Arda soydoğan

Yaklaşık on dakika olmuştu. İçimdeki ya gelmezse korkusu zaman geçtikçe daha da büyüyordu. Gelmezse nereye kadar bekleyecektim derken parkın ucunda onu gördüm. Ayağa kalkıp efeye doğru yürüdüm. Yanına gittiğimde yüzünde endişe vardı. Sanki buraya zorla gelmişti.
-Naber elsa.
Yapma işte şunu. Ne elsa elsa ne.
-Şey yani efe.
Gözlerini bana dikmişti. Yada bana öyle geliyordu.
-İyi sayılır.
Bu çocuğa kimse terbiye öğretmemiş. İnsan bi sen nasılsın der.
-Oturalım mı?
Parka göz gezdirdi. Boş olan bankı işaret ederek,
-Şurası boş
Dedi. Banka oturduğumuzda efe hala sitresli görünüyordu.
-Sitresli gibisin.
Koyu gözleriyle bana baktı.
-Yo değilim.
-Emin misin ?
-Evet
Diyerek kafasını parka çevirdi. Sanki gözlerime bakmaktan korkuyordu. Gözlerini benimkilerle buluşturmadan konuşmaya başladı.
-Ee ne konuşucaz.
Ayağa kalktım ve karşısına geçtim. Gözlerine baktım.
-Efe, ben yaptıklarım için özür dilerim. Ben gerçekten...
Duraksadım, boğazıma bir yumru oturdu. Yutkundum. Efe bana bakıyordu ve sözlerimin devamını bekliyordu.
-Üzgünüm.
Efenin gözleri dolmuştu.
-Ne için.
Dedi titrek bir sesle. Oda ayağa kalktı ve karşıma geçti.
-Beni bıçakladığın için mi, beni dövdüğün için mi, her gün beni zorbaladığın için mi, piskolojimi alt üst ettiğin için mi yoksa öldürmeye çalıştığın için mi ?
Efeye sarıldım. Evet sarıldım.
-Hepsi için. Kendim olamadığım için. Sana bu işkenceyi çektirdiğim için. O piçlere uyduğum için. Sesinle dalga geçtiğim için...
Benimde gözlerim dolmuştu. Bu sırada sırtımda sıcaklık hissettim. Rüyada mıydım ? Efe de bana sarılıyordu.
Bir kaç saniye öylece kaldık. İlk ben geri çekildim. Ellerimle gözümdeki yaşı sildim ve gülümsedim.
-Tamam be oğlum çok cıvıttın.
Efede güldü.
-Ben mi cıvıttım ?
-Tamam ben biraz duygusallaşmış olabilirim ama...
Efe banka geri oturdu.
-Ama ne ?
-Boş ver amasını. Hadi git sen eve arkadaşların bekler. Senide boş yere çağırdım zaten.
Efe bana bakarak.
-Nereye ya. Daha yeni geldik.
Bende oturdum.
-Sen öyle diyorsan.
Efenin telefonu çalmaya başladı.
-Pardon buna bakmam lazım.
-Sorun değil.
Ayağa kalkmamıştı telefonu açtı ve yanımda konuşmaya başladı. Sesler azda olsa geliyordu.
-Efe nerdesin oğlum.
-Markete çıktım bir kaç bir şey alcaktımda.
-Keşke bizede haber verseydin.
-Anam mısınız babam mısınız ?
-Bana bak, sen bir işler çeviriyorsun kesin.
-Yoo yok bir iş çevirdiğim falan.
-Hehe aynen, bi dakika bu gün evde de ardayla mesajlaşıyordun. O an bir şey demedim diye anlamadım sanma. Onunla buluşmaya gittin dimi, o piçle buluştun dimi.
-Abartma kurma kafanda.
-Kafamda kuruyorum öyle mi ?
-Evet.
-Karşına bak o zaman.
Dediğinde bende istemsizce kafamı karşıya çevirdim. Kıvırcık arkadaşı bize bakıyordu.
Efe ayağa kalktı telefonu cebine koydu.
Kıvıcık arkadaşı bize doğru yaklaştı. Karşımızda dikiliyordu.
-Gerçekten özel hayatımın gizliliği kalmamış.
Kıvırcık çok sinirli gibiydi.
-Oğlum ben seni bu piçle nasıl yan yana bırakayım.
Derken bana bakıyordu.
-Ben seni bıraksaydım yine....
Efeyle kıvırcığın arasına geçtim.
-Hiç bir şey yapmayacaktım. Bu sefer bir şey yapmayacaktım.
Dedim. Üstüne basa basa. Bunu dememle yüzüme yumruk yemem bir oldu.
Efe aramıza girdi.
-Barış napıyorsun.
-Hakkettiklerini gösteriyorum.
Barış demek.
-Barış ben sırf bu olaylar yüzünden aramız bozulsun istemiyorum.
-Bende, bende.
Dedi barış. Hala yüzümde acı vardı.
-Arda sonra istersen yine konuşuruz.
-Tamam.
Diyerek uzaklaştım.
Onlar ise konuşmaya devam ettiler...

WOWW bence güzel gidiyor veee artık birlikte anlaşmaya başladılar.
Yazacak bir şeyde bulamadım şuan. Neysseemkinee.
Umarım keyifler yerindedir.
Öptümmmmm🎀
Bas o kalbe💖✨