yastığı Ege'ye fırlattı.

" Sus."

Ege gülerek yastığı yakaladı.

"Tamam, korku filmi izliyoruz."

Fuad:

"Ben varım."

Aras:

" Ben yokum."

Hepimiz ona döndük.

" Neden?"

diye sordum.

" Çünkü sizin korku filmi izleme şeklinizi biliyorum."

Ege:

" Ne olmuş?"

"Geçen sefer asaf çığlık atıp kumandayı kırdı."

Asaf:

"O kadar korkunçtu."

Ege:

" Sen erkek adamsın."

" Sen de korktun."

"Ben sadece bağırdım."

Aras:

" Aynı şey."

Sonunda korku filmi açıldı.
Salonun ışıkları kapatıldı.
Sadece televizyonun ışığı odanın içine vuruyordu.
Ben Aras'ın yanında oturuyordum.
Hira diğer koltuğun köşesine kıvrılmıştı.
Fuad onun yanına oturmuştu.
Ege ile Kerem yerdeki minderlerin üzerine oturdular.
Bir süre herkes sessizce filmi izledi.
Film ilerledikçe evin havası değişmeye başladı.
Müzik yükseldi.
Ekrandaki karakter karanlık bir koridorda yürümeye başladı.
Ege fısıldadı:

"Bir şey çıkacak."

Asaf:

"Sus."

" Çıkacak."

"Sus dedim."

Tam o anda ekrandan korkunç bir ses geldi.
Hira bir anda Fuad'ın koluna yapıştı.
Fuad hiç düşünmeden onun elini tuttu.

" İyi misin?"

Hira başını salladı.

" İyiyim."

Ege onlara bakıp sırıttı.

"Çok romantik."

Fuad:

" Ege."

" Tamam."

Film devam etti.
Birkaç dakika sonra ekranda bir kapı yavaşça açılmaya başladı.
Herkes sustu.
Kapı açıldı.
Hiçbir şey çıkmadı.
Asaf derin bir nefes verdi.

" İşte bu kadar."

Kapı zili çaldı.
Herkes yerinden sıçradı.
Hira:

"Allah'ım!"

Ege:

"Kim o?!"

Aras:

" Ne bağırıyorsunuz?"

Ben ayağa kalktım.

" Ben bakarım."

Kapıyı açtığımda kuzenim Yüsra'yı gördüm.

"Yüsra?"

Yüsra gülümseyerek çantasını kaldırdı.

" Sürpriz."

"Sen nereden çıktın?"

"Hira söyledi. Ben de geleyim dedim.
İçeri girdi."

Salona adımını attığı anda herkes ona baktı.
Ama içlerinden biri diğerlerinden farklı bakıyordu.
Asaf.
Yüsra montunu çıkarırken Kerem'in gözleri sürekli onun üzerindeydi.
Yüsra bunu fark etmedi.
Ben fark ettim.
Ege fark etti.
Hatta Fuad bile fark etmişti.
Yüsra koltuğa oturdu.

" Ne izliyorsunuz?"

Hira:

" Korku filmi."

" Ben de izlerim."

Asaf hemen:

" Tabii."

Ege ona baktı.
Kerem'in yüzünde masum bir ifade vardı.
Ege kaşlarını kaldırdı.

"Sen ne zamandır bu kadar heveslisin?"

"Film güzel."

" Daha beş dakika önce korkudan yastığın arkasına saklanıyordun."

"Sus."

Yüsra güldü.

" Siz hep böyle misiniz?"

Asaf ona baktı.
Bir an fazla uzun baktığını fark edince gözlerini televizyona çevirdi.

"Genellikle."

Yüsra gülümsedi.

" Eğlenceliymiş."

Asaf yine ona baktı.
Bu kez Ege'nin dirseğiyle dürtmesiyle kendine geldi.

"Ne?"

Ege fısıldadı.

" Biraz daha bakarsan kızın yüzünü ezberleyeceksin."

Asaf kaşlarını çattı.

" Neye bakıyorum?"

" Hiç."

" Film izliyorum."

" Tabii."

Asaf Ege'yi susturmak için önündeki yastığı ona fırlattı.
Film devam etti.
Yüsra korkmadığını söylüyordu.

"Ben korku filmlerinden korkmam."

Ege:

" Herkes bunu söylüyor."

"Gerçekten korkmam."

Asaf ona baktı.

"Emin misin?"

Yüsra başını salladı.

" Eminim."

Tam o anda ekrandan ani bir görüntü çıktı.
Yüsra istemsizce yerinden sıçradı.
Asaf gülmemek için dudaklarını ısırdı.

" Korkmuyordun?"

Yüsra ona baktı.

"O sadece refleks."

" Tabii."

" Sen de korktun."

"Ben mi?"

" Evet."

Asaf gülümsedi.

" Ben seni korumak için korkmuş gibi yaptım."

Yüsra birkaç saniye ona baktı.

Sonra güldü.

"Çok komiksin."

Asaf'ın yüzündeki gülümseme biraz daha büyüdü.
Ege bunu görünce asaf'ın kulağına eğildi.

"Geçmiş olsun."

" Ne?"

"Hiç."

Bir süre sonra filmde elektrikler kesildi.
Televizyon bir anda kapandı.
Salon tamamen karanlıkta kaldı.
Hira çığlık attı.

"Ne oldu?!"

Fuad hemen telefonunun ışığını açtı.

"Sakin olun."

Ege:

" Bu filmin bir parçası mı?"

Aras:

" Hayır."

Asaf:

" Elektrikler gitti."

Yüsra:

"Harika."

Ben gülmeye başladım.

"Neden gülüyorsun?"

"Hepinizin yüzünü görmelisin."

Ege:

" Ben gayet sakinim."

Tam o sırada mutfaktan bir ses geldi.
Herkes sustu.
Tak.
Sonra bir ses daha.
Tak.

Hira:

"O neydi?"

Fuad:

"Bilmiyorum."

Ege:

"Ben bakarım."

Asaf:

"Sen git."

Ege:

" Neden ben?"

" Çünkü "sakinim" diyordun."

Ege yutkundu.

"Hep beraber gidelim."

Aras ayağa kalktı.

"Ben bakarım."

Ben de peşinden gittim.
Mutfakta yere düşmüş bir bardak vardı.
Meğer kedinin biri dışarıdan açık pencereden girmiş ve masadaki bardağı düşürmüştü.

Ege:

"Bütün korkumuz kediymiş."

Asaf:

"Sen az önce çığlık attın."

"Ben çığlık atmadım."

Hira:

" Attın."

Fuad:

"Hem de bayağı."

Hepimiz gülmeye başladık.
Elektrikler birkaç dakika sonra geri geldi.
Film kaldığı yerden devam etti.
Bu kez herkes daha dikkatliydi.
Yüsra battaniyeyi üzerine çekmişti.
Asaf ise arada bir ona bakıyordu.
Yüsra film izlerken saçlarını kulağının arkasına attığında asaf'ın bakışları yine ona kaydı.
Ege bunu görünce asaf'ın ayağına bastı.

Asaf:

"Ah!"

Herkes ona döndü.

"Ne oldu? "

diye sordum.

"Hiç."

Ege:

" Ayağına bir şey oldu."

Asaf ona sertçe baktı.

Yüsra:

"İyi misin?"
Asaf hemen toparlandı.
" İyiyim."

Yüsra gülümsedi.

"Emin misin?"

Asaf:

"Eminim."

Yüsra tekrar filme döndü.
Ege asaf'a doğru eğildi.

" Sen bittin."

Asaf:

" Sus."

" Kız sana "iyi misin" dedi diye yüzün kızardı."

" Yüzüm kızarmadı."

"Kızardı."

Asaf yastığı Ege'nin yüzüne bastırdı.

" Bir kelime daha edersen seni boğarım."

Ege'nin sesi yastığın altından geldi.

"Bu kadar sinirlenmen her şeyi açıklıyor."

Filmin sonlarına doğru herkes iyice gerilmişti.
Ekranda karakter karanlık bir odada yalnız kalmıştı.
Müzik yavaşça yükseliyordu.
Hira Fuad'ın koluna biraz daha yaklaştı.
Fuad hiçbir şey söylemeden onun elini tuttu.
Ege sessizce ikisine baktı.
Sonra asaf'a döndü.

"Bak."

Asaf:

" Ne?"

" Onlar da filmden bağımsız kendi filmlerini yaşıyor."

Fuad:

" Ege, duyuyorum."

Ege gülerek:

" Tamam."

Tam o anda ekrandaki yaratık ortaya çıktı.
Hira çığlık attı.
Fuad yerinden sıçradı.
Ege yastığı kafasına çekti.
Asaf da refleksle Yüsra'nın önüne geçti.
Yüsra şaşkınlıkla ona baktı.

"Ne yapıyorsun?"

Asaf bir an durdu.

"Şey..."

Ege hemen bağırdı:

"KORUYOR!"

Asaf:

" Ege!"

Herkes gülmeye başladı.
Yüsra da gülerek:

"Teşekkür ederim."

Asaf'ın yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu.

" Rica ederim."

Ege ona bakıp başını salladı.

"Bitti."

Asaf:

"Ne bitti?"

" Hiçbir şey."

Film bittiğinde saat oldukça ilerlemişti.
Herkes yorulmuştu.
Ege yerde uzanmıştı.
Hira ile Fuad koltukta oturuyordu.
Yüsra battaniyesini toplamaya çalışırken asaf hemen yardım etmek için yanına gitti.

" Ben yaparım."

" Gerek yok."

" Sorun değil."

İkisi battaniyeyi birlikte katladı.
Yüsra gülümsedi.

"Teşekkür ederim."

" Her zaman."

Ege uzaktan asaf'a baktı.
Sonra Aras'a fısıldadı:

"Asaf aşık oldu."

Aras:

" Ne?"

"Yüsra'ya."

Aras birkaç saniye asaf'a baktı.
Asaf o sırada yine Yüsra'ya bakıyordu.
Aras başını iki yana salladı.

" Daha bu gece bitti."

Ben gülerek:

" Bence asıl eğlence şimdi başlıyor."

Aras bana baktı.

" Neden?"

" Çünkü bu evde artık bir kişi daha birinden hoşlanıyor."

Aras:

"Ben hiçbir şey duymadım."

Ege:

" Ama ben duydum."

Asaf:

" Ege, sus."

Yüsra şaşkınlıkla onlara baktı.

"Ne hakkında konuşuyorsunuz?"

Herkes aynı anda sustu.

Asaf:

"Hiç."

Yüsra şüpheyle baktı.

"Emin misin?"

Asaf gülümseyerek:

" Eminim."

Ama gözleri yine ona kaymıştı.
Ve bu kez bunu sadece ben değil, Ege ve Hira da fark etmişti