Arda soydoğan

Aslında hiç bir şeyi kendi isteğimle yapmıyordum. Ben kendim olarak yaşamıyor insanlara beni olduğum gibi tanıması için şans vermiyordum. Sebebi neydi peki bunun ? Ne tutuyordu beni ?
Beni tutan şey arkadaş çevremdi. Yaptığım her şeyin yanlış olduğunu biliyordum. Ama korkuyordum kendim olmaktan. Eğer kendim olursam şuan bile beni sevdiğine emin olamadığım insanlar beni kabullenir miydi ?
Hayır !
Normal beni ben bile kabullenemiyordum ki. Onlar nasıl yapacaktı bunu ?
Belkide bu gruptan kurtulup yeni bir defter açmalıydım kendime.
Kimi kandırıyorum ki. Ben insanlara göre bencil, ukala, kekonun önde gideniydim.
Hatta bu gün ben birini bile öldürebilirdim.
Ben aslında kimdim ?
Dans etmeyi, şarkı söylemeyi, eğlenmeyi seven biriydim. Ne olmuştu eski bene ?
Nerde kaybetmiştim onu ?
Hayatımdaki bu kadar sorunun cevabı nerdeydi, kimdeydi, ne zaman öğrenicektim.
Peki bu zorbalıklarımın hepsinin en ağırını neden Efe yaşıyordu.
Belkide onu kıskanıyordum. Onu, sesini, arkadaşlarını... Yada onunla arkadaş olmak istiyordum.
Ama nasıl arkadaş olacaktım ki ? Çocuğu bıçakladım, kaç kere dövdüm, sesiyle dalga geçtim... Tüm bunların üzerine gidip birde ben senle arkadaş olmak istiyorum mu diyecektim ?
Hı hı aynen. Oda anında kabul edecekti zaten.
"Aaa tabiki gel seni beni öldürecektin ama sorun değil olur böyle şeyler arkadaş olabiliriz."
Diyecek değildi.
Nasıl yaklaşmam gerekiyordu ?
Bir soru daha çok güzel. Tamam onunla uğraşmayı seviyorum ama...
Sanırım bu günden sonra ona ve arkadaşlarına iyi davranmalıydım.
Yapacaktım efe şanla arkadaş olacaktım.

Kısa bir bölüm oldu so sorry...
Okullar (🤢) açıldı. Ben de dokuz oldum 🤧
Okuldan dolayı çok sık yazamayabilirim😑
Öptümm🎀
Bas o kalbe 💖✨