Efe şan

Dün yaşananlardan sonra açıkçası korkuyordum okula gitmekten, zaten 3 gün tatildi.
Uyandığımda saat 9 a geliyordu. Barış ve batu hala uyuyordu, ve büyük ihtimalle 12 ye kadarda uyurlardı. Telefonumu elime aldım. Bir süre telefonda gezindikten sonra market alış verişi yapma kararı aldım. Üzerime normal bir tişört altımada eşofman giydim. Hava rüzgarlı olduğundan hırkada giymiştim. Ayakkabılarımı giyip evden çıktım. Kulaklığımı takıp yürümeye başladım. Temiz havayı içime çektim. Bir süre sonra burnuma tanıdık bir parfüm kokusu geldi. Omzumda hissediğim elle arkama döndüm.
-Arda ?
-Efe naber ?
Bu çocuk beni mi takip ediyor ? Kulaklığımı çıkarıp cebime koydum.
-İyi senden ?
-Bende iyi.
Dedi rüzgarda dağılan saçlarını düzelterek.
-Markete gidiyordum. Gelmek ister misin ?
Çok sılıyordum tek yürüyünce.
-Olur, bende bir şeyler alacaktım zaten.
Deyince birlikte yürümeye başladık.
-Kıvırcık yok mu ?
Deyince pişman olmuş gibi düzeltti.
-Yani barış.
-Onlar hala uyuyorlar.
-Ee sen ne alacaksın ?
Dediğinde markete girmiştik.
-Kahvaltılık bir kaç şey alıcam.
Diyerek peynir, salam, zeytin ve ekmek aldım. Arda ise aburcubur almıştı. Marketten çıktığımızda konuşmaya devam ettik.
-Efe bu gün müsait misin ?
-Evet. Ne oldu ki?
-Bizim ordaki parka gelsene. Hem ordaki kafede bir şeylerde yeriz.
Emin değildim ama içimden bir ses gitmemi söylüyordu.
-Olur.
Gülümsedi.
-Saat 7 ?
-Tamam.
Dedim gülümseyerek.
Kapının önüne gelmiştik.
-Görüşürüz.
-Görüşürüz.
Kapıya geldiğimde anahtarımın olmadığını fark ettim. Kapıyı çaldığımda kimse açmadı. Bir kaç dakika orda bekledim ama açılmadı. Telefonumdan barısı aradım sonrada batuyu sanki kış uykusuna yattılar amk.
Saat 12 olmuştu. Uyanın artık. Yarım saattir kapının önüne oturmuş bekliyordum. Kapıyı tekrar çaldım. Kapı açıldığında barışın uykulu yüzünü gördüm.
-Çok şükür be oğlum.
-Alsaydın anahtarını.
Ayakkabılarımı çıkararak içeri girdim.
-Ilsıydın ızımın ınıhtırını... Bilerek almadım zaten ben malım çünkü.
Aldıklarımı tezgaha koydum. Açlıktan ölecektim. Hızlıca kendime sandiviç yapıp yemeye başladım. Batu hala uyuyordu. Yemeğimi bitirmem 5 dakika almamıştı.
-Şey ben dışarı çıkıcam bu arada.
Barış gözlerini bana dikti.
-Kimle ?
-Eeee ardayla.
Dedim. Barış yatağına oturdu.
-Tamam çık.
Ayağa kalkıp barışın yanına oturdum.
-Efe ...
-Noldu ?
Barışın yüzünde üzüntü vardı.
-Ben çok uzaklaşmışız gibi hissediyorum.
-Niyeki ?
-Yani ardayla takılmaya başladın, eve geç geliyosun, bizimle çok az konuşuyosun...
Barışa sarıldım.
-Barış sen benim en iyi arkadaşımsın senden kim gelirse gelsin uzaklaşamam ne kadar öyle hissetirsem de yapamam. Yarın birlikte takılırız ne dersin ?
-Tamam.
Dedi hafif gülümseyerek. Ayağa kalktım telefonumu elime aldım. Kendimi yatağıma bıraktım.
--------------------------
Saat 5 e geliyordu. Telefonuma bir bildirim geldi.
Arda_ss
Çıkıcak mıyız dışarı
Efeşan
Evet
Efeşan
Hazırlanıyım mı
Arda_ss
Hazırlan
Efeşan
Tamam

Ayağa kalktım ve üzerime switimi giydim altıma da bir kot, hazırdım. Batu yanıma geldi.
-Yine mi dışarı çıkıyosun sen.
-Evet bi sorun var batusan.
-Yook.
Kapıya ilerledim aykkabılarımı giydim.
-Görüşürüz o zaman.
Diyerek kapıyı kapattım.
Aşağı indiğimde ardayı gördüm.
-Ben gelecektim zaten sen niye geldin.
-Başka bir yere gidelim dedim.
-Nereye gidicez ki ?
Yürümem gerektiğini işaret etti. Yürümeye başladık. Yaklaşık 10-15 dakika yürüdük.
Buraya daha önce gelmemiştim ama ardayla daha önce buluştuğumuz yere benziyordu.
Futbol sahası, çocuk parkı, bir kaç çardak ve bir tane de kafe vardı. Kafeye doğru yürüdük.
Kafeye girdik. Gördüğümüz boş masalardan birine oturduk. Oturduğumuz masa dört kişilikti. Karşılıklı oturduk.
-Ne yiceksin.
-Ne yemeliyim, hiç bir fikrim yok ?
-Buranın hamburgeri güzel oluyor. Deneyelim mi ?
-Olur.
Arda garsona işaret etti.
-Abi iki tane hamburger alabilir miyiz.
Garson siparişi alıp yanımızdan uzaklaştı. Aradan bi kaç dakika geçmişti. Hamburgerler gelmişti. Çok güzel görünüyodu.
Yemeye başladık. İki üç dakika sonra birileri geldi. Bizim yaşlarımızdaydılar, hepsi keko tipliydi. Bi ardaya bi bana baktılar.
-Arda bizi bırakıp bununlamı arkadaş oldun ?
Anlamamış bir şekilde baktım.
-Ne anlatıyosunuz ya ?
-Neyini anlamıyosun ?
Dediğinde çocuğun sesi yüksek çıkmıştı herkes bize bakınca arda sakin bir şekilde çocukları dışarı yönlendirdi ben ise parayı masaya bırakıp peşlerinden gittim.
Dışarıda çok fazla kişinin olmadığı bir yere geçtik.
-Gerçekten bizden sonra bu çocuk mu ?
-Evet bi sorun mu var ?
Arda bunu dediğinde çocuk ardaya yumruk geçirmişti. Arda çok fazla takmadı.
-Napıyosunuz ?
Diye araya girdim. Çocuk beni omuzlarımdan ittirdi.
-Arda hatırlamıyor musun bunu elsa diye zorbaladığımız, bıçaklayıp ölüme terk ettiğimiz günleri.
Diyerek ardaya bir tane daha geçirdi.
-Seni hatırlamıyorum bile.
Ardayı kolundan tutup yanıma çektim.
-Ama belli çok seviyo be seni arda. Ama bu son gününüz olabilir...
Dediklerinde etrafımızı sarmışlardı. Beni kolumdan tutup çektiklerinde ne olduğunu anlayamadım. Ensemde hissetiğim sertlikle gözlerim karardı.
Duyduğum tek şey boğuk seslerdi;
-Sizin ebenizi...
gibi.

Off kötü mü oldu bilmiyorum saçmaladım galiba uzun zaman yazmayınca neysse canlar iyi okumalar.
Öptüm🎀
Bas o kalbe💖✨