Efe şan

Gözlerimi açtığımda barış ve batu vardı yanımda. Hastane odasındaydım.
-Batu uyandı.
İkiside bana bakıyordu.
-Ohh olum çok korktuk lan.
-Bi an hiç uyanmayacaksın sandık.
Zar zor konuşmayı başardım.
-Noldu bana.
Barışın yüzü düştü.
-O arda piçi yüzünden hepsi. Bıçağı saplamış dövmüşte dövmüş. Biraz daha geç kalsaydık...
Her yerim ağrıyordu.
Batunun telefonu çalmıştı. Kim olduğunu çözemedik ama bir süre sonra anldık.
-Birde arıyor musun lan. Sen ne yaptığını sanıyosun piç.
Hopörlere almıştı ve ardanın sesi duyuldu.
-Ayıp ama küfür hiç yakışmıyor.
-Senin derdin ne ?
Sinirli bir şekilde konuşuyordu. Arda ise gayet sakindi.
-Derdim yok oğlum. Elsa iyi mi ?
-He iyi iyi, mal mısın ? Öldürene kadar dövmüşsün üstüne bıçaklamışsın sonrada ölüme terk etmişsin. Ölseydi napıcaktın ?
-Sikimde olmazdı.
Batu iyice sinirlenmişti. Telefonu ardanın yüzüne kapattı. Aniden karnıma bir ağrı saplandı.
-Ahhhh.
-İyi misin kanka ?
-Değilim.
Sesim titrek çıkmıştı. Karnıma sanki biri iğne batırıyordu. Midem bulanıyor başım dönüyordu.
-Oğlum noluyo ?
-Kkk..ar..nım...
-Batu hemşireyi çağır.
Batu hızla kapıya yöneldi. Ben ise batuya seslenmye çalışıyordum.
-Hayır, gerek yok.
-Ne alakası var.
Ağrım hafiflemişti.
-Tamam geçti.
Batu tekrar yanıma oturdu.
-O ardayı gördüğüm ilk yerde ters çevirip düz sikicem.
Tamam beni bıçaklamış olabilirdi ama ona bir şey yapmalarını istemezdim. Ona bulaşmalarını istemiyordum. Birde onlar başına dert almasınlar.
-Boş verin birde sizin başınıza bela açmasın.
-Bu kibarlıkla fazla yaşayamazssın sen.
-Az kalsın yaşayamıyordu zaten.
Güldüm ama gülüncede canım acıyordu.
-Dur dur gülme dinlen biraz. Kendini zorlama.
Onaylar anlamında başımı salladım. Ardanın benimle olan derdi neydi. Tamam okul zorbasıydı tamam insanlara sataştığını görüyordum ama daha önce hiç birini dövmemişti yada bıçaklamamıştı. Ne istiyordu benden. O piç sürüsünü de peşinden dolaştırıyordu. Ben bişey yapmıştım. Hayır yapmamıştım. Yaptıysam bile hatırlamıyordum.

Durduk yere barış söylenmeye başladı.
-O arda orospusunu gördüğüm ilk yerde bıçaklıcam.
Daha kaç kere söylemem lazımdı.
-Bırakın be oğlum başınıza bela almayın.
Batu araya girdi.
-Hadi şuan çok iyi olmasanda iyisin. Ya ölseydin biz napacaktık.
-Bol bol pizza yerdiniz.
Diyerek güldüm. Barış ciddi bir ifade takındı.
-Gülme oğlum ya gerçekten ölseydin.
Arkadan farklı bir ses duyuldu.
-Hiç bir şey olmaz ona.
Arda. Barış ayağa kalktı.
-Sen hala hangi yüzle geliyorsun lan.
-Kendi yüzümle.
-Hahahaa ne kadar komiksin.
-Elsa ya bunlar şakadan hiç anlamıyor.
Yattığım yerden doğrulmaya çalıştım. Arda bana doğru yaklaştı. Elindeki çiçeği komidinin üzerine bıraktı. Bir de çiçek mi almıştı.
-Naber.
-İyi sayılır.
Elini bıçakladığı yere doğru götürdü bastırdı. Acıyla bağırdım.
-İyisin, iyisin.
Barış geldi ardayı ittirdi.
-Değil lan değil. Ağzına sıçmışsınız çocuğun.
Arda sırıttı.
-Yani onuda yapçaktım ama ağır olurdu.
Batuda yanımıza geldi.
-Bunu ben sana ödetmez miyim ?
Zorda olsa ayağa kalktım.
Ardayla barışı ayırdım.
-Yeter, yeter. Bulaşmayın şu ite.
-Oğlum yat yerine napmaya çalışıyorsun ?
-Siz kavgayı bırakırsanız yatıcam.
Arda bana baktı.
-Elsa, ilerleme var sende.
-Sende sus artık. Çiçek için teşekkürler. Gidebilirsin.
Arda kapıya doğru ilerlerken. Gözüm karardı ve dengemi sağlayamadım. Düşecekken biri beni tutmuştu. Gözlerimi açtığımda ardanın yüzünde endişe vardı. Beni tutan kişide ardaydı. Bana göz kırptı ve ayağa kaldırdı. Ben ne olduğunu anlayamadan arda odadan çıktı. Yatağa geri uzandığımda. Batu ve barışta benim kadar şaşkındı.
-Batu, barış ben acıktım.
-Tamam biz bişeyler alalım.
Diyerek odadan çıktılar. Ardanın komidinin üzerine bıraktığı çiçeği elime aldım. İçinde not vardı.
Geçmiş olsun çanakkaleli elsa...

Barış ve batu uzun bir sürenin ardından ellerinde tepsiyle geldiler. Yemek yedikten sonra kendimi uykuya teslim ettim.

Umarım beğenirsiniz bu tarz kitaplar biraz komik olabiliyor. Bundan sonraki aref kitaplarında efeyi kötü ardayı melek yapcam. Neden hep arda kötü. Neyse favori crush üyeniz kim ? Benim efee shine✨. Gerçi hepsi çok samimi.
Öptüm🎀
Bas o kalbe💖✨